هر انسانی خواسته فرماندهی را در درون خود دارد

جلسه هفتم از دوره چهل و یکم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی فردوسی مشهد به استادی همسفر اعظم، نگهبانی همسفر زینب و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه (فرمانبرداری تا فرماندهی) روز دوشنبه ۱۶ شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در این جایگاه قرار گرفتم تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. از راهنمای خوبم همسفر محبوبه تشکر می‌کنم که فرصت این خدمت را به من دادند. دستور جلسه در مورد (فرمانبرداری و فرماندهی) است؛ اگر دقت کنیم می‌بینیم هر انسانی خواسته فرماندهی را در درون خود دارد؛ اما شرط اول برای رسیدن به آن، این است که فرمانبردار خوبی باشم.

برای مثال، وقتی به عنوان یک شاگرد در لژیون قرار می‌گیرم؛ بایستی کاملاً از دستورات راهنمایم اطاعت کنم تا آموزش‌های لازم را بگیرم تا یک روزی من هم به فرماندهی برسم؛ وقتی وارد کنگره می‌شوم، با هر مقام و سطح تحصیلاتی که هستم، باید مطیع امر راهنما باشم تا بتوانم یاد بگیرم فرمانده خوبی برای خود شوم؛ اگر به صحبت‌های راهنما گوش دهم، سی‌دی بنویسم و به‌ موقع در شعبه حاضر شوم، در آینده هر خدمتی به من سپرده شود، می‌توانم فرمانده خوبی باشم و دیگران نیز از من فرمانبرداری خواهند کرد.

در ابتدا وقتی کلمه فرمانده و فرماندهی را می‌شنویم، ممکن است تصور کنیم صرفاً یک فرد نظامی است و عده‌ای سرباز که دستورات را اجرا می‌کنند؛ اما فرماندهی حالت‌های دیگری هم در درون جسم ما دارد. مثلاً دستم فرمان می‌گیرد، لیوان را بردارد یا چشم دستور باز و بسته شدن را دریافت می‌کند؛ این دستور از جسم صادر می‌شود و اعضاء بدن تبعیت می‌کنند. در مسئله اعتیاد می‌بینیم که مسافران به واسطه مواد، چگونه فرماندهی جسم خود را از دست داده بودند و برای انجام کارهایشان اول نیاز به مصرف مواد داشتند؛ حتی منِ همسفر نیز فرماندهی جسم خود را به واسطه افکار منفی و ضد‌ارزشی مثل کینه، حسادت و نفرت از دست داده بودم و تمام وجودم را فرا گرفته بود.

با ورودم به کنگره یاد گرفتم چگونه این ضد‌ارزش‌ها را برطرف کنم و به طرف ارزش‌ها بروم تا جسم من فرماندهی را دوباره به دست بگیرد. تا قبل از کنگره، فرماندهیِ من و مسافرم به جای اینکه به دست عقل‌مان باشد، در دست نفس اماره بود؛ یعنی نفس اماره ما را هدایت می‌کرد که چه کاری انجام دهیم یا ندهیم؛ وقتی جسم به درمان و تعادل برسد، می‌توانم به فرماندهی نزدیک شوم و این زمانی اتفاق می‌افتد که فرمانبردار خوبی باشم. صحبتم را خلاصه می‌کنم و از خداوند می‌خواهم کمکم کند تا با تزکیه و پالایش بتوانم به فرمان عقل نزدیک شوم و به مکانی برسم که از آنجا انشعاب یافته‌ام، این را هم برای خودم و برای همه شما عزیزان خواستارم.

مرزبان کشیک: همسفر سمیه و مسافر محمد‌ علی
تایپیست: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر ساره (لژیون نهم)
عکاس: همسفر آیدا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
ارسال: همسفر سمیه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی فردوسی مشهد