گروه خانواده - وادی هشتم تیشه به ریشه سکون زد.

با حرکت، راه نمایان می‌شود. وادی هشتم، تکانه‌ای برای من و ما هفت وادی را پشت سر گذاشتیم تا رسیدیم به این نقطه عطف به وادی حرکت. تا پیش از این شاید فقط فکر می‌کردیم یا در دنیای آرزوها و ترس‌ها غرق بودیم.

اما وادی هشتم، تیشه به ریشه سکون زد. به ما یاد داد که راه، از قبل آماده نیست، راه را ما با حرکت‌مان می‌سازیم. در این هفت ماه که همسفر مسیری سخت بودم، خوب فهمیدم که سکون، یعنی سقوط. وقتی همسرم در تاریکی اعتیاد بود، من هم در مرداب سکون گرفتار بودم. فکر می‌کردم راهی نیست، فکر می‌کردم بن‌بست ابدی است؛ اما وادی هشتم به من گفت: بلند شو!

حرکت، فقط قدم زدن نیست؛ حرکت، تغییر نگاه است. حرکت، یعنی وقتی کوله‌بار خستگی سنگین است، هنوز دست از تلاش برنداری. یعنی وقتی از بی‌خوابی‌ها و نگرانی‌های این هفت ماه پر فراز و نشیب گذشتم، فهمیدم که هر قدم، چراغی روشن کرد.

یاد گرفتم که برای رسیدن به آن خانه رویایی، برای آن ارتقا و آرامشی که آرزویش را داریم، نمی‌شود فقط دعا کرد و نشست. باید راه افتاد. حتی با قدم‌های کوچک، حتی لرزان. نترسیدم از اینکه راه را نمی‌شناسم، فهمیدم راه در حین پیمودن پیدا می‌شود. پیمودن، یعنی عبور از ترس‌ها، یعنی بخشیدن گذشته و ساختن امروز. این وادی، به من جرأت تصمیم داد. تصمیم برای تغییر، تصمیم برای ساختن، تصمیم برای اینکه دیگر قربانی شرایط نباشم.

هر بار که ناامیدی به سراغم آمد، جمله با حرکت راه نمایان می‌شود مثل یک عصای دست، مرا بلند کرد. حالا که همسرم در مسیر رهایی است، من هم همسفر این حرکت بزرگ هستم. ما با هم راه جدیدی را می‌سازیم؛ راهی که در آن بوی مواد نیست، راهی که در آن دیوارها سد راه نیستند.

وادی هشتم یعنی: آغاز کن، حتی اگر نمی‌دانی پایان کجاست. چون مقصد، در دل همین حرکت نهفته است. ما حرکت کردیم، و دیدیم که چطور گره‌های کور زندگی، یکی‌یکی باز شدند. دیدیم که چطور ناامیدی‌ها تبدیل به جوانه شدند.

خدا را شکر که در این وادی ایستاده‌ام. خدا را شکر که یاد گرفتم فقط نظاره‌گر مشکلات نباشم. من بازیگر این صحنه هستم. من همسفر، با حرکت خودم، راه آرامش خانواده‌ام را باز می‌کنم. این وادی، معجزه تداوم است. معجزه اینکه هرگز، هرگز و هرگز متوقف نشوی.حتی در سخت‌ترین لحظات، فقط یک قدم بردار.

وادی هشتم، ستاره‌ی قطبی زندگی ماست، حالا که راه نمایان شده، با قدرت تا رسیدن به مقصد، ادامه می‌دهیم. چون حالا می‌دانیم: خداوند، فقط راه حرکت‌کنندگان را روشن می‌کند و ما بالاخره حرکت کردیم.

نویسنده:همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون سوم)
رابط خبری:همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون سوم)

همسفران نمایندگی سالار