روش DST مرزی ندارد

سومین جلسه از دور بیست و هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، نمایندگی اسلامشهر با استادی راهنمای محترم مسافر اسماعیل، نگهبانی مسافر اسد و دبیری مسافر امیرمحمد با دستور جلسه " کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس " در روز چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد‌.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را سپاسگزارم که بار دیگر فرصتی فراهم شد تا در این مسیر آموزش ببینم. در ابتدای جلسه، یاد و خاطره جناب آقای مهندس را گرامی می‌داریم. امیدوارم با حرکت صحیح و اصولی در این مسیر بتوانیم رهجوهای شایسته‌ای باشیم و این راه را ادامه دهیم؛ راهی که ایشان طی ۳۰ سال تلاش، مشقت و فداکاری به عنوان میراثی گرانبها برای ما بر جای گذاشتند. امیدوارم شخصاً بتوانم امانت‌دار و میراث‌دار خوبی باشم و علاوه بر بهره‌مندی از این دستاورد، آن را در اختیار سایر انسان‌ها نیز قرار دهم. متد DST میراثی ماندگار است که تا جهان باقی است، گره‌گشای افراد درگیر مصرف مواد مخدر خواهد بود. این روش محدود به مرزهای ایران نخواهد ماند و یقین دارم در سطح بین‌المللی فراگیر می‌شود. با هر نوع ماده مخدر و در هر نقطه‌ای از جهان، تنها مسیر درمانِ پایدار همین متد DST است؛ روشی که آقای مهندس در سال ۱۳۷۵ و در ماه مبارک رمضان بنیان گذاشتند و نخستین بار خودشان این مسیر را پیمودند.

تفاوت بنیادین در این است که ایشان هم‌درد مصرف‌کنندگان بودند، تجربه زیسته داشتند و عوارض خماری را به‌خوبی درک می‌کردند؛  دستاوردهای کنگره۶۰ صرفاً تجربی نماند، بلکه وارد حوزه‌های پژوهشی و علمی شد. بر خلاف مطالعات مقطعی یا پیمایشی، تحقیقات بر مبنای تغییرات بیان ژن انجام شد و نمونه‌ها به دانشگاه‌های معتبر بین‌المللی ارسال گردید. نتایج نشان داد افرادی که با متد DST سفر کرده‌اند، با تغییر در بیان ژن‌ها مواجه شده‌اند؛ موضوعی که حتی باعث شگفتی دانشمندان شد. آقای مهندس توانستند برای معضلاتی نظیر اعتیاد، چاقی و بیماری‌هایی چون سرطان که سالیانه هزینه‌ها و آسیب‌های سنگینی به کشورهای مختلف تحمیل می‌کنند راهکارهای بنیادین، منطقی و بدون عوارض جراحی یا دارویی پیدا کنند.

نکته اساسی اینجاست که وظیفه ما در قبال این میراث چیست؟ ما نباید بدوارث باشیم؛ اصطلاحی که قدیمی‌ها برای کسانی به کار می‌بردند که ثروت ارزشمندی را به دست آورده اما با بی‌مسئولیتی آن را هدر داده‌اند. از این پس مسئولیت ما بسیار سنگین‌تر خواهد بود. حتی برای یک مسافر در سفر اول، بهترین نوع میراث‌داری این است که درست و بی‌نقص سفر کند، از لغزش و خطا فاصله بگیرد و با تبدیل شدن به الگویی موفق در خانواده و جامعه، ارزش این ساختار را نمایان سازد. از توجه شما سپاسگزارم.

متن: مسافر امیرحسین

عکس: مسافر علیرضا

ارسال: مسافر امیرمحمد