نگهبانان مسیر سبز کنگره

هفته دیده‌بان، فرصتی است برای نگاه کردن به مسیری که کنگره ۶۰ طی کرده است. مسیری که از روزهای سخت و امکانات اندک آغاز شد و امروز به جایگاهی ارزشمند رسیده است. شاید اگر گذشته را ندانیم، داشته‌های امروز برایمان عادی و همیشگی به نظر برسد؛ اما وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، تازه می‌فهمیم چه راهی طی شده تا امروز به اين جا رسیده‌ایم. به گفته دیده‌بان محترم، آقای مجدیان، زمانی که ایشان وارد کنگره شدند، کنگره با آنچه امروز می‌بینیم، تفاوت بسیار زیادی داشت. نه لژیون ها به شکل امروزي بود، نه ارتباط راهنما و رهجو، این نظم و ساختار را داشت و نه روش درمان و آموزش به شکل امروز تثبیت شده بود. در آن روزها کمبودها و مشکلات زیادی وجود داشت؛ اما در میان تمام این سختی‌ها، چراغی روشن بود، چراغی که با عشق، ایمان، تلاش و خدمت انسان‌هایی روشن نگه داشته می‌شد که باور داشتند می‌توان راهی برای درمان و رهایی پیدا کرد.

امروز وقتی وارد یک شعبه از کنگره می‌شویم، نظم، آرامش، آموزش، لژیون‌ها، راهنماها و امکانات موجود، شاید برای بسیاری از ما امری طبیعی و همیشگی به نظر برسد؛ اما پشت هر کدام از این داشته‌ها، سال‌ها تلاش و تجربه نهفته است. دیده‌بانان نیز در این مسیر نقش بسیار مهمی داشته‌اند. آن‌ها فقط ناظر یک مجموعه نبوده‌اند؛ بلکه در جایگاه خود، مسئول حفظ مسیر و حرکت درست کنگره مي باشند. تصمیم‌گیری، نظارت، انتقال تجربه و حفظ اصول و قوانین بخشي از مسئولیتی است که بر دوش این خدمتگزاران قرار گرفته است. به باور من، دیده‌بانان مانند چراغ‌هایی هستند که در مسیر حرکت کنگره، روشنایی را حفظ می‌کنند تا مسیر اصلی در میان فراز و نشیب‌های زمان گم نشود. اگر امروز کنگره ۶۰ به این جایگاه رسیده؛ باید بدانیم که این جایگاه یک‌شبه به دست نیامده است. نسل‌های قبل سختی کشیدند، تجربه کردند، ساختند و کاشتند تا امروز ما بتوانیم از ثمره آن استفاده کنیم. در واقع، ما امروز درختی را می‌بینیم که سال‌ها پیش کاشته شده است.

دیده‌بانان و خدمتگزاران بسیاری در طول این سال‌ها برای رشد و استواری این درخت تلاش کرده‌اند. گاهی با تصمیم‌های سخت، گاهی با تحمل مشکلات و همیشه با نگاه به آینده به مسير خود ادامه دادند. آقای مهندس می فرمایند: «دیگران کاشتند و ما خوردیم؛ ما باید بکاریم تا نسل بعدی برداشت کند.» این جمله مسئولیت ما را هم یادآوری می‌کند. ما نباید فقط مصرف‌کننده داشته‌های کنگره باشیم؛ باید چیزی به این مسیر اضافه کنیم، با آموزش گرفتن، رعایت قوانین، خدمت و با درست حرکت کردن. دیده‌بانان امروز ادامه‌دهنده همان راهی هستند که از روزهای سخت گذشته آغاز شده است. آن‌ها کمک می‌کنند تا اصول و ارزش‌هایی که پایه‌های کنگره را ساخته‌اند، در گذر زمان حفظ شوند و به نسل‌های بعد منتقل گردند. هفته دیده‌بان برای من فقط یک مناسبت برای تبریک گفتن نیست؛ بلكه فرصتی است برای دیدن زحماتی که شاید همیشه به چشم نیاید.

زحماتی که نتیجه آن را امروز در آرامش، نظم و بالندگی کنگره می‌بینیم. امروز ما در مسیری سبز قدم برمی‌داریم، مسیری که برای بسیاری از انسان‌ها امید، درمان و زندگی دوباره به همراه داشته است. این مسیر به آسانی به دست نیامده و به آسانی نیز حفظ نخواهد شد؛ پس وظیفه همه ماست که قدر این نعمت را بدانیم و با رفتار و عمل خود، در روشن ماندن این مسیر سهیم باشیم. در هفته دیده‌بان، با تمام احترام و محبت، از دیده‌بانان محترم و همه خدمتگزارانی که در طول این سال‌ها برای حفظ و استواری این مسیر تلاش کرده‌اند، قدردانی می‌کنم. امیدوارم چراغی که سال‌ها پیش روشن شده است، با تلاش و همدلی همه ما، همچنان روشن بماند و راه را برای انسان‌هایی که در آینده قدم به کنگره می‌گذارند، روشن‌تر کند. هفته دیده‌بان، هفته قدردانی از نگهبانان مسیر سبز کنگره ۶۰ گرامی باد.

نويسنده: همسفر خديجه رهجوي راهنما همسفر مرضيه (لژيون اول)
رابط خبری: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مرضيه (لژيون اول)
ويرايش: همسفر فرزانه رهجوي راهنما همسفر فاطمه (لژيون دوم) دبير اول سايت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سايت
همسفران نمايندگي پاسارگاد