آمدم به کنگره تا انتقاد کنم

به نام قدرت مطلق الله
چرا به کنگره می آیم؟
 افراد مختلفی چند مرتبه از من پرسیدند که چرا اصلاً به کنگره آمده ام؟
 من مسافرم سه سال قبل از آمدنم به کنگره رها شده بود .بعد از مشکلی که با هم پیدا کردیم و تنش شدیدی که بین ما ایجاد شد، چون متون کنگره را خوانده بودم ،برایم جای سوال پیش آمد که چرا یک نفر با خواندن این مطالب پر بار که همه حکایت از قوانین الهی و اخلاقیات دارند، باید اینقدر بد رفتار کند؟
 با سختی بسیار توانستم برنامه ریزی کنم ،تا به کنگره بیایم و از نزدیک انتقاداتی را به روش و مضامین کنگره وارد کنم .
بگویم اینجا کجاست که کلام حق را می شنوند ولی آن را به کار نمی گیرند ؟
اینجا کجاست که می گوید،: نماز نخوانید ،خیرات ندهید، حلقه برای انسان ها قائل شوید، آنها را از هم جدا کنید ، فقط با یک عده خاص رفت و آمد کنید و همکلام شوید؟
 آمدم، چه آمدنی، لبریز از سوال و انتقاد .در جلسات اول مبهوت  نظم و انضباط جلسات شدند و با تعجب نگاه کردم ،که بعضی چهره ها چقدر دلنشین و جذاب هستند .
زمان انتخاب راهنما رسید و من با حیرت میان سالن چرخ زدم. کنار هر لژیون ایستادم و به چهره ها و کلمات کمک راهنما ها نگاه کردم. زبان بدن شان و اغلب آرامش بی مانندشان.
 پس از گشتن، کسی را دیدم که بسیار با وقار و آرام ،سنگین و محجوب، نشسته بود و انگار وقتی لب هایش را تکان می داد ، در سکوت با من حرف می زد .در آن دقایق، همه جا ساکت بود و من فقط حرکات را می‌دیدم. عینکش را برمی‌داشت، کلماتی می‌گفت، بعد دوباره عینکش را  می زد و به کتاب نگاه می کرد. همین.
 با اینکه اصلاً به من نگاه نمی کرد، اما من چند بار در تصور و خیالم، دیدم که مرا نگاه کرد و لبخند زد .
در یک کلام ،آشنای من بود و آشناتر من شد.
 جلسات اول جنگیدم، تا بگویم نباید اینجا، این اطلاعات در اختیار همه قرار بگیرد، چون من دیده ام که دانش اینجا را از حفظ می‌کنند و از آن به جای استفاده در زندگیشان، دیگران را متهم به ندانستن می‌کنند.
 بعد کمی آرام تر شدم .روز به روز، ماه به ماه ،جلو رفتم.
 نوشتن کامل سی دی ها ،اجباری شد. بازهم مثل بچه ها  لجاجت کردم، چرا من که دارم خیلی خوب می خوانم و بلدم، باز باید این همه وقت بگذارم و سی‌دی‌ها را بنویسم ؟
به سکوت و اطاعت دعوت شدم.
 خوانده بودم و می‌دانستم که وقتی پای در راهی می گذاری، از این دست راه ها ، بایدکه پیر و مرشد داشته باشی .
 آرام گرفتم و شنیدم که گفته شد :"ای همسفر، عجله نکن و در جای خود بنشین و تا مقصد،به آنچه علاقه داری، مشغول باش تا با کمک خودت و یاری همسفران به پایان نقطه برسی."
 آنجا بود که من، این پیام را شنیدم .