به نام قدرت مطلق الله
مخلوقات خداوند از هر نوعی که باشند، جهت رشد و تکامل محکوم به حرکت هستند، چراکه تا حرکت نکنند مسیر رشد و تکامل طی نخواهد شد. انسان نیز برای رشد و تکامل خود نیازمند حرکت است و در مسیر حرکت، راه برای او نمایان می‌شود.
و این حرکت می‌تواند در دو طریق صورت بگیرد: یک مسیر، صراط مستقیم می‌تواند باشد که انسان را به سمت خوبی‌ها و ارزش‌های مثبت و عاقبت‌به‌خیری رهنمون می‌کند و یک مسیر، زشتی‌ها و پلیدی‌ها و ضدّارزش‌ها می‌تواند باشد که منجر به تباهی و نابودی می‌شود.
بنابراین انسان با افزایش دانایی و آگاهی و کسب آموزش و انتخاب راه درست، باید قدم در راه گذاشته و سعی نماید با حرکت و طی طریق، با کاربردی کردن اندوخته‌های خود به سعادت برسد.
نکته‌ای که در وادی هشتم هست اینه که وقتی انسان حرکت می‌کند، خودبه‌خود الهام و القائاتی برای او پیش می‌آید که قبل از حرکت هیچ‌گونه درک یا فهمی از آن‌ها نداشته و همین اتفاقات و پیش‌آمدهای حاصل از حرکت او موجب ترقی و پیشرفت او می‌شوند.
«از تو حرکت، از خدا برکت»
من خودم دسته‌ای از مشکلات و موانع برای خود داشتم که مانع ورودم به کنگره و درمان بودند، ولی وقتی دل را به دریا زده و وارد کنگره شدم و حرکت را آغاز نمودم، بسیاری از آن موانع خودبه‌خود حل شدند که قبل از ورودم غیرممکن به نظر می‌رسیدند.
پس یاد گرفتم هر مشکل یا موردی در زندگی با اقدام و عمل می‌تواند نتایج باورنکردنی داشته باشد؛ فقط کافی است در جای خود نمانی و همیشه رو به جلو حرکت کنی و منتظر شخص دیگری برای انجام امورات خود نباشی. آنجاست که نیروهایی که انسان تصورشان را ندارد به کمک او خواهند آمد و راه نمایان خواهد شد.