هر قفلی کلیدی دارد.

همسفر معصومه ( لژیون هفتم )

هر قفلی کلیدی دارد.

در ابتدا باید بدانیم در درمان هر بیماری حتی مسئله اعتیاد، اول باید صورت مسئله آن را حل کنیم. اگر ما صورت مسئله و منشأ اصلی مشکل را پیدا نکنیم نمی‌توانیم آن را حل کنیم.

صورت مسئله اعتیاد در کنگره ۶۰ توسط آقای مهندس دژاکام مطرح شد و برای همیشه حل شد. از دیدگاه کنگره ۶۰ اعتیاد به هر نوع مواد مخدر قابل درمان است، بر خلاف عقیده بعضی از متخصصین که می‌گویند: اعتیاد درمان ندارد.

بعضی از پزشکان بر این باور هستند که اعتیاد یک مسمومیت است و این نظر از کنگره ۶۰ درست نیست. اعتیاد در قسمت جسم، روان و جهان‌بینی فرد اختلال به وجود آورده است و مهم‌ترین آن، قسمت جسم است.

اعتیاد یک مسمومیت نیست؛ بلکه جایگزینی مزمن می‌باشد که در قسمت بیوشیمی مغز فرد مصرف‌کننده، مواد بیرونی جایگزین مواد داخلی بدن شده و او را از تعادل خارج کرده است و این امر باعث شده است که در سیستم X فرد مصرف کننده اختلال ایجاد شود و فرد مصرف کننده بیمار شود و حتی قادر به انجام کارهای روزمره خود نباشد.

وقتی که در کنگره ۶۰ صورت مسئله اعتیاد حل شد مشخص شد که برای درمان اعتیاد در قسمت جسم ۱۰ الی ۱۱ ماه زمان نیاز داریم که با استفاده از داروی OT و با دوز کافی به روش DST تعادل را به جسم فرد مصرف کننده بازگردانیم.

فرد بعد از بازسازی جسم حتما در قسمت روان و جهان‌بینی هم باید آموزش لازم را بگیرد تا برای همیشه اعتیاد در او درمان شود، در همین راستا چند کتاب از آقای مهندس دژاکام به چاپ رسیده است که مهم‌ترین آن، کتاب ۶۰ درجه زیر صفر و چهارده وادی می‌باشد که در کنگره ۶۰ به صورت تشکیل جلسه و کارگاه عمومی، این کتاب‌ها آموزش داده می‌شوند و به فرد خواستار رهایی کمک می‌شود تا مواد خود را کنار بگذارد و روح و روان خود را تقویت کند.

لازم به ذکر است که همان‌گونه که یک فرد یک شبه به مواد مخدر اعتیاد پیدا نمی‌کند برای درمان اعتیاد هم به زمان و صبوری نیازمند است و خدا را شکر می‌کنیم که این مسئله توسط آقای مهندس دژاکام برای همیشه حل شده و بسیاری از افراد و خانواده‌های آنان از بند مواد مخدر آزاد شده‌اند و به زندگی دوباره همراه با آرامش بازگشتند.

همسفر نرگس ( لژیون هفتم )

کنگره ۶۰ اعتقاد دارد در کنار بازسازی جسم باید روان و جهان‌بینی فرد مصرف کننده تغییر نماید. 

برای ترمیم این سیستم تجربه نشان داده است که در صورت برنامه‌ریزی صحیح می‌توان در مدت زمان حدودا ۱۱ ماه به ۹۰ درصد تعادل از نظر جسمی رسید که با تعادل جسم، روان هم به تعادل می‌رسد.

۱۰ درصد باقی مانده هم در طول زمان حل می‌شود که البته مشکل جهان‌بینی و یا نگرش فرد نسبت به خود و جهان پیرامون خود هنوز به قدرت خود باقی است و اگر این مشکل حل نشود با بر طرف شدن کلیه مشکلات جسم و روان، دوباره شخص به اعتیاد روی می‌آورد

و به همین دلیل صورت مسئله اعتیاد سال‌ها بود که حل نشده بود و به همین دلیل کسانی که اعتیاد داشتند درمان نمی‌شدند و بعد از مدتی ترک اعتیاد دوباره به طرف مصرف مواد مخدر می‌رفتند؛ چون مبدا مشخص نبود.

