فرمانده امروز سرباز دیروز

سیزدهمین جلسه از دوره‌ پنجاه و هشتم کارگاه‌‌های آموزشـی عمومی کنگـره‌ ۶۰، نمایندگی حکیـم هیـدجی، با استادی راهنمای محترم  مسافر مجید، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسـافر ابوالفضل با دستور جلسه‌‌ «از فرمانبرداری تا فرماندهی» روز یکشنبه 15 شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ١٧:٠٠ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: سلام دوستان مجید هستم، یک مسافر.
در ابتدا از ایجنت محترم و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این توفیق نصیب ما شد که در کنگره ۶۰ حضور داشته باشیم و آموزش بگیریم. واقعاً کنگره یک نعمت بزرگ است و خیلی‌ها به دلایل مختلف از این نعمت بی‌نصیب هستند. شاید خواستشان محکم نبوده یا دلایل دیگری داشته‌اند. بنابراین ما انسان‌های خوشبختی هستیم که این راه را برای درمان و رسیدن به تعادل انتخاب کرده‌ایم.
موضوع «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. وقتی کلمه فرمانده یا فرمانبردار را می‌شنویم، ممکن است ذهنمان به سمت مسائل نظامی برود. در یک مجموعه نظامی، کسی که امروز فرمانده است، روزی سرباز صفر بوده و مرحله‌به‌مرحله سلسله‌مراتب را طی کرده است. اگر کسی از همان ابتدا فرمان‌ها را نپذیرد و سرپیچی کند، نمی‌تواند در آن سیستم رشد کند و به جایگاه بالاتر برسد.
پس کسی که به فرماندهی می‌رسد، حتماً زمانی یک فرمانبردار خوب بوده است.
در کنگره ۶۰ هم فرمان، به معنای دستور نظامی نیست؛ راه و پیشنهادی است که از طرف راهنما و ساختار کنگره به ما داده می‌شود. وقتی راهنما می‌گوید دارو را در ساعت مشخص و به اندازه مشخص مصرف کن، یا مرزبان می‌گوید در ساعت مشخصی در شعبه حاضر باش، همه این‌ها در راستای هدف اصلی کنگره است؛ یعنی رسیدن ما به درمان، تعادل و آرامش.
خود راهنما هم روزی یک تازه‌وارد بوده، با حال بسیار نامناسب وارد کنگره شده و اگر توانسته این مسیر را ادامه دهد و به جایگاه راهنمایی و خدمت برسد، به این دلیل بوده که قوانین را رعایت کرده و فرمانبردار خوبی بوده است.
ما در کتاب «آدم، حوا و...» هم با موضوع نقض فرمان روبه‌رو می‌شویم. وقتی انسان فرمان را نقض می‌کند، مشکلاتش آغاز می‌شود. امروز هم اگر در زندگی با مشکلاتی روبه‌رو هستیم، لزوماً به این معنا نیست که خداوند ما را دوست ندارد یا مشکلات مجازات هستند. همان‌طور که آقای مهندس بارها گفته‌اند، انسان به واسطه مشکلات و حل کردن آن‌ها رشد می‌کند.
اگر زندگی هیچ چالشی نداشته باشد، اصلاً فرصتی برای رشد و یادگیری وجود ندارد. ما در کنگره یاد می‌گیریم که وقتی مشکلی به وجود می‌آید، فرار نکنیم و جا نزنیم، بلکه راه حل آن را پیدا کنیم.
مشکل برای همه انسان‌ها وجود دارد و ارتباطی به پول، مقام یا امکانات ندارد. هر انسانی در جایگاه خودش با مسائل و مشکلاتی روبه‌روست. مهم این است که ما یاد بگیریم چگونه با آن‌ها برخورد کنیم.
اگر بخواهیم به جایی برسیم که فرمانده باشیم، قبل از هر چیز باید فرمانده نفس خودمان باشیم.
در جهان‌بینی کنگره، می‌دانیم که در «صور پنهان» انسان هم ممکن است نوعی کودتا اتفاق بیفتد. یعنی نیروهای بازدارنده، نفس اماره و بخش‌هایی از مثلث جهالت بتوانند عقل را که فرمانده و حاکم عاقل وجود ماست، کنار بزنند.
وقتی ما به خواسته‌های نامعقول نفس اماره بها می‌دهیم و بدون تفکر به حرف آن گوش می‌کنیم، در واقع اجازه می‌دهیم عقل کنار برود و یک حاکم ناعادل در شهر وجودی ما حکومت کند. نتیجه‌اش هم چیزی جز به‌هم‌ریختگی و عدم تعادل نیست.
پس اگر می‌خواهیم فرمانده نفس خودمان باشیم، باید آموزش بگیریم و عقل را تقویت کنیم.
من فکر می‌کنم یکی از مهم‌ترین آموزش‌های کنگره همین است که یاد بگیریم فرمانبردار باشیم. اگر مرزبان به من می‌گوید زودتر در شعبه حاضر باش، یا راهنما می‌گوید در ساعت مشخصی دارویم را مصرف کنم، این‌ها همه در راستای اهداف کنگره و رسیدن من به تعادل است.
اینجا فرقی نمی‌کند تازه‌وارد باشم، مسافر سفر اول باشم، راهنما باشم یا در جایگاه خدمتی دیگری قرار داشته باشم. هر کسی در هر جایگاهی باید قوانین و حرمت‌ها را رعایت کند.
من در مدت حضورم در کنگره دیده‌ام کسانی که فرمانبرداری نکردند و به قوانین و آموزش‌ها توجه نکردند، کم‌کم از مسیر خارج شدند. در مقابل، کسانی که با صبر و فرمانبرداری حرکت کردند، پله‌پله رشد کردند و به جایگاه‌های بالاتر رسیدند.
پس اگر می‌خواهم این شال را داشته باشم، خدمت کنم و حالم بهتر شود، باید قانون را رعایت کنم.
اگر یک مسافر سفر اول می‌خواهد روزی در این جایگاه بنشیند و به عنوان دبیر، نگهبان، استاد یا خدمتگزار خدمت کند، باید از همین امروز فرمانبرداری را یاد بگیرد.
در کنگره می‌گوییم «نوبت باران محفوظ است». کسی که خواست واقعی برای رهایی، تعادل و خدمت داشته باشد و در مسیر درست حرکت کند، به جایگاه‌های بالاتر خواهد رسید.
من با اطمینان می‌گویم کسی که فرمانبردار خوبی باشد، اگر در مسیر بماند و آموزش بگیرد، یک روز به فرماندهی خواهد رسید؛ اول از همه فرمانده نفس خودش.
از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

مرزبان کشیک: مسافر سعید

تایپ و عکس: مسافر رسول
صدابردار و ثبت: مسافر مهدی

مسافران نمایندگی‌ حکیم هیدجی