دستور جلسه از فرمانبرداری تا فرماندهی است. قبل از هرچیز باید دانست که فرمانبرداری چه معنایی دارد یا اینکه فرماندهی، لایق چه کسی است؟ میتوان گفت فرمانبرداری یعنی اطاعت کردن و فرماندهی نیز، به معنای فرمان دادن است که به محض شنیدن کلمه فرمانده، در ذهن ما فرمانده نظامی تداعی میشود.
طبق آموزشهای کنگره، فرماندهی انواع مختلف دارد: فرماندهی پنهان و فرماندهی آشکار
زمانیکه من فرمانی را به اعضای بدنم میدهم و تبعیت میکنند، به معنای این است که من فرمانده هستم. گاهی حتی برای ساخته شدن یک تصویر که در آن تعمق هم کردهام، اگر ساخته شود، میتواند یک نوع دیگر از فرماندهی من باشد. حالا نیز میتواند بالعکس هم باشد؛ یعنی اگر هر چیزی را بخواهم اما دقیق اجرا نشود، یعنی فرماندهی من در آن قسمت ناقص است. بطور مثال فردی که دچار اعتیاد یا بیماری شده است، کاملا فرماندهی جسم خود را از دست داده است؛ اما انسان سالم به فرماندهی درون نمیاندیشد؛ چرا که هر زمان هر فرمانی را صادر کند، بدون تامل انجام میدهد؛ برای مثال: غذا خوردن، لباس عوض کردن، حمام رفتن، سر کار رفتن و... همه را به موقع انجام میدهد.
گاهی در شرایط خاص، مثل عجله کردن یا افکار پریشان داشتن، ممکن است که فرماندهی ذهن آدمهای معمولی هم به هم بریزد. فرد مصرف کننده متوجه است که خیلی از کارها که قبلا برایش قابل اجرا بود، دیگر برایش قابل اجرا نیست یا اینکه بهصورت مشروط قابل اجرا است؛ در واقع اگر بخواهد اجرا شود مشروط به این است که اول مواد مصرف کند.
پس برای اینکه فرمانده خوب و لایقی باشم، قطع به یقین باید فرمانبردار خوبی باشم. در این راستا حتما باید در مسیر و صراط مستقیم حرکت کنم. یک فرمانده موفق، حتما فرمانبردار خوب و مطیعی بوده است و سپس به هدف خودش رسیده است.
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه
رابط خبری: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
116