تمام دنیا این بیماری را غیر قابل درمان می‌پنداشتند که هنوز هم این باور غلط به قوه خود باقی است؛ ولی به خواست خداوند متعادل، تفکر، اندیشه و زحمات بی‌دریغ آقای مهندس حسین دژاکام، به بهترین شکل ممکن و به روش DST و داروی oT صورت مسئله اعتیاد حل شد.

همسفر شیدا ( لژیون هفتم )

برای پاسخ دادن به هر سوالی نیازمند صورت مسئله آن هستیم که در صورت مسئله اعتیاد سالیان زیادی است که بدون پاسخ مانده و هر ساله افراد زیادی درگیر اعتیاد می‌شوند.

به گفته پزشکان اعتیاد درمان ندارد؛ اما در کنگره ۶۰ با متد DST که آقای مهندس دژاکام کشف کردند باعث شده است تا افراد مصرف کننده در مدت زمان حداقل ۱۰ تا ۱۱ ماه به رهایی برسند.

تعریف سیستم X از دیدگاه کنگره ۶۰ این است که: مصرف مداوم مواد مخدر بیرونی باعث اختلال در سیستم طبیعی بدن و از کار افتادن آن می‌شود و بدن دیگر نمی‌تواند آن‌ها را به طور طبیعی تولید کند.

برای درمان اعتیاد نیازمند سه مولفه مهم هستیم که شامل: جسم، روان و جهان‌بینی می‌شود.

جهان بینی یعنی: فرد مصرف کننده با مصرف مواد باعث تغییر نگرش به دنیای پیرامون خو،د از جمله به سمت تاریکی‌ها، ناامیدی و بی‌مسئولیتی می‌شود که برای درمان جهان‌بینی نیازمند شرکت در کلاس‌های جهان‌بینی کنگره ۶۰ و نوشتن سی‌دی است.

تعریف جسم هم یعنی اینکه؛ بازسازی سیستم X که در اثر مصرف مواد آسیب دیده است و با یک فرآیند تدریجی و داروی شربت تریاک یا همان OT بازسازی می‌شود و زمانی که جسم به تعادل رسید روان نیز به تعادل می‌رسد که در واقع اعتیاد بیماری مزمن نیست؛ بلکه جایگزینی مزمن است.

روان یعنی: اعتیاد باعث ایجاد عصبانیت، پرخاشگری و افسردگی می‌شود که استفاده مداوم از مواد مخدر باعث ایجاد این اختلالات می‌شود.

همسفر آزاده ( لژیون هفتم )

کنگره ۶۰ صورت‌ مسئله اعتیاد و خیلی از راه‌هایی که به بن‌بست می‌خورد و گره کوری که در مورد اعتیاد وجود داشت را حل کرد.

در دنیا سالیان سال است که اعتیاد وجود دارد و هیچ راه حل و درمان قطعی برای درمان اعتیاد نبوده است، به غیر از روش DST.

آقای مهندس واقع‌بینانه به این موضوع نگاه کردند و صورت‌مسئله اعتیاد را کشف کردند. علم پزشکی می‌گفت: اعتیاد درمان ندارد؛ اما آقای مهندس متوجه شدند درون بدن انسان سیستم‌های شبه افیونی ضد درد وجود دارد که فرد زندگی متعادل داشته باشد. این سیستم‌ها در بدن انسان وجود دارند تا جسم انسان به صورت نرمال قرار بگیرد، به‌ عنوان مثال اگر سروتونین ترشح نشود مسلماً ما شب تا صبح نمی‌توانیم بخوابیم.

آقای مهندس با روش DST، پله‌های ۲۱ روزه، مدت زمان ۱۱ ماه و با داروی OT که همان شربت تریاک است این سیستم را بازسازی کردند.

آقای مهندس افراد مصرف‌کننده را به سه قسمت تقسیم‌بندی کردند که شامل: مصرف‌کنندگان شاغل، مصرف‌کنندگان بیکار و مصرف کنندگان آخر خطی هستند و برای هر کدام یک راهی را در نظر گرفتند و گفتند: طول درمان برای همه با هر نوع ماده مصرفی که وارد کنگره شوند یکی است.

آقای مهندس مثلثی برای درمان اعتیاد ترسیم کردند که جسم و روان در طول ۱۰ الی ۱۱ ماه باید به درمان برسند.

جسم و روان مانند: سوار و سوارکار هستند اما جهان‌بینی، با شرکت کردن در کلاس‌ها و گوش دادن به سی‌دی ها به تعادل می‌رسد و به این صورت است که جسم، جهان‌بینی و روان هم در شرایط مطلوب خواهند بود.

همسفر سمانه ( لژیون هفتم )

صورت‌مسئله اعتیاد به عنوان کلیدی‌ترین بخش برای رسیدن به درمان قطعی شناخته می‌شود.

چرا درمان‌های رایج اغلب شکست می‌خورند؟

قرن‌ها است که جوامع بشری با پدیده‌ای به نام اعتیاد دست‌ به‌ گریبان‌ هستند؛ اما چرا با وجود پیشرفت علم پزشکی و روان‌شناسی، هنوز اعتیاد به عنوان یک بیماری لاعلاج، مرموز و پیش رونده شناخته می‌شود؟ پاسخ این پرسش در یک نکته نهفته است و آن هم خطا در صورت‌مسئله است.

تا پیش از این، اعتیاد عمدتاً از دو زاویه بررسی می‌شد یکی دیدگاه اخلاقی و ارزشی.

اعتیاد را نتیجه بی‌ارادگی، فساد اخلاقی یا ضعف شخصیت می‌دانستند. در این نگاه، راهکار فقط توبه و اراده بود و دیدگاه سم‌زدایی، اعتیاد را مسمومیت مزمن می‌دانستند. در این دیدگاه، تصور بر این بود که مواد مخدر وارد بدن شده است و بدن را مسموم کرده است؛ پس باید مواد را به سرعت از بدن خارج کرد و سپس با روان‌درمانی به فرد کمک کرد تا وسوسه نشود.

اما صورت‌مسئله واقعی اینجا است که اعتیاد، جایگزینی مواد مخدر بیرونی به جای مواد مخدر درونی بدن است.

صورت‌مسئله اعتیاد نه در سم بودن مواد؛ بلکه در جایگزینی آن نهفته است. بدن انسان به طور طبیعی مواد شیمیایی بسیار قدرتمندی تولید می‌کند مانند: اندورفین، انکفالین، دوپامین و سروتونین که مسئول مدیریت درد، لذت، انرژی و تعادل روانی ما هستند.

زمانی که فرد مصرف‌کننده، مواد مخدر بیرونی مانند: تریاک، هروئین، شیشه یا الکل را وارد سیستم بدن می‌کند، به تدریج آن کارخانه تولیدکننده داخلی تعطیل می‌شود یا تولید آن به حداقل می‌رسد که در واقع، مواد بیرونی جایگزین تولیدات درونی شده‌اند.

زمانی که فرد مواد را قطع می‌کند، بدن نه تنها مسموم نیست؛ بلکه تهی است. این تهی‌بودن و ناتوانی بدن در تولید مواد شبه‌افیونی، همان چیزی است که فرد را به بازگشت به اعتیاد سوق می‌دهد.

با تبیین دقیق صورت‌مسئله، مشخص می‌شود که درمان اعتیاد نیازمند بازسازی است، نه صرفاً ترک. 

برای درمان قطعی، باید سه ضلع مورد توجه قرار گیرند، یکی جسم یا همان فیزیولوژی که بازسازی سیستم تولیدکننده مواد شبه‌افیونی بدن است که این کار زمان‌بر است و به داروی مناسب، دوز مناسب و زمان کافی که معمولاً حدود ۱۰ ماه است، نیاز دارد.

یکی دیگر روان و یا روحیات است که با به تعادل رسیدن جسم، روان نیز به تدریج به تعادل می‌رسد. جهان‌بینی و طرز تفکر فرد که در دوران اعتیاد تخریب شده است، باید اصلاح شود.

ضلع سوم هم جهان‌بینی یا دیدگاه است که باعث تغییر نگرش فرد نسبت به خود، جهان و مواد مخدر می‌شود.

زمانی که نگاه فرد به زندگی تغییر نکند، حتی با جسم سالم هم احتمال لغزش وجود دارد.

نتیجه می‌گیریم که صورت‌مسئله اعتیاد به ما می‌گوید: اعتیاد نه یک بیماری مزمن و لاعلاج؛ بلکه یک جایگزینی مزمن است و اگر بدانیم که فرد مصرف‌کننده بیمار است، نه مجرم، و بدانیم که سیستم‌های بیوشیمی بدن او از کار افتاده‌اند، آن‌گاه راه درمان روشن می‌شود و بازسازی سیستم‌های از کار افتاده با روش تدریجی DST و در بستر زمان اتفاق می‌افتد.

