دلنوشته

کشف متدDST  ودستاوردهای علمی مهندس
وقتی به دستاوردهای کنگره 60فکر می‌کنم، اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد، انسان‌هایی هستند که روزی امیدشان را از دست داده بودند، اما امروز با  امید و انگیزه در مسیر زندگی قدم برمی‌دارند. یکی از ارزشمندترین اتفاقاتی که در کنگره ۶۰ می‌افتد، این است که خانواده‌ها هم در کنار مسافران، طعم آرامش و امید را دوباره تجربه می‌کنند. وقتی یک مسافر تغییر می‌کند، فقط زندگی خودش عوض نمی‌شود؛ همسرش آرامش بیشتری پیدا می‌کند، فرزندانش دوباره به او افتخار می‌کنند و خانه‌ای که روزی پر از نگرانی بوده، کم‌کم رنگ محبت و اعتماد می‌گیرد.
دستاورد دیگر کنگره ۶۰، ارائه روشی برای درمان اعتیاد است!
متد (دی اس تی) که در آن به جسم، روان و جهان‌بینی انسان توجه می‌شود. در این مسیر یاد می‌گیریم که برای رسیدن به درمان، باید زمان را در نظر بگیریم، آموزش ببینیم و قدم‌به‌قدم حرکت کنیم. یاد می‌گیریم که هیچ تغییر پایداری یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد و برای ساختن دوباره زندگی، باید صبر و تلاش داشته باشیم.. به نظر من، بزرگ‌ترین دستاورد کنگره ۶۰ فقط درمان اعتیاد و کشف متد(دی اس تی) نیست؛ بلکه بازگرداندن انسان به زندگی است. انسانی که شاید سال‌ها با خودش، خانواده‌اش و جامعه درگیر بوده، اینجا فرصت پیدا می‌کند تا دوباره خودش را بشناسد و راه تازه‌ای را آغاز کند.اما کنگره ۶۰ فقط جایی برای رهایی از اعتیاد نیست؛ جایی است که انسان مسئولیت زندگی خودش را می‌پذیرد. یاد می‌گیرد به قولش پایبند باشد، به دیگران احترام بگذارد، از تجربه‌های گذشته درس بگیرد و به‌جای سرزنش کردن دیگران، روی تغییر خودش کار کند برای من، فرهنگ خدمت کردن  یکی از زیباترین دستاوردهای کنگره است. کسی که روزی برای رهایی خودش به کمک دیگران نیاز داشته، پس از آموزش و کسب تجربه، می‌تواند دست یک انسان دیگر را بگیرد. این چرخه زیبا ادامه پیدا می‌کند؛ یک نفر رها می‌شود، آموزش می‌بیند و به نفر بعدی کمک می‌کند تا او هم راهش را پیدا کند. کنگره ۶۰ به ما نشان داده است که انسان‌ها را نباید با گذشته‌ شان قضاوت کرد. ممکن است کسی امروز در سخت‌ترین شرایط باشد، اما با آموزش، خواست واقعی، تلاش و قرار گرفتن در مسیر درست، بتواند آینده متفاوتی برای خودش بسازد. امروز که از بنیاد کنگره ۶۰ و دستاوردهای آن صحبت می‌کنیم، در حقیقت از هزاران تلاش کوچک و بزرگی حرف می‌زنیم که نتیجه آن‌ها در زندگی انسان‌ها دیده می‌شود؛ در پدری که دوباره به خانواده‌اش تکیه‌گاه شده، در مادری که امید را به زندگی‌اش برگردانده، در جوانی که آینده‌اش را دوباره پیدا کرده و در انسانی که حالا می‌خواهد برای دیگران مفید باشد. 🖤اکنون با رفتن بنیان‌گذار کنگره ۶۰،  اندوه بزرگی بر دل اعضای این مجموعه نشسته ، اما ارزش یک بنای بزرگ را می‌توان در انسان‌هایی دید که در آن رشد کرده‌اند و در مسیری که برای ادامه دادن باقی مانده است.به باور من، بهترین راه پاسداشت این میراث، این است که آموزش‌ها را جدی بگیریم، در مسیر درمان و تغییر خودمان ثابت‌قدم باشیم، به خانواده‌هایمان عشق بورزیم و در حد توان برای دیگران هم مفید باشیم.کنگره ۶۰ یک یادآوری بزرگ برای همه ماست؛ اینکه حتی از دل تاریکی هم می‌توان به روشنایی رسید، می‌توان دوباره شروع کرد و می‌توان روزی دست کسی را گرفت که امروز در ابتدای راه ایستاده است..امیدوارم ما هم بتوانیم با رفتار و عملکردمان، ادامه‌دهنده این مسیر باشیم و کاری کنیم که ثمره این تلاش‌ها در زندگی انسان‌های بیشتری دیده شود.یاد و نام بنیان‌گذار کنگره ۶۰ گرامی باد و راهی که برای بازگشت انسان‌ها به زندگی گشوده شد، با آموزش، محبت و خدمت ادامه پیدا کند

مسافر سعید لژیون یکم 
باتشکر از زنده یاد استاد حسین دژاکام