کنگره، مکانی برای رسیدن به حال خوش

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان، مصطفی هستم، یک مسافر.

نام خداوند، آرامش‌دهنده دل‌هاست.
در دوران مصرف مواد مخدر، تخریب‌های زیادی به من وارد شده بود. پیش از شروع مصرف، انسانی شاد، با‌روحیه و خوش‌برخورد بودم. همچنین در کار و زندگی‌ام بسیار پرتلاش و پرانرژی بودم. با بروز مشکلات در زندگی‌ام و تنها ماندن در میان آن‌ها، به مصرف مواد مخدر روی آوردم. فکر می‌کردم با این کار می‌توانم آرامشی هرچند کوتاه‌مدت به دست بیاورم؛ اما پس از گذشت مدتی، بدون آنکه خودم متوجه باشم، به یک مصرف‌کننده مواد مخدر تبدیل شدم.
مواد مخدر تمام خصلت‌های خوبم را از من گرفت و مرا به انسانی تنبل، بی‌اراده، عصبی و بی‌حوصله تبدیل کرد. همچنین از نظر جسمی، روحی و روانی ضعیف شدم و به مدت هفت سال در انزوا به سر بردم. زندگی‌ام تکراری شده بود؛ به‌گونه‌ای که از شرکت به خانه می‌آمدم و دوباره از خانه به شرکت می‌رفتم. حتی توان بیرون رفتن و گشت‌وگذار را هم نداشتم و زندگی برایم بی‌معنی شده بود.
چندین بار به روش سقوط آزاد اقدام به ترک مواد کرده بودم؛ اما هر بار که ترک می‌کردم، حال بسیار بدی داشتم و طولی نمی‌کشید که دوباره مصرف را با دوز بالاتری از سر می‌گرفتم.
زمانی که دیگر از مصرف مواد مخدر و سیگار به ستوه آمده بودم، در گوشه‌ای نشستم و خداوند را صدا زدم. از او خواستم کمکم کند و راه چاره‌ای پیش پایم بگذارد تا بتوانم برای همیشه از مواد مخدر و سیگار رهایی پیدا کنم.
جالب اینجاست که همان روز، از طریق یکی از دوستانم با کنگره ۶۰ آشنا شدم و پیام کنگره به من رسید.

روز اولی که وارد کنگره ۶۰ شدم، حس‌وحال بسیار خوبی داشتم. در این مکان احساس غریبی و غربت نمی‌کردم و رفتار و برخورد اعضای کنگره بسیار خوب و صمیمانه بود. پس از پایان کارگاه عمومی، گفت‌وگویی با راهنمای تازه‌واردین داشتم که طی آن، اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره اعتیاد به دست آوردم. با خودم گفتم: «خدایا، هزاران مرتبه شکرت که صدای مرا شنیدی. این مکان همان جایی است که در نهایت مرا به رهایی و درمان می‌رساند.»

اکنون مدتی است که وارد کنگره شده‌ام و درمانم را آغاز کرده‌ام. از روزهای اول تاکنون، روزبه‌روز حالم بهتر شده و احساس بهبودی بیشتری دارم. در کنگره، اطلاعات و آموزش‌هایی به من داده می‌شود که پیش از این در هیچ جای دیگری با آن‌ها آشنا نشده بودم و این آموزش‌ها تأثیر بسزایی در زندگی شخصی‌ام داشته‌اند.
این آگاهی‌ها، به‌ویژه بر رفتار، گفتار و افکارم تأثیرات بسیار مثبتی گذاشته‌اند؛ به‌گونه‌ای که اطرافیانم بارها به من گفته‌اند که رفتار و اخلاقم تغییر کرده است.
اکنون که این دلنوشته را می‌نویسم، حال بسیار خوبی دارم و از اینکه خداوند اجازه ورود به کنگره را به من داده است، بسیار خوشحالم.
به خاطر حال خوب امروزم، جا دارد از صمیم قلب و با تمام وجود، از مرحوم آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان تشکر و قدردانی کنم؛ زیرا این عزیزان بی‌وقفه در تلاش هستند تا ما مسافران به رهایی برسیم و حالمان روزبه‌روز بهتر شود.

از خداوند سپاسگزارم که فرصت دوباره‌ای برای ساختن زندگی‌ام به من بخشید. 🌹

نویسنده: مسافر مصطفی لژیون چهارم

تایپ و تنظیم: همسفر محمد

تهیه شده در سایت نمایندگی بوئین زهرا