همسفر شکوفه:
امروز را با فکر چیزهایی که نداریم شروع نکنیم؛
شاید همینهایی که داریم، آرزوی دیروزِ ما بودهاند.
این عبارت، حسی بود که از گوش دادن به سیدی علم زندگی استاد امین در من بیدار شد...
بهقول ایشان: جهانبینی یعنی علم زندگی
و اشاره کردند به اینکه چقدر تفاوت هست بین دانایی که در فکر ما هست و حتی شاید آن را با دقیقترین توضیحات به دیگران هم یاد بدهیم، با دانایی که در قلب و در عمل انسان جاری میشود.
فرق هست؛ بین دانستن معنای منیّت و اینکه بفهمیم در چه لحظات و در چه تصمیماتی منیّت دارد در ما کار میکند و ما را به کدام طرف میکشاند.
سیدی علم زندگی یادآوری میکند که همه ما باید بدانیم کی بودیم و چگونه بودیم و اکنون چه کسی و در کجا هستیم، تا قدر مسیری که آمدیم و تلاشی که کردیم و تغییر و تبدیلی که داشتیم را فراموش نکنیم و آن را ساده به بیراههها نبازیم؛ همان مثال معروف ایاّز و کفش و لباس قبل از ارج و قُربش در بارگاه سلطان محمود...
گاهی منیّت باعث میشود از کمک دیگرانی که میتوانند راهنمای ما در رسیدن به اهدافمان باشند بینسیب بمانیم و به اشتباه تصور کنیم خودمان همه چیز را بلدیم.
استاد امین به زیبایی توضیح دادند که چگونه باید به فرزندانمان بیاموزیم که هر امکانات و هر فرصت و نعمتی بیحساب و بیزحمت به کسی داده نمیشود. نباید از سر دلسوزیهای بیجا تبدیل به خدمتکار فرزندانمان شویم و ناخواسته آنها را تکبُعدی بار بیاوریم، بلکه باید بدانند که در زندگی هر نعمتی در نتیجهی زحمتی معقول بهدست آورده میشود تا اینگونه لذّت بیشتری از داشتههای ظاهراِ ساده زندگی ببرند، تا ارزش واقعی هر آنچه که هست را لمس کنند.
من چه دانستم که مادر شادی رنج است؟
به راستی که تا ظلمت را تجربه نکنی، قدر روشنایی را نمیدانی.
منبع: سیدی علم زندگی از آقای مهندس
نویسنده: همسفر شکوفه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر شکوفه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
همسفران نمایندگی دامغان
- تعداد بازدید از این مطلب :
41