English Version
This Site Is Available In English

درمان اعتیاد یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد

درمان اعتیاد یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد

در ساختار آموزشی کنگره۶۰ یکی از مفاهیم بنیادین که در دستور جلسات هفتگی مطرح می‌شود؛ مفهوم فرمانبرداری و فرماندهی است. این مفهوم نقشه‌ راه مسافر را از نقطه‌ ورود تا رسیدن به مقصدی روشن ترسیم می‌کند، مسیری که در آن انسان ابتدا با تسلیم شدن در برابر آموزش‌ها، خود را از بند ناآگاهی  می‌رهاند و در نهایت به فرماندهی تبدیل می‌شود که می‌تواند راهنمای دیگران باشد.

فرمانبرداری در کنگره‌۶۰ از نقطه‌ صفر هر مسافر تازه‌وارد به کنگره با حجم عظیمی از ناآگاهی، سردرگمی و ناامیدی، شروع می‌شود که در این نقطه مهم‌ترین گام پذیرش فرمانبرداری است. ابتدا مسافر باید بپذیرد که راهنمای او تجربه‌ بیشتری دارد و باید بدون مقاومت، آموزش‌ها را اجرا کند؛ چراکه بسیاری از مصرف‌کنندگان سال‌ها با فرمان هوش سرطانی مغز خود زندگی کرده‌اند و اکنون باید این فرمانده‌ ناکارآمد را کنار بگذارند. در کنگره باید ابتدا به‌درستی عمل کرد و بعد نتیجه را دید؛ زیرا فرمان‌برداری به معنای ایمان آوردن به فرآیند درمان پیش از دیدن ثمره‌ آن است.

درمان در کنگره۶۰ با روش DST و طی کردن سفری ده تا یازده ماهه انجام می‌شود که در این دوره فرمان‌برداری صرفاً یک اطاعت کورکورانه نیست؛ بلکه فرآیندی آموزشی است. در کنگره مسافر می‌آموزد که درمان اعتیاد یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد؛ همانگونه که اعتیاد یک‌شبه اتفاق نیفتاده است.

در کنگره‌۶۰ مسافر و همسفر در سایه‌ فرمانبرداری، مسیرهای پنهان نفس خویشتن را بهتر می‌شناسند و اجرای دقیق سفر، نوشتن س‌دی‌ها و شرکت در جلسات کارگاه‌های آموزشی و خدمت، نظم را به مسافر و همسفر بازمی‌گرداند.

رسیدن، از شاگردی به راهنمایی
نقطه‌ عطفی در مسیر هر مسافر و لحظه‌ای است که از یک فرمانبردار به یک فرمانده‌ درون تبدیل می‌شوند و این تحول در سه مرحله رخ می‌دهد که عبارت است از ا- خودشناسی که مسافر با شناخت نقاط ضعف و قوت خود تصویری واقع‌بینانه از خود می‌سازد. ۲ـ خودآگاهی و درک اینکه نیروی واقعی تغییر نه از بیرون؛ بلکه از درون خود او است. ۳- مسئولیت‌پذیری که مسافر دیگر منتظر دستور نمی‌ماند؛ بلکه خودش تصمیم‌گیرنده و مسئول زندگی‌اش می‌شود.

در کنگره‌۶۰ خدمت به دیگران نقطه‌ اوج سفر و رسیدن به مرحله‌ فرماندهی است؛ اما نه فرماندهی بر دیگران، بلکه فرماندهی بر جسم و روان خود. فرمانده واقعی در کنگره کسی است که نقش خود را در هر جایگاهی به درستی اجرا کرده و با رفتارش راهنمای مسافران و همسفران تازه‌وارد می‌شود. مسئولیت‌پذیر است، نظم را رعایت می‌کند، در جلسات عمومی و خصوصی کارگاه‌های آموزشی شرکت کرده و نقش الگو را برای تازه‌واردان ایفا می‌کند.

آقای مهندس دژاکام بنیان‌گذار کنگره۶۰ بارها تأکید کرده‌اند: «تا انسان فرمانبردار خوبی نباشد، نمی‌تواند فرمانده‌ خوبی شود و کسی که نتواند از دیگری یاد بگیرد، نمی‌تواند به دیگران یاد بدهد.» این جمله کلید فهم دستور جلسه از فرمان‌برداری تا فرماندهی است.

فرمانبرداری در کنگره، به معنای ضعف نیست؛ بلکه نشانه‌ خرد است؛ همان‌طور که در طبیعت درختی که ریشه‌ عمیق ندارد نمی‌تواند میوه بدهد انسانی که فرهنگ فرمان‌برداری را نیاموزد؛ هرگز به فرماندهی حقیقی نخواهد رسید.

دستور جلسه‌ از فرمانبرداری تا فرماندهی صرفاً یک مبحث تئوری نیست؛ بلکه یک فرآیند زیستی و عملی می‌باشد که هر مسافر در طول سفر خود باید به آن عمل کند و قطعاً این مسیر مسافر را از تاریکی اعتیاد و ناآگاهی به ساحل روشن خودشناسی، خودسازی و خدمت می‌رساند. در کنگره۶۰ فرمانده کسی نیست که بر دیگران سلطه داشته باشد؛ بلکه فرمانده کسی است که بر خودش مسلط شده و آماده‌ خدمت به همنوعانش است.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مهین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دنا شهرضا

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .