بهشت گمشده

زمانی که راه زندگی آرام را گم کرده بودم راهی برایم باز شد که به گفته دوستان کنگره۶۰ نام داشت.
از ابتدای ورود؛ دلگرم به این مکان شدم، که شاید بهشت گم شده من اینجا باشد. کمی که جلوتر رفتم، یافتم که آری آدرس را درست آمده‌ای.

به حق که کنگره۶۰ همان مکان مقدس و امن است که من در این مکان با خویشتن خویش بدون دغدغه و قضاوت شدن آشنا می‌شوم و خود را باز می‌یابم. قبل از کنگره۶۰ بیشتر به دنبال تغییر دنیای اطرافم بودم، اما بعد از کنگره۶۰ فهمیدم برای تغییر زندگی‌ام باید از خودم شروع کنم.

شاید زیباترین چیزی که کنگره۶۰ به من داده‌ است این باشد که هنوز هم خودم را در مسیر آموزش می‌بینم؛ مسیری که هر روز می‌توانم یک قدم بهتر از روز قبل باشم.

برای من کنگره۶۰ فقط یک مکان نیست؛ مسیری است که قدم‌به‌قدم به من یاد می‌دهد چگونه آرام‌تر، متعادل‌تر و آگاهانه‌تر زندگی کنم. شاید هنوز در ابتدای راه باشم و خیلی چیزها را باید یاد بگیرم. اما همین که امروز می‌دانم راه درست چیست، برایم ارزش بزرگی دارد.

کنگره۶۰ برای من چراغی شد در مسیری که شاید روزی برایم تاریک و ناشناخته بود. امیدوارم بتوانم قدر این چراغ را بدانم و روزی خودم هم برای دیگری نوری در این مسیر باشم.

از آقای مهندس و خانواده محترمشان کمال تشکر را دارم که این بستر سبز را مهیا کردند که من؛ مسافر جاده‌های ناکجا آباد، بتوانم راه خویش را پیدا کنم و از نو احیا شوم. از راهنمای عزیزم تشکر می‌کنم که با تمام وجود تلاش می‌کند که نور عشق به من بتابد و قلبم با عشق گرم و گرمتر شود.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر سمیه (دبیر سایت)
همسفران نمایندگی رفسنجان