صورت مسئله اعتیاد مقالهای است که توسط مهندس حسین دژاکام در نخستین کنگره سراسری پزشکی با موضوع راهکارهای اعتیاد در سال ۱۳۷۸ نوشته و پذیرفته شد. جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ اعتقاد دارد که در کنار بازسازی جسم فرد مصرفکننده مواد مخدر باید روان و جهانبینی او نیز تغییر کند؛ زیرا درمان اعتیاد تنها با قطع مصرف مواد به دست نمیآید.
مواد مخدر مادهای بسیار قدرتمند و جادویی است و فرد مصرفکننده در ابتدای مصرف تصور میکند که مواد به او انرژی میدهد؛ البته غافل از اینکه مواد مخدر بر سیستم عصبی تأثیر گذاشته و از انرژیهای درونی بدن خود فرد استفاده میکند؛ به همین دلیل مصرف مواد در ابتدا برای فرد جذابیت دارد؛ زیرا احساس میکند مواد بسیاری از خواستههای او را برآورده میکند؛ اما بهتدریج همان مواد تواناییها و تعادل جسمی و روانی او را از وی میگیرد؛ زیرا مواد مخدر از سد خونی مغز عبور کرده و با جایگزینی در مخدر طبیعی بدن اعم از آدرنالین، اندروفین، دینورفین و غیره باعث تخریب در فرد مصرفکننده میشود.
مواد مخدر با تأثیرگذاری بر سیستمهای حیاتی بدن و ایجاد اختلال در عملکرد طبیعی آنها موجب تخریب تدریجی فرد مصرفکننده میشود؛ بنابراین برای رسیدن به درمان سه مؤلفه اساسی جسم، روان و جهانبینی باید مورد توجه قرار گیرند و در مسیر درمان به تعادل برسند.
مهندس حسین دژاکام در صورت مسئله اعتیاد بیان میکنند که فرد مصرفکننده ممکن است سختیهای ترک را بارها و بارها تحمل کند؛ اما پس از مدتی دوباره به مصرف مواد بازگردد. مسافر من نیز چندین بار به روش سقوط آزاد اقدام به ترک کرد؛ اما هر بار پس از مدتی ذهن او همچنان درگیر مواد بود و وسوسه بازگشت به مصرف در او وجود داشت.
در چنین شرایطی مسئله اصلی تنها قطع مصرف مواد نیست؛ بلکه باید به فیزیولوژی جسم نیز توجه شود تا زمانی که سیستمهای حیاتی و فیزیولوژیک بدن به وضعیت طبیعی خود بازنگردند، درمان به معنای واقعی و پایدار اتفاق نخواهد افتاد و احتمال بازگشت به مصرف وجود خواهد داشت.
فرد مصرفکننده پس از قطع مصرف مواد معمولاً با مشکلات متعددی روبهرو میشود. بسیاری از افرادی که تجربه ترک داشتهاند، از علائمی مانند بدندرد شدید، بیخوابی و آبریزش بینی رنج بردهاند.
صورت مسئله اعتیاد به ما میآموزد که درمان اعتیاد با چند روز مصرف نکردن مواد یا حتی یک ماه استراحت و خوابیدن در کمپ به دست نمیآید؛ زیرا در این مدت سیستم فیزیولوژیک بدن فرصت کافی برای بازسازی و راهاندازی مجدد پیدا نمیکند؛ بنابراین برای رسیدن به درمانی پایدار لازم است جسم فرصت بازسازی پیدا کند و در کنار آن روان و جهانبینی فرد نیز تحت آموزش و تغییر قرار گیرد.
این نگاه جامع به مسئله اعتیاد مسیر تازهای را پیش روی مصرفکننده و خانواده او قرار میدهد؛ درواقع مسیری که در آن درمان با شناخت، آموزش و بازسازی تدریجی همراه است.
نویسنده: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان
- تعداد بازدید از این مطلب :
122