درمان اعتیاد، یک شبه اتفاق نمی‌افتد درست همان‌طور که تخریب آن هم یک‌شبه نبوده است. صورت‌مسئله اعتیاد با درک این قانون طبیعی حل می‌شود که هر تغییری، زمان می‌خواهد.

همسفر لیلا ( لژیون هفتم )

وقتی از صورت‌ مسئله اعتیاد صحبت می‌کنیم، یعنی از اولین آجر و اولین خشت بنای علمی کنگره ۶۰ صحبت می‌کنیم.

کنگره ۶۰ برای بیان کامل موضوع اعتیاد، تعریف اعتیاد و چگونگی آن، بنای عظیمی را ساخته است، به‌گونه‌ای که اعتیاد دیگر یک موضوع ساده و در حاشیه نیست؛ بلکه اعتیاد، خود یک علم و رشته تخصصی است و جالب‌تر اینکه برای کامل شدن علوم اعتیاد، بایستی کلیه علوم و رشته‌ها به کمک آن بیایند.

یکی از مشکلات اصلی اعتیاد تا به‌ حال همین موضوع بوده است که صدها سؤال مجهول، پرسش و علت که هیچ‌کس نتوانسته است به آن‌ها پاسخی بدهد که نتیجه آن هم سردرگمی شده است که همه جهانیان را گمراه کرد و هیچ‌کس نتوانست راه منطقی برای آن پیدا کند و در آخر، از شدت گمراهی و نبود آگاهی، عده‌ای به‌جایی رسیدند که گفتند: اعتیاد درمان ندارد و عده‌ای دیگر، ادعای درمان اعتیاد را در کوتاه‌ مدت و چند ساعت مطرح نمودند.

یکی از مهم‌ترین اقداماتی که بنیان کنگره ۶۰ و نویسنده کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و مبتکر روش DST جناب آقای مهندس حسین دژاکام قبل از همه این‌ها انجام دادند، این بود که تمام این مجهول‌ها را به یک مجهول تبدیل نمودند؛ یعنی بسیاری از سؤالات بی‌ربط که گمراه‌کننده بودند را کنار گذاشتند و یک معادله با ده‌ها مجهول را به یک معادله با یک مجهول تبدیل کردند و مبدأ را مشخص نمودند؛ در اینجا بود که اتفاق بزرگی روی داد.

زمانی که بنیان کنگره ۶۰، مهم‌ترین گره اعتیاد را که تا آن موقع کسی کوچک‌ترین توجهی به آن نکرده بود را یافتند، در عمل، یافته‌های خود را به اجرا گذاشتند و پس از گذشت ۱۱ ماه از به‌کارگیری شیوه جدید، موفق شدند مصرف مواد مخدر خود را قطع کنند، با این تفاوت که هیچ‌ یک از مسائل و مشکلات و عوارضی که در گذشته با قطع مصرف مواد مخدر به سراغ ایشان می‌آمد را با استفاده از متدی که بعدها DST نام گرفت، هیچ‌کدام از آنان وجود نداشتند و این جای شگفتی بسیار بود که نه از نظر جسمی دچار مشکل بودند، نه ازنظر روانی و نه از نظر فکری و جهان‌بینی.

نویسنده کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، سرانجام پس از سال‌ها مصرف مواد مخدر، موفق به درمان اعتیاد خود شدند، بدون هیچ‌گونه عارضه و بدون وسوسه و میل به مصرف مجدد مواد مخدر. ایشان دریافتند که مهم‌ترین مسئله در درمان اعتیاد، سیستم X یا سیستم تولید کنند مخدرهای طبیعی جسم است که تعادل تمام ابعاد وجودی انسان شامل جسم، روان، جهان‌بینی را در برمی‌گیرد. اینجا بود که ایشان کشف و یافته خود را در قالب یک مقاله علمی به اولین کنگره پزشکی و سراسری و راهکارهای درمان اعتیاد در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان ارائه نمودند و مقاله فوق در این کنگره پذیرفته شد.

رابط خبری: همسفر شیدا رهجوی راهنما همسفر فرشته ( لژیون هفتم )

ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت 

نمایندگی همسفران ساوه