رمز، همان روش یا متدی است که ما را به حقیقت (یعنی رهایی و تعادل) می‌رساند.

سومین جلسه از دوره بیست و ششم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه همسفران آقا، نمایندگی پرستار، با  استادی همسفر عادل ، نگهبانی همسفر حسین و دبیری موقت هسمفر محسن، با دستور جلسه«وادی هفتم و تاثیر آن روی من »، پنج‌شنبه 26شهریور ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان عادل هستم همسفر

«دستور جلسه امروز، «راز و رمز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم» است.

من حدود چهار، پنج سال است که در کنگره حضور دارم و این دستور جلسه همواره ذهن مرا به خود مشغول کرده است. می‌توان گفت که این یکی از مهم‌ترین وادی‌هاست؛ چرا که تمامِ جهان‌بینی‌ای که ما در کنگره می‌آموزیم، برای این است که راهِ درست را پیدا کنیم. در طول تاریخ، تمامی بزرگان و پیامبران زحمت کشیده‌اند تا راه و قوانینِ زیستن را به ما نشان دهند.

در مورد «صورت‌مسئله اعتیاد»، هزاران سال بود که این مشکل لاینحل باقی مانده بود. بسیاری می‌خواستند از دام اعتیاد رهایی یابند، اما مشکل اصلی این بود که راهِ درست را پیدا نمی‌کردند. مراکز بسیاری در طول این سال‌ها زحمت کشیدند؛ من خودم مدتی در حوزه ترک اعتیاد فعالیت داشتم و شاهد تلاش‌های بسیاری بودم، اما چون راه به درستی انتخاب نشده بود، خروجیِ کار تقریباً صفر بود. حتی یک نمونه هم نمی‌توانستیم معرفی کنیم که پس از گذشت مدتی، آن فرد همچنان در رهایی و سلامت باقی مانده باشد؛ پس از مدتی، دوباره همان آش بود و همان کاسه.

بالاخره پس از سال‌ها، آقای مهندس راه را پیدا کردند. بسیاری از کسانی که پیش از آن به دنبال راه می‌گشتند، انسان‌های بسیار بااراده‌ای بودند که در دام ضد ارزش‌ها گرفتار شده بودند و قصد بازگشت داشتند، اما به دلیل نیافتن راه، زندگی‌شان به تباهی کشیده شد.

گاهی هم راه را پیدا می‌کنیم، اما نمی‌توانیم چیزی را «برداشت» کنیم. بسیار دیده‌ایم که افراد به کنگره می‌آیند، سفر خوبی انجام می‌دهند و به رهایی می‌رسند، اما پس از رهایی، تواناییِ بهره‌برداری و ادامه‌ مسیر را ندارند.

در این وادی، چند نکته کلیدی وجود دارد. «راز» یعنی چیزی که پنهان است؛ اعتیاد هزاران سال به عنوان یک راز سربسته باقی مانده بود. «رمز» یعنی کلیدِ باز شدن این گاوصندوقِ سربسته. زمانی که مدلِ درمان کشف شد، در واقع رمزِ آن گاوصندوق باز شد. برای باز کردن صندوق باید رمز را بدانیم؛ رمز، همان روش یا متدی است که ما را به حقیقت (یعنی رهایی و تعادل) می‌رساند.

در این مسیر، چند نکته برای من بسیار تأمل‌برانگیز است که دوست دارم در مشارکت‌ها به آن‌ها پرداخته شود: یکی این که «قفل‌سازان بسیارند و کلیدسازان اندک» و دیگری تفاوتِ انسان‌های کم‌خرد و خردمند است.

هدفِ نهاییِ همه این‌ها، پیدا کردن «صراط مستقیم» است؛ صراط مستقیمی که نشانه‌اش مشخص است: ما را با شرایطی مناسب، به مقصد و تعادل می‌رساند. همان‌طور که یک فرد مصرف‌کننده با ورود به کنگره و با شرایط مناسب، به درمان و تعادل می‌رسد.

از دوستان می‌خواهم اگر در این زمینه‌ها تجربه یا برداشتی دارند، مشارکت کنند تا از آموزش‌های یکدیگر بهره‌مند شویم.»

از اینکه به صحبت های من گوش کردید از شما سپاسگزارم

تایپ، ویراستاری و بارگذاری: خدمت‌گزاران سایت همسفران آقا، شعبه پرستار