رمز و راز کشف حقیقت؛ یافتن راه درست است.

دومین جلسه از دوره سی و چهارم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی مسافر یاسین، نگهبانی مسافر بهنام و دبیری مسافر هومن با دستور جلسه«وادی هفتم و تاثیر آن روی من» یکشنبه بیست و دوم شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، یاسین هستم، یک مسافر.

خداوند بزرگ را شاکر و سپاسگزارم و از گروه محترم مرزبانان، مهندس محترم، آقا بهنام و دبیر محترم ایشان تشکر می‌کنم.

می‌خواهم درباره دستور جلسه «رمز و راز کشف حقیقت» صحبت کنم و از گذشته خودم بگویم و اینکه ارتباط آن با این دستور جلسه برای من چه بوده است.

قبل از اینکه با کنگره ۶۰ آشنا شوم، مصرف‌کننده بودم و حال خوبی نداشتم. بارها و بارها سعی می‌کردم مواد مصرفی‌ام را کنار بگذارم و ترک کنم، اما موفق نمی‌شدم.

مثلاً وقتی می‌خواستم تریاک را کنار بگذارم، تصور می‌کردم اگر مشروب بخورم، سم مواد از بدنم خارج می‌شود. راه‌های مختلفی را امتحان می‌کردم، اما هیچ‌کدام نتیجه‌ای نداشت و دوباره به مصرف بازمی‌گشتم.

شرایط من به‌گونه‌ای بود که وقتی وارد کنگره شدم، اصلاً ثباتی در زندگی‌ام نداشتم. یک ماه تریاک مصرف می‌کردم، یک ماه مشروب می‌خوردم، یک ماه خماری داشتم و یک ماه هم در حالت نشئگی بودم. همیشه حال خرابی داشتم.

یک بار هم به‌ظاهر ترک کردم و دیگر هیچ ماده‌ای مصرف نکردم، اما نتیجه چه شد؟ گوشه‌گیر و افسرده شدم و حال خوبی نداشتم. برداشت من از آن ترک این بود که بدون مواد نمی‌توانم زندگی کنم.

امروز می‌فهمم که راهی که می‌رفتم، اشتباه بود. بعد با کنگره ۶۰ آشنا شدم و فهمیدم راه درست، درمان است؛ نه ترک‌های مقطعی و بدون آگاهی.

در کنگره، در یک مسیر مشخص و در مدت حدود ده ماه، به‌تدریج به درمان می‌رسی. این موضوع برای من، حتی در همین دو ماهی که وارد کنگره شده‌ام، کاملاً قابل لمس بوده است.

چیزی که امروز می‌بینم، با گذشته‌ام، قبل از آشنایی با کنگره و ترک‌هایی که خودم انجام می‌دادم، زمین تا آسمان تفاوت دارد.

امروز حالم خوب است، گوشه‌گیر و افسرده نیستم و مهم‌تر از همه، دارم یاد می‌گیرم چگونه زندگی کنم و چگونه حال خودم را خوب نگه دارم.

حتی روز اولی که وارد کنگره شدم، با خودم گفتم: «ده ماه خیلی زمان زیادی است!» چون تصور می‌کردم یک ماه یا چند هفته کافی است. اما امروز می‌فهمم که درمان یک مسیر است و باید این مسیر را به‌درستی طی کرد.

در پایان، از همه عزیزانی که در این مسیر به من کمک می‌کنند، تشکر و قدردانی می‌کنم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، بسیار سپاسگزارم.

تایپ و عکس: همسفر محمدرضا

ارسال : مسافر هومن لژیون یازده