وادی هشتم یک قانون است

جلسه پنجم از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی چرمهین به استادی راهنما همسفر الهه، نگهبانی همسفر معصومه و دبیر موقتی همسفر سهیلا با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت، راه نمایان می‌شود.) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه «وادی هشتم و تأثیر آن روی من» است. وادی هشتم یک قانون است که عنوان می‌کند زمانی‌که حرکت کنیم راه برای ما نمایان می‌شود؛ یعنی لازم نیست ما تمام جزئیات راه را بدانیم و در مورد آن تحقیق کنیم‌. همین که تفکر کنیم، راه درست را انتخاب کنیم، در مورد راه بررسی یا مطالعه‌ای انجام بدهیم و بعد شروع به حرکت کنیم، در مسیر، تمام نکات، مسائل، پیچ‌وخم‌های راه برای ما مشخص می‌شود. وادی اول تا هفتم تفکر کردن را به ما آموزش می‌دهد و ما را به تعادلی می‌رساند که بتوانیم زمانی‌که به تفکر درستی رسیدیم، حرکت کنیم و در ادامه راه برای ما نمایان می‌شود.

زمانی‌که می‌خواهیم حرکت کنیم ۳ نکته برای ما وجود دارد؛ نکته اول این است هنگامی که تصمیم به حرکت گرفتیم خواسته خود را مشخص کنیم که هدف ما از قرار گرفتن در این مسیر چیست؟ به‌طور مثال هدف ما از قرار گرفتن در مسیر کنگره، رسیدن به حال خوش بود. زمانی‌که به درمان و حال خوش رسیدیم، می‌گوییم این آخرین چیزی بوده است که ما به آن رسیدیم؛ زیرا ما آموزش‌های زیادی گرفتیم و به نتیجه‌های بسیاری رسیدیم. دومین نکته این است که هنگام حرکت زمانی‌که هدف ما مشخص شد؛ باید بخواهیم که به هدف خود برسیم و سومین نکته این است زمانی‌که می‌خواهیم حرکت کنیم؛ باید مسیر درست را انتخاب کنیم و وارد هر مسیری نشویم، مانند راه سم‌زدایی یا کمپ برای رها شدن از اعتیاد.

مسیری که انتخاب می‌کنیم؛ باید با تفکر درست باشد. هر مسیری که ما انتخاب می‌کنیم به یک دوراهی می‌رسیم که یک راه آن راه ارزش‌ها و دیگری راه ‌ضدارزش‌ها است. این من همسفر یا مسافر هستیم که اگر خردمند و دانا باشیم و آموزش‌ها را خوب گرفته باشیم، مسیر درستی را انتخاب می‌کنیم. کنگره۶۰ در صراط مستقیم است و زمانی‌که وارد کنگره می‌شویم بدون مشکل می‌توانیم به درمان و نتیجه خوب برسیم. برای رسیدن به صلح، آرامش، عشق و محبت باید از خود، خانواده و جامعه جبران خسارت کنیم. اولین جبران خسارت از خودمان است؛ باید ابتدا خود را ببخشیم. اگر در جسم خود تخریبی به‌وجود آورده‌ایم صددرصد در روان ما هم تخریب ایجاد شده‌است.

برای جبران خسارت از خود باید برای بازسازی جسم خود تلاش کنیم، مثلاً اگر اضافه وزن داریم، تلاش می‌کنیم تا وزن خود را به تعادل برسانیم یا اگر تخریب سیگار داریم، در لژیون درمان سیگار قرار می‌گیریم تا به درمان برسیم. قسمت دوم جبران خسارت از خانواده است. ما در خانواده یک‌سری مسئولیت‌هایی داریم. مسئولیت پدر خانواده در بیرون از منزل و تأمین امرار معاش خانواده است. مادر مسئولیت رسیدگی به امور داخل منزل مانند تهیه‌ غذا، تمیزی خانه و ... را بر عهده دارد؛ همچنین خانه را در تعادل نگه دارد تا زمانی‌که پدر و فرزندان وارد می‌شوند، خانه دچار آشوب نشود. یک‌سری مسئولیت‌هایی هم بر عهده‌ فرزندان خانواده است که باید آن‌ها را انجام دهند، مثلاً احترام به پدر و مادر یا وظایفی را که والدین بر عهده فرزندان گذاشته‌اند به‌ خوبی انجام دهند.

مرحله بعد جبران خسارت از جامعه است. ما فقط از جامعه انتظار داریم و این نکته را در نظر نمی‌گیریم که ما باید برای جامعه چه کاری انجام دهیم، به‌طور مثال من وارد دانشگاه شدم که درس بخوانم و یک پزشک یا مهندس شوم؛ اما مسیر را اشتباه می‌روم، مصرف‌کننده‌ شیشه شده‌ام و به‌ جای این‌که فرد مفیدی برای جامعه باشم از تیمارستان و کمپ ترک اعتیاد سر در آورده‌ام. اکنون که درمان شده‌ام؛ باید خساراتی را که به هستی و طبیعت وارد کرده‌ام را جبران نمایم.

مرزبانان کشیک: همسفر نگار و مسافر محمدجواد
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر صفیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری  همسفر نگار
همسفران نمایندگی چرمهین