برای رسیدن به حال خوب باید فرمانبردار باشم

جلسه نهم از دوره سیزدهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی صالحی ۲، روز دوشنبه ۱۶ شهریورماه ۱۴۰۵ با استادی مسافر سجاد، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر عباس، با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی»، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، سجاد هستم، یک مسافر. از مرزبان کشیک و ایجنت محترم آقای ولی‌الله تشکر می‌کنم و بیش از همه از راهنمای محترم خود، مسافر سعید، تشکر می‌کنم که به من اجازه دادند روی این صندلی بنشینم و از آموزش‌های شما عزیزان بهره‌مند شوم. در رابطه با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» باید بگویم که پیش از ورود به کنگره ۶۰، منیت‌های زیادی در وجودم داشتم. اگر کسی درباره فرمانبرداری یا فرماندهی با من صحبت می‌کرد، تصورم این بود که خودم از همه بیشتر می‌دانم و از دیگران برتر هستم. منیت زیادی داشتم و با وجود این تصور، همیشه خودم را در شرایط سخت و در واقع در ته چاه می‌دیدم؛ در حالی که گمان می‌کردم از همه بالاتر هستم.

روزی یکی از دوستانم، مسافر اکبر صالحی، را دیدم که پیش از ورود به کنگره ۶۰ شرایط بسیار نامناسبی داشت، اما پس از مدتی حالش بسیار خوب شده بود. وقتی این تغییر را دیدم، از او پرسیدم چه کاری انجام داده که تا این اندازه حالش تغییر کرده است. گفت وارد کنگره ۶۰ شده است. بسیار اصرار کردم که مرا نیز با خود به کنگره بیاورد و ایشان به من گفتند به یک شرط؛ اینکه منیت خود را کنار بگذارم، هر آنچه در ذهنم دارم پشت در کنگره بگذارم و با فکر و آموزش‌های راهنمایم حرکت کنم. به نظرم اولین درس فرمانبرداری را همان‌جا از مسافر اکبر گرفتم و تصمیم گرفتم دیگر فقط با فکر و ذهن خودم حرکت نکنم. وقتی وارد کنگره شدم، با محبت و آموزش‌های اعضای کنگره همراه شدم و کم‌کم توانستم خود را با این محیط وفق بدهم و به یک عضو از خانواده کنگره تبدیل شوم.

راهنمای پیشین من مسافر احسان بودند و اکنون نیز از آموزش‌ها و راهنمایی‌های راهنمای محترم خود، مسافر سعید، بهره‌مند هستم و همیشه خود را مدیون آموزش‌ها و محبت‌های آنان می‌دانم. امروز به این باور رسیده‌ام که برای رسیدن به حال خوب باید فرمانبردار باشم و آموزش‌ها را با جان و دل بپذیرم؛ زیرا نتیجه این مسیر را در حال خوب راهنمایان و پیشکسوتان خود دیده‌ام و دوست دارم با حرکت در مسیر آموزش و فرمانبرداری، به آن جایگاه و حال خوب نزدیک شوم. امیدوارم بتوانم با خدمت کردن به افرادی که واقعاً به این خدمت نیاز دارند و با ادامه مسیر آموزش، فرمانبرداری و سپس رسیدن به فرماندهی، به حال خوب و آرامش بیشتری دست پیدا کنم. از همه شما عزیزان سپاسگزارم که با سکوت و توجه خود به سخنان من گوش دادید.