دلنوشته هاجر همسفر ناصر:
رهایی»، واژه زیبایی است که انسانها در طول تاریخ همواره در پی آن بودهاند؛ رهایی از هرآنچه انسان را محدود میکند و مانع رشد، شکوفایی و تعالی او میشود. رهایی از قیدوبندهای جسمی و روحی، رهایی از باورهای غلط، وابستگیها و دلبستگیهای ناسالم، و رهایی از ترسها، نگرانیها و افکار منفی که همگی برخاسته از خواستههای نفس اماره هستند. اگر این نیروها کنترل نشوند، به طغیان و فساد میانجامند؛ چرا که نفس اماره همواره تلاش میکند انسان را به سمت گناه و ضدارزشها سوق دهد.
رهایی، یک فرآیند تدریجی است. انسان نمیتواند یکشبه از تمامی ضدارزشها آزاد شود، اما با تلاش، اراده و آموزش، میتواند بهتدریج به سوی رهایی حرکت کند و به جایگاه نفس مطمئنه نزدیک شود
.
خداوند را شاکرم که مسیر کنگره ۶۰ برایم نمایان شد تا بیاموزم و تا حