به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان محمدرضا هستم یک مسافر
مشارکت مکتوب: صورت مسئله اعتیاد
مقوله اعتیاد سالیان سال است که در جوامع بشری یکی از مسائل بسیار حائز اهمیت بوده است؛ چراکه انسانهای بسیاری بر اثر استفاده از مواد مخدر، به راههای ناشایست کشیده شدهاند و چهبسا انسانهایی، از زن و مرد گرفته تا کودک و بزرگسال، بر اثر سوءمصرف مواد مخدر جان خود را از دست دادهاند.
در این زمینه کتابها و مطالب بسیاری گفته، نوشته و شنیده شده است. اما اینکه اعتیاد چیست و چگونه میتوان از دام اعتیاد رها شد، همواره یکی از مسائل مهم و مورد بحث بوده است.
آنچه امروز در کنگره ۶۰ باید مورد توجه قرار گیرد، صورت مسئله اعتیاد است.
آقای مهندس دژاکام در کنفرانسی پیرامون درمان اعتیاد در سال ۱۳۷۸ در سیستان و بلوچستان، عنوان میکنند که «من خودِ اعتیاد هستم» و این نکته را یادآور میشوند که کسی میتواند در مقوله اعتیاد صاحبنظر باشد که آن را با پوست و استخوان خود لمس کرده باشد.
آقای مهندس دژاکام نقطه کور اعتیاد را در صورت مسئله اعتیاد و عکسالعملهای آشکار و پنهان میدانند. درباره عکسالعملهای آشکار توضیحاتی داده شده است، اما آنچه بسیار حائز اهمیت است، عکسالعملهای پنهان میباشد؛ چراکه در عکسالعملهای پنهان نیز خودِ جسم مورد ارزیابی قرار میگیرد.
در این دیدگاه، جسم انسان که بر اثر مصرف مواد مخدر از تعادل خارج شده و سیستمهای شبهافیونی آن دچار اختلال شدهاند، باید در طول درمان بهتدریج بازسازی و به تعادل برسند. مدت این درمان نیز حدود یازده ماه در نظر گرفته شده است.
به نظر من، این همان نقطهای است که در درمان اعتیاد اهمیت بسیار زیادی دارد و شاید در گذشته کمتر مورد توجه قرار گرفته باشد.
البته گروههای مختلفی نیز در سالهای گذشته روی مسئله اعتیاد کار کردهاند و این موضوع قابل احترام است؛ اما هدف مشترک، کمک به رهایی انسان از اعتیاد است.
در درمان اعتیاد، مبدأ و مقصد اهمیت بسیار زیادی دارد. طبق فرمایشات جناب مهندس، شخصی که میخواهد درمان خود را آغاز کند و به پایان برساند، ابتدا باید بداند در کجای مسئله اعتیاد قرار دارد. بر همین اساس، افراد مصرفکننده در گروههای مختلفی قرار میگیرند که توضیحات کامل آن در کتاب چهارده مقاله آمده است.
موضوع دیگری که در کنگره ۶۰ با آن آشنا میشویم، جهانبینی است. جهانبینی میتواند در طول سفر به مسافر کمک کند؛ چراکه عوارض پنهان ترک مواد، از جمله افسردگی، ناامیدی، ترس و مسائل دیگر، ممکن است برای فردی که مصرف مواد را قطع کرده است، مشکلساز شود.
در طول مسیر، با نوشتن و کار کردن روی سیدیها، آموزشهای جهانبینی و سایر آموزشهای کنگره ۶۰، فرد میتواند بهتدریج در مسیر بازسازی خود حرکت کند.
در صورت مسئله اعتیاد، سیستم X بدن مورد توجه و ارزیابی قرار میگیرد. بر اثر مصرف مواد مخدر، این سیستم از حالت طبیعی خود خارج میشود و عملکرد سیستمهای درونی بدن، از جمله سیستمهای مرتبط با تولید مواد شبهافیونی و ضد دردهای طبیعی بدن، دچار اختلال میگردد.
اندیشه و روش آقای مهندس دژاکام در کنار تجربیات و آزمایشهای انجامشده در سالهای آغازین کنگره ۶۰، به شکلگیری روش DST کمک کرد و نتایجی را در زمینه درمان اعتیاد به همراه داشت.
البته مطالبی که من امروز عنوان کردم، به قول معروف مشت نمونه خروار است؛ چراکه درباره صورت مسئله اعتیاد مطالعات فراوانی انجام شده و مقالات و مطالب بسیاری در این زمینه نوشته شده است که هرکدام میتوانند بخش دیگری از این موضوع را روشن کنند.
امیدوارم روزی این تفکر و اندیشه جناب مهندس دژاکام، چه در زمینه درمان اعتیاد و چه در زمینه کمک به درمان بیماریهای مختلف، بتواند بیش از پیش در سراسر جهان شناخته شود.
به امید آن روز.
با آرزوی سلامتی برای جناب مهندس دژاکام و خانواده گرامی ایشان و با عرض خداقوت و خستهنباشید خدمت تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰.
به قلم مسافر، محمدرضا باقری
سفر اولی ـ لژیون یکم، شعبه میرداماد
لژیون ویلیام وایت، لژیون ششم
بسیار متشکرم.
- تعداد بازدید از این مطلب :
189