داستان «نخ و سوزن» از دیوان پروین اعتصامی، تصویری روشن از پیوند ناگسستنی آدمیان در هستی ارائه میدهد. آموزههای استاد در این باره، تلنگری است برای کسانی که در دام منیت گرفتار شدهاند. حقیقت این است که ما در تنهایی، معنایی نداریم؛ همانطور که مربی بدون بازیکن، مربی نیست و من (دژاکام) نیز بدون کنگره، هویتی نخواهم داشت.
این حکایت، شرححال انسانهای سرکشی است که گمان میبرند بینیاز از دیگران هستند. در ادامه، پروین با ظرافت به نقد عیبجویان میپردازد؛ کسانی که خود غرق در کاستیاند، اما از سر جهل، حسادت و ناآگاهی، دوربین خود را بر عیوب دیگران تنظیم کردهاند. کسی که به رشد و پیشرفت دیگران رشک میبرد، در حقیقت خود در قعر تاریکی است. کسی که وارد کنگره میشود و پیوسته به مرزبانان و راهنمایان خرده میگیرد، در واقع آینه مشکلات درونی خویش است. حال چنین فردی هرگز خوب نمیشود، چرا که در گرداب غیبت گرفتار است. در نهایت، توصیه استاد این بود که برای تعالی روح، به آثار بزرگان و دانایان رجوع کنیم و از خواندن اندیشههای ناامیدکننده و آثار کسانی که به زندگی پایان دادهاند، دوری بجوییم.
منبع: فایل صوتی نخ و سوزن (آقای مهندس حسین دژاکام)
نویسنده : همسفر سودابه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول)
رابط خبری :همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول)
ویرایش : راهنمای تازهواردین همسفر زهرا نگهبان سایت
ارسال : راهنمای تازهواردین همسفر اکرم دبیر سایت
همسفران نمایندگی قوچان
- تعداد بازدید از این مطلب :
62