فرماندهی واقعی از فرمانبرداری آگاهانه

مشارکت همسفر مهلا:
با فرمانبرداری از عقل می‌توان به فرماندهی آن رسید از شرایط مهم فرمانبردار بودن این است که شخص باید بپذیرد که اشکال دارد؛ بنابراین احتیاج دارد که از یک نیرو دیگر اطاعت کند تا از نفس اماره خارج شود. راهنمایان ما ابتدا فرمانبردارهای خوبی بودند و بعد به جایگاه فرماندهی رسیده‌اند، ما با اجرای دستورات راهنما و چشم گفتن به مرور نیروهای منفی را از شهر وجودی خودمان خارج می‌کنیم، تا تاریکی‌های وجودمان به روشنایی تبدیل شود. وقتی می‌توانم فرمانده خوبی برای دیگران باشم که در مرحله اول فرمانده خوبی برای جسم، روح و روان خودم باشم.

فرماندهی در یک انسان سالم و یک انسان دچار بیماری اعتیاد کاملاً متفاوت است، اگر انسان سالم باشد کاری بخواهد انجام بدهد بدون اشکال اجرا می‌کند؛ ولی کسی که دچار بیماری اعتیاد می‌شود فرماندهی او را مواد در دست می‌گیرد و اگر بخواهد به فرماندهی عقل برسد باید به فرمانبرداری برسد. استاد امین فرمودند: فرماندهی یک هدف است و برای رسیدن به این هدف نیاز به دانایی‌مؤثر داریم. فرماندهی آن‌قدر اهمیت دارد و با ارزش است که انسان بهای سنگینی را پرداخت می‌کند و جان خود را به خطر می‌اندازد تا آن را به دست بیاورد.

در آخر اگر راهنما آموزشی به من می‌دهد به هیچ عنوان، علم ایشان را قضاوت نکنم و اگر فرمانی به من می‌دهد برای پیشرفت خودم است فرماندهی عقل در اختیار ماست و باید یاد بگیریم چگونه آن را به درستی کنترل کنیم؛ ولی فرمانده نالایق آن را به سمت نابودی می‌کشاند و ما هم باید جسم و روح خود را یک کشور در نظر بگیریم و فرمانروای لایقی برای این شهر وجودی باشیم، وای به حال روزی که فرماندهی‌ خود را نادیده بگیریم و با انواع ضدارزش‌ها کشور وجودی خود را به ویرانی‌ بکشانیم، امیدوارم همه ما بتوانیم فرماندهان لایقی برای شهر وجودی خود باشیم.

مشارکت همسفر شیرین:
فرمانبرداری تا فرماندهی یک مسیر را مشخص می‌کند از کجا به کجا این حرکت را انجام بدهیم فرماندهی می‌تواند هر چیزی باشه اگر انسان در هر زمینه‌ای صاحب‌نظر باشد و کاری انجام بدهد شرط آن این است که فرمانبرداری را انجام دهد فرماندهی می‌تواند در صور پنهان یا صور آشکار باشد. فرماندهی صور پنهان در قسمت درون انسان، یعنی من به دستم می‌گویم یک لیوان آب بردار دست از من تبعیت می‌کند یا هر عملی؛ باید قسمت‌های خاص از من فرمانبردار باشند و از من تبعیت کنند.

اگر کسی فرماندهی‌اش در این زمینه دچار دست خوش شده باشد یا مشکلی برایش پیش آمده مثل فردی اعتیاد دارد نمی‌تواند کارهایش را به درستی انجام دهد، می‌خواهد دستور بدهد نمی‌تواند اجرا کند و قبلاً همه چیز براش قابل اجرا بوده؛ ولی الان نیست و یک شرط دارد باید موادش مصرف کند یا بیشتر مصرف کند، اگر بخواهد از این وضعیت خارج شود باید نیروهایی که از دست او خارج شده‌اند اختیارشان را در دست بگیرد. فرد احساس بدبختی، ناامیدی، اندوه، ناتوانی و گم‌شده بودن می‌کند.

اصولاً انسان قادر است اگر می‌خواهد کار جدیدی انجام دهد باید توانمند باشد، کسی که فرماندهی می‌کند یعنی به یکسری از نیروهای درون و بیرون احاطه شده و کاری که می‌خواهد انجام بدهد به فرماندهی رسیده است، حالا انسان برای اینکه فرمانبردار خوبی باشد باید به آن دانایی‌مؤثر برسد، آموزش‌های لازم را ببیند؛ باید خودش یک استاد انتخاب کند و از آن اطاعت کند و از اطاعت نفس اماره خارج شود. فرمانبرداری کار آسانی نیست نباید استاد را مورد قضاوت قرار دهد در مورد عملش نمره یا نظر بدهد اگر توانست انجام دهد می‌تواند تازه فرمانبرداری را انجام دهد.

مشارکت همسفر مهدیه:
انسان برای رسیدن به جایگاه فرماندهی باید ابتدا فرمانبرداری را یاد بگیرد. فرمانبرداری به معنی پذیرش قوانین و حرکت در مسیر درست است هیچ‌کس از ابتدا فرمانده و صاحب اختیار کامل نیست انسان ابتدا باید از عقل و قوانین الهی پیروی کند؛ وقتی شخص درست فرمانبرداری کند به تدریج توانایی تصمیم‌گیری پیدا می‌کند فرماندهی واقعی با زورگویی و دستور دادن به دیگران متفاوت است.

فرمانده کسی است که بتواند ابتدا خودش را کنترل کند. کنترل نفس یکی از مهمترین پایه‌های رسیدن به فرماندهی است اگر انسان نتواند خودش را مدیریت کند نمی‌تواند دیگران را مدیریت کند، برای رسیدن به فرماندهی باید از مراحل مختلف عبور کرد در این مسیر آموزش و تجربه نقش بسیار مهمی دارند نظم و انضباط باعث می‌شود فرد توانایی بیشتری برای مدیریت داشته باشد انسان با انجام درست وظایف کوچک برای مسئولیت‌های بزرگ آماده می‌شود.

فرمانبرداری صحیح باعث رشد شخصیت و افزایش قدرت تفکر می‌شود. انداختن تقصیر به گردن دیگران مانع رشد انسان می‌شود فرماندهی بدون شناخت و آگاهی می‌تواند باعث اشتباه شود. فرمانده خوب باید قبل از تصمیم‌گیری شرایط را به خوبی بررسی کند صبر و تحمل از ویژگی‌های یک فرمانده خوب است کسی که عجولانه تصمیم بگیرد ممکن است دیگران را هم دچار مشکل کند. رسیدن از فرمانبرداری به فرماندهی یک مسیر تدریجی است در این مسیر باید از سختی‌ها و مشکلات درس گرفت انسان باید ابتدا فرماندهی زندگی و رفتار خودش را به دست بگیرد بعد می‌تواند با شایستگی مسئولیت‌های بزرگتر را بر عهده بگیرد. نتیجه می‌گیریم که فرماندهی واقعی از فرمانبرداری آگاهانه و مدیریت خویشتن آغاز می‌شود.

رابط خبری و ویرایش: همسفر غزل رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر محیا (لژیون سوم)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان کرمان