وادی هشتم؛ وادی حرکت و امید

وادی هشتم به من آموخت که با حرکت، راه نمایان می‌شود. وقتی وارد کنگره شدم چیزهایی را آموختم که قبل از ورود هیچ شناختی از آن‌ها نداشتم. یکی از مهم‌ترین آموخته‌های من وادی هشتم بود؛ وادی حرکت، امید و پیدا کردن راه.

من در سه چهار سال گذشته که متوجه مصرف مسافرم شده بودم، بیشتر زمانم را به غصه خوردن و نگرانی می‌گذراندم. آن‌قدر در این سکون و سردرگمی مانده بودم که حتی قدرت تفکر و تصمیم‌گیری درست را هم از دست داده بودم. تصور می‌کردم با غصه خوردن و فکر کردن به مشکلات شاید روزی راهی پیدا شود؛ اما نمی‌دانستم تا زمانی که حرکت نکنم راهی هم برایم نمایان نخواهد شد. با آشنایی با کنگره حرکت ما آغاز شد؛ حرکتی به سوی نور، به سوی امید و در نهایت به سوی رهایی.

ما با خواسته‌ رها شدن وارد کنگره شدیم و با یاری خداوند، آموزش‌های کنگره و حرکت در مسیر درست، قدم‌‌به‌‌قدم به رهایی رسیدیم. امروز می‌دانم که اگر حرکت نمی‌کردیم هیچ تغییری در زندگی ما صورت نمی گرفت. وادی هشتم به من یاد داد که برای رسیدن به خواسته‌هایمان باید قدم برداریم. ممکن است در ابتدای راه مسیر برایمان کاملاً روشن نباشد؛ اما وقتی حرکت کنیم راه کم‌کم خودش را نشان می‌دهد.

امیدوارم همان‌طور که حرکت ما از تاریکی به سوی نور و از ناامیدی به سوی امید آغاز شد، از این به بعد هم حرکت ما به سمت ارزش‌ها و دوری از ضدارزش‌ها هر روز بیشتر از دیروز باشد. خداوند را شکر می‌کنم که در مسیر زندگی، کنگره را سر راه ما قرار داد و به ما آموخت که اگر حرکت کنیم، راه نمایان خواهد شد.

نویسنده : همسفر زهرا ش. رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر رکسانا رهجوی راهنما همسفر راحله (لژیون سوم)
ارسال: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی لویی‌پاستور