به نظر من، «فرمانبرداری تا فرماندهی» مسیری است که هر انسانی برای رشد و رسیدن به جایگاه واقعی خود باید آن را طی کند. هیچکس از ابتدا فرمانده به دنیا نمیآید؛ بلکه با آموزش، تجربه و عملکردن، قدمبهقدم به این جایگاه میرسد. فرمانبرداری به معنای پذیرفتن آموزش، داشتن نظم و انجام درست مسئولیتهایی است که به ما سپرده میشود.
زمانی که انسان بتواند در مسئولیتهای کوچک، عملکرد درستی داشته باشد، کمکم آمادگی پذیرفتن مسئولیتهای بزرگتر را پیدا میکند. در کنگره یاد میگیریم که فرماندهی واقعی، ابتدا از درون خود انسان آغاز میشود. اگر نتوانم افکار، خواستهها و رفتار خودم را مدیریت کنم، نمیتوانم انتظار داشته باشم که در جایگاه فرماندهی، تصمیمهای درستی بگیرم.
گاهی تصور میکنیم فرمانده بودن یعنی دیگران از ما فرمانبرداری کنند؛ درحالیکه فرمانده واقعی کسی است که قبل از هر چیز بتواند خودش را مدیریت کند، درست تصمیم بگیرد و مسئولیت تصمیمها و عملکرد خودش را بپذیرد. از طرفی، فرمانبرداری بدون تفکر نیز کافی نیست. باید آموزش بگیریم، تفکر کنیم و سپس به آن آموزشها عمل کنیم.
زمانی که آموزش، تفکر و عمل در کنار یکدیگر قرار بگیرند، انسان میتواند به مرحلهای برسد که توانایی پذیرفتن مسئولیتهای بیشتری را داشته باشد و برای دیگران نیز تأثیرگذار باشد. من «از فرمانبرداری تا فرماندهی» را مسیر رشد و تکامل انسان میدانم؛ مسیری که با آموزش و فرمانبرداری صحیح آغاز میشود و بانظم، آگاهی، مسئولیتپذیری و عمل به پایان میرسد.
امیدوارم بتوانم در این مسیر، فرمانبردار خوبی باشم، آموزشها را بهدرستی دریافت کنم و با عملکردن به آنها، روزبهروز توانایی بیشتری برای فرماندهی بر زندگی و مسئولیتهای خودم به دست بیاورم.
منبع: سی دی "از فرمان برداری تا فرماندهی"
نویسنده: همسفرملیحه، رهجوی راهنما همسفرمحبوبه (لژیون سوم)
عکس:همسفر اعظم، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)
ویراستاری و ارسال: همسفر فریبا، رهجوی راهنما همسفرمحبوبه (لژیون سوم) دبیر سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
34