«شو شود» همان «کن فیکون» است؛ یعنی خداوند میفرماید «بشو» و همان زمان که فرمان میدهد، کار انجام میشود. این یکی از ویژگیهای خداوند است که هر چیزی را بخواهد خلق کند، فرمان میدهد و آن چیز به وجود میآید. انسان معتقد است ذرهای از وجود باریتعالی است یا به عبارتی دیگر، خداوند از روح خودش در انسان دمیده است؛ بنابراین تمام صفات خداوند در انسان نیز وجود دارد. خداوند مانند یک اقیانوس یا دریاهای عظیم است و ما مانند یک قطره کوچک هستیم. بنابراین «شو شود» هم در وجود ما قطعاً باید باشد؛ ولی ممکن است نوع آن متفاوت باشد.
وقتی میگویند «شو» و میشود، برای ما سخت است که بفهمیم چگونه این اتفاق رخ میدهد. ذهن ما حکم همان «شو شود» را دارد. مثلاً شما در ذهن خود میگویید «گلابی» و بلافاصله تصویر گلابی در ذهن شما شکل میگیرد. در جهان فیزیکی، اگر قرار باشد «شو شود» اتفاق بیفتد، به یک سری قوانین نیاز داریم. زمان یکی از شاهکارهای بسیار عظیم خداوند است و دیگری ماده است. این دو نعمت ارزش بسیار بالایی دارند و انسان در بستر زمان است که میتواند با آموزش، به فراگیری و تکامل برسد. ما در طول زمان ورزش یاد میگیریم یا زبان انگلیسی میآموزیم. هر چیزی را که نگاه کنیم، میبینیم تابع زمان است و زمان میخواهد تا درست شود؛ حتی شکلگیری کوهها در زمین نیز زمان برده است و بدون گذشت زمان ساخته نمیشد.
در واقع، جهان فیزیکی تابع زمان است تا «شو شود» اتفاق بیفتد. خوشبختی و بدبختی انسان نیز به همین مسئله ارتباط دارد. مثلاً فردی میگوید اعتیاد خودم را درمان میکنم؛ ولی نمیتواند درمان کند. هرچه میگوید «شو»، اتفاق نمیافتد. میخواهد در جلسه کنگره ۶۰ شرکت کند؛ ولی نمیتواند شرکت کند. بنابراین یک «شو شود» داریم و یک «شو نشود». هرچه انسان «شو شود» بیشتری داشته باشد، آرامتر، متعادلتر و از آسایش بیشتری برخوردار است؛ اما هرچه بیشتر به سمت «شو نمیشود» برود، دردسر و مشکلات بیشتری خواهد داشت و زندگیاش بههمریختهتر میشود. این موضوع فقط مربوط به اعتیاد نیست و در تمام مسائل زندگی انسان صدق میکند.
برای مسئله «شو شود» یکی از موضوعاتی که بهشدت دخیل است، تفکر و اندیشه است. وقتی چیزی را میخواهیم، باید به اندازه کافی درباره آن تفکر و اندیشه کرده باشیم و سپس حکم را صادر کنیم. ابتدا باید فکر کنیم و ببینیم آن کار امکانپذیر است یا خیر و سپس تصمیم بگیریم. پس تفکر و اندیشه یکی از پارامترهای مهم در این مسئله است. مرحله دوم، تصویرسازی است. ما از هر چیزی درون ذهن خود تصویر داریم و تصاویر متعددی را میسازیم و تولید میکنیم. زندگی ما سرشار از اندیشه و تفکر است. «ای برادر تو همه اندیشهای، مابقی خود استخوان و ریشهای»؛ بنابراین تفکر و اندیشه ما بدون به وجود آوردن تصاویر ذهنی، کاری بسیار سخت و دشوار است.
تصویرسازی ذهن ما مانند یک بایگانی بسیار بزرگ است که انواع و اقسام تصاویر در آن وجود دارد و اگر این تصاویر بخواهند جلو بیایند، حتماً به دنبال خود موضوعی را نیز به همراه میآورند. تمام این تصاویر در درون ما خفتهاند. اگر ماده مخدر مصرفی تریاک باشد، باید از جنس خودش باشد تا بتوان از آن برای درمان استفاده کرد و تقریباً همین کار را انجام میدهیم که خودش با خودش درمان شود. برای درمان تریاک یا متادون، اگر دارویی غیر از تریاک جایگزین شود، ممکن است نتیجه مناسب حاصل نشود؛ البته اگر فرد نسبت به تریاک آلرژی داشته باشد، در این موارد مجبور به استفاده از جایگزین هستیم. ولی اگر مصرف فرد تریاک باشد و ماده دیگری جایگزین شود، خاطرات تریاک همچنان در زندگی آن شخص وجود خواهد داشت؛ اما با روش پلهای و کاهش تدریجی مصرف تریاک، این خاطرات نیز بهتدریج کمرنگ میشوند.
مطلب دیگری که در موضوع «شو شود» وجود دارد، این است که اگر فرد میخواهد این فرمان را صادر کند، حتماً باید خودش را باور داشته باشد. اگر خودش باور نداشته باشد، نمیتواند به خواسته خود برسد. بنابراین خواستهای را که دارد باید باور کند و ببیند آیا واقعاً میتواند آن کار را انجام دهد یا خیر. مثلاً اگر بگویید من آدم سرمایهداری میشوم، قطعاً در مسیر رسیدن به آن حرکت خواهید کرد؛ اما اگر بگویید من آدم گدا و بدبختی هستم، همین باور میتواند مسیر زندگی شما را تحت تأثیر قرار دهد. اگر باور داشته باشید که همیشه بدهکار هستید، ممکن است همیشه در همان شرایط باقی بمانید. پس خواستههای ما میتوانند به انجام برسند؛ مشروط بر اینکه روش تفکر لازم را داشته باشیم و برای رسیدن به آنها مصمم باشیم.
این مطلب «شو شود» برای خداوند است و برای انسان نیز قرار داده شده است؛ با این تفاوت که وضعیت آن برای انسان متفاوت است و مسئله زمان در آن نقش دارد. بنابراین انسانهایی که توانستهاند به خواستههای خود برسند، یک نکته مهم در آنها بسیار قوی بوده است و آن، مصمم بودن بر خواسته درونیشان است؛ خواستهای که با تمام وجود آن را طلب کردهاند. اعتیاد یکی از مسائل سختی است که در بسیاری از نقاط دنیا تصور میشده راه رهایی و درمانی برای آن وجود ندارد؛ اما کسانی که روی خواسته خود مصمم بودند و با تفکر و اندیشه حرکت کردند، توانستند به رهایی برسند.
در پایان، یک مطلب مهم دیگر درباره تصویرسازی وجود دارد و آن اینکه افرادی که در سفر خود ناموفق هستند، باید روی تصویر ذهنی خود کار کنند تا بتوانند به نتیجه مطلوب برسند. تصویر ذهنی درست، تفکر و اندیشه، باور داشتن به تواناییهای خود و مصمم بودن بر خواسته، میتواند انسان را در مسیر رسیدن به هدف یاری کند.
منبع: برداشت از سی دی شو شود
نویسنده: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد
- تعداد بازدید از این مطلب :
15