فرمانبرداری تا فرماندهی: سفری از اطاعت تا استادی

چه حرکت زیبا و پرمعنایی در این کلمات نهفته است: از فرمانبرداری تا فرماندهی همیشه از خودم می‌پرسم، آیا می‌شود بدون فرمانبرداری به فرماندهی رسید؟ چرا من باید به حرف بقیه گوش کنم و چه لزومی دارد که من در جلسه‌ها شرکت کنم و فایل صوتی بنویسم؟ ولی زمانی فرمانبرداری معنی پیدا کرد که من آموختم و می‌آموزم.

تفکر یعنی حرکت مجهول به معلوم است، هدف انسان رسیدن به فرمان عقل است، تجلی نور خداوند در انسان و عشق و محبت بلاعوض و در پایان، آن‌چه باور است محبت است. اوایل از ترس به خطر افتادن آبرویم، ناامید از هر چیز و همه کس بودم؛ ولی حالا این فرمانبرداری از عسل شیرین‌تر شده، چون من را به فرماندهی نزدیک‌تر می‌کند. قدرت مطلق، بعد از آفرینش انسان، اختیار را هدیه داد؛ چون می‌دانست که انسان می‌تواند با اجرای قوانین و فرمانبرداری از قدرت مطلق، به فرماندهی برسد. در آن نقطه دیگر هیچ خواسته‌ای برای انسان غیرممکن نیست و هر آن‌چه بگوید شو، همان می‌شود.

پس بدانیم که فرمان برای امنیت، آرامش و آسایش ما است و تخطی از آن باعث به وجود آمدن گره‌هایی در شهر وجودی و جسم و جان ما می‌شود و برای بازگرداندن آرامش، چه بهایی باید داده شود تا فرماندهی از نیروها تخریبی و بازدارنده بازپس گرفته شود و در آخر این‌که ما اگر حالمان خوش باشد، راهمان درست است؛ اما ابتدا باید حال خوش را بشناسیم. کسی که فرمانبردار فرامین الهی باشد، می‌تواند برای دیگران نیز فرمانده خوبی باشد و قدرت فرماندهی را خواهد داشت.

نویسنده: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
ارسال مطلب: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری