جلسه سوم از دوره بیست و یکم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی ساوه به استادی راهنما همسفر لیلا ، نگهبانی همسفر مهین و دبیری همسفر آزاده با دستور جلسه« وادی هشتم » روز دوشنبه ۱۳ مهر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه و خانم نجمه عزیز که امروز این فرصت را به من دادند که در این جایگاه باشم و آموزش بگیرم سپاسگزارم. خدای خودم را شاکر و سپاسگزارم که بعد از مدتها دوباره روزی من شد تا در کنگره باشم.
دستور جلسه امروز وادی هشتم و تاثیر آن روی من است، همهی وادیها و تمام سیدیها، آموزشها و کتابهایی که آقای مهندس برای ما ارائه دادند، همه اینها درسها و مفاهیم زیادی برای بهتر زندگی کردن ما دارند، هر کدام از وادیها برای ما یک مسیر و راه را نشان میدهند و به ما آموزش میدهند که چطور در مسیری که هستیم قدم برداریم و رو به سمت ارزشها حرکت کنیم. دستور جلسه امروز به نظر من مهمترین و کلیدیترین موضوع است، برای یک مسافر یا همسفری که به کنگره به قصد درمان میآید و یا کسی که در کنگره است یا اصلا کنگره ای نیست، به نظر من مهمترین و کلیدیترین موضوع این است که: ما بتوانیم راه را پیدا کنیم. با حرکت راه نمایان میشود، یعنی اینکه من برای خواسته و هدفی که دارم حرکت کنم و قدم بردارم و رو به خواستهای که دارم پیش بروم. خداوند میگوید: تغییر صورت نمیگیرد مگر با تلاش خودت، جناب مهندس بارها در صحبت هایشان اشاره کردهاند که: من کسی را هیچ وقت به حرکت وادار نمیکنم. من زمانی میتوانم به کسی کمک کنم که خودش حرکت کند. من فقط میتوانم شخص را به صراط مستقیم و مسیری که انتخاب کرده هدایت کنم و این خود شخص است که باید قدم بردارد و من کمک میکنم و مسیر درست را به او نشان میدهم.
اگر ما میخواهیم در مسیر خروج از ضد ارزشها باشیم، خداوند مسیر را به ما نشان میدهد با نشستن و دست روی دست گذاشتن هیچ کاری پیش نمیرود و به قول آقای مهندس که در سیدیها بارها و بارها تکرار میکند که با حلوا حلوا کردن دهان شیرین نمیشود. من زمانی که میخواهم حرکت کنم فقط نباید مبدا و مقصد خود را مشخص کنم و باید با تدبیر پیش بروم و نقشه و تجهیزات لازم را داشته باشم. برای اینکه بتوانم در مسیری که پیش میروم موفق شوم و بتوانم مسئله و مشکل خود را حل کنم و بعد از اینکه خواسته و هدف من مشخص شد، باید با تمام وجودم به سمت خواستهای که دارم مانند کسی که عطش دارد و تشنه است به سمت آن حرکت کنم و تمرکز کنم و در مسیر قرار بگیرم تا به هدف خود نزدیک و نزدیکتر شوم؛ حالا در مسیری که ما حرکت میکنیم خداوند دو راه قرار داده است: یکی راه ضد ارزشها و دیگری مسیر ارزشها و یا مسیر الهی یا شیطانی و این به درک و خرد انسان است که کدام راه را انتخاب و حرکت کند، مثالی که در وادی هشتم زده شده است این است که: اگر روی هدف خودمان تمرکز نکنیم از مسیر اصلی منحرف میشویم، مانند آهویی که کنار جاده حرکت میکند و زمانی که علفهای سبز را میبیند، شروع به خوردن آن علفها میکند تا اینکه کلاً از مسیر خارج میشود و به هدف خود نمیرسد و از هدفش دورتر میشود، ما اگر خواسته و هدفی داریم و میخواهیم به صلح و آسایش و آرامش برسیم باید جبران خسارت بکنیم و جبران خسارت را اول باید از خودمان شروع کنیم، اینکه بتوانیم خودمان را ببخشیم و در جلساتی که کنگره ۶۰ مهیا کرده و همچنین به واسطه آموزشهایی که در اینجا وجود دارد خود را پرورش دهیم و بتوانیم به خاطر اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شده ایم، چه به واسطه مصرف مواد باشد و یا ما همسفران به خاطر اینکه در کنار یک مصرف کننده قرار داشتیم به خودمان خسارتی زدیم و یا اشتباهاتی را تکرار کردیم و از مسیرمان دور شدیم اما به واسطه آن میتوانیم به سمت مسیر ارزشها برویم و بعد از خانواده و جامعه جبران خسارت کنیم، چگونه میتوانیم از خانواده و جامعه جبران خسارت کنیم؟ افرادی که مصرف کننده بودهاند یا ما همسفران به علت ناآگاهی و جهل و نادانی میآمدیم به درختان فضای سبز آسیب میزدیم و اینها همه خسارت زدن به جامعه است و ما میتوانیم این کارها را تکرار نکنیم و جبران خسارت کنیم و زمانی که فصل درختکاری است درخت بکاریم، و زمانی که به طبیعت میرویم هیچ آسیبی به طبیعت و درختان نزنیم.

در ادامه رهایی ۴۰ سی دی داشتیم

در ادامه رهایی جونز داشتیم

مرزبان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر علی
تایپیست: همسفر مهرناز رهجوی راهنما همسفر حمیده(لژیون دوم)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر صدیقه
همسفران نمایندگی ساوه
- تعداد بازدید از این مطلب :
85