جهان هستی پر از ،مه است.

جلسه سوم  از دور بیست و هفتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی راهنما مسافر وحید   ، نگهبانی مسافر امیر و دبیری مسافر رحمان  با دستور جلسه " وادی هشتم و تاثیر آن روی من " سه‌شنبه 14   مهر ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

خداوند را شکر می‌کنم که یک بار دیگر فرصت دوباره داد تا زندگی کنم و یک روز بیشتر بتوانم در مسیر خدمت باشم. من واقعاً هر اتفاقی که برایم افتاده و هر جایگاهی را تجربه کرده ام در این شعبه و به کمک شما دوستان و لطف خداوند بوده؛ اینجا سفر کردم، اینجا به رهایی رسیدم،اینجا جایگاهم را پیدا کردم و خیلی ازموضوعاتی که کمبودشان را داشتم، حقیقتاً اینجا در آن‌ها رشد کردم.جهان هستی زمینی است که ما به شکلی خاص به آن نگاه می‌کنیم، اما فقط این‌قدر که می‌بینیم نورانی نیست. فکر نکنید همه چیز روشن است. فکر نکنید من همه چیز را جلوتر از خودم می‌بینم یا از اینجا تا کیلومترها جلوتر را می‌بینم؛ اصلاً این شکل نیست. جهان هستی پر از مه است.

یعنی من باید حتماً یک قدم بروم جلو تا یک متر جلوتر از خودم را ببینم؛ من باید حرکت کنم. من برخلاف جهت آب حرکت می‌کنم، چون جهت هستی این شکلی نیست. ما باید حرکتی کنیم تا برای کشف حقیقت و رسیدن به چیزی که مطمئن باشیم، راه را پیدا کنیم. من برای اینکه چیزی را پیدا کنم و به آن برسم، باید حرکت کنم؛ اگر حرکت نکنم، در حالت رکود هستم و هیچ کاری نمی‌کنم. این یک حرکت عظیم است. حرکت یعنی چی؟ حرکت یعنی نظم و برنامه داشتن. یعنی هر روز برای خودم برنامه‌ای بنویسم ؛ و باید در زمان خودش رعایت شود. و بعد، هر حرکتی که می‌خواهد انجام شود، "بیداری" باید قبل از آن اتفاق بیفتد تا من بتوانم حرکت کنم. چرا وقتی خیلی‌ها شروع به حرکت، خدمت یا کار می‌کنند، با مشکل روبرو می‌شوند؟ چون یک بیداری اتفاق افتاده است. در حالت خواب، بیداری وجود ندارد. می‌بینید بچه‌ها می‌گویند قبل از اینکه به اینجا بیایند، مشکلی نداشتند و همیشه پول داشتند و دردی نبود؟ چه اتفاقی افتاده که وقتی به اینجا می‌آیند، یکی‌یکی مسائل و مشکلاتشان ظاهر می‌شود؟ می‌دانید چه شده؟ چون در خواب بودید. وقتی خواب هستید، همه دنیا برای حفظ خواب شما آرام می‌شود، اما در همان زمان، نیروهای منفی انرژی شما را می‌مکند. وقتی بیدار می‌شوید، حتی اگر پایتان به چهارچوب بخورد و درد بگیرد، این درد باعث آگاهی شما می‌شود. پس اگر در مسیر می‌بینی دردی داری یا مشکلی داری، اصلا مهم نیست؛ این نشانه‌ی آن است که داری به آگاهی می‌رسی.»