گروه خانواده - خروج از دنیای اعتیاد و ورود به جهانی از ناشناخته‌ها

من چند ماه بعد از حضور مسافرم به کنگره آمدم؛ زیرا فکر می‌کردم که کنگره جای ما نیست، اما کم‌کم با صحبت‌هایی که مسافرم از کنگره می‌کرد تمایل پیدا کردم که به کنگره بیایم. بعد از ورود به کنگره و گرفتن آموزش فهمیدم که تصور ما از زندگی و نگاهمان به بیماری اعتیاد جور دیگری است و علاوه بر درمان اعتیاد من نیز احتیاج به آموزش و تغییر داشتم. آن روزها اعتیاد را بیشتر یک مشکل می‌دیدم؛ اما باگذشت زمان و آموزش‌هایی که از کنگره دریافت کردم، متوجه شدم پشت این مسئله، انسان، خانواده، تفکر و جهانی از ناشناخته‌ها قرار دارد. کنگره به من یاد داد که برای حل هر مسئله‌ای، ابتدا باید صورت‌مسئله را درست متوجه شوم.

در مورد اعتیاد هم یاد گرفتم که نمی‌شود فقط به‌ظاهر مشکل نگاه کرد و انتظار نتیجه داشت. درمان، زمان می‌خواهد، آموزش می‌خواهد و مهم‌تر از همه حرکت در یک مسیر درست را می‌خواهد. وادی‌ها برای من فقط چند جمله زیبا نیستند؛ هر کدام چراغی هستند برای قسمتی از زندگی. از «با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد» تا «آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است»، احساس می‌کنم خودم هم در این مسیر قدم‌به‌قدم تغییر کرده‌ام.

در کتاب ۶۰ درجه زیر صفر، مسیر سخت و طولانی درمان را بهتر درک کردم و از ۱۴ وادی عشق یاد گرفتم که رسیدن به آرامش، یک اتفاق ناگهانی نیست؛ نتیجه حرکت، آموزش، صبر و عمل‌کردن است. همان‌طور که در کنگره بارها شنیده‌ایم، با حرکت راه نمایان می‌شود. امروز اگر از اعتیاد حرف می‌زنم، دیگر فقط به گذشته و تلخی‌هایش نگاه نمی‌کنم. اعتیاد برای من تبدیل شده به مسئله‌ای که می‌توان از دل آن آموزش گرفت و از دل آموزش، تغییر را آغاز کرد. کنگره به من یاد داد که گذشته هرچقدر هم سنگین باشد، نمی‌تواند تمام آینده انسان را تعیین کند. اگر انسان بخواهد و در مسیر درست حرکت کند، می‌تواند آرام‌آرام نقطه تحملش را بالا ببرد، نگاهش را تغییر دهد و زندگی تازه‌ای را تجربه کند.

من به‌عنوان یک همسفر، در کنار مسافرم یاد گرفتم که رهایی فقط رهاشدن از مواد نیست؛ رهایی یعنی رسیدن به آرامش، شناخت خود، مسئولیت‌پذیری و پیداکردن جایگاه واقعی انسان در زندگی. امروز قدردان کنگره ۶۰، آموزش‌هایش، راهنمای عزیزم و تمام کسانی هستم که باتجربه و محبت خود، راه را برای من و مسافرم روشن‌تر کردند. شاید هنوز در ابتدای راه باشم، اما امروز می‌دانم که مهم نیست از کجا شروع کرده‌ام؛ مهم این است که در مسیر درست حرکت کنم.

نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر سپیده دبیر سایت
ارسال: همسفر پریسا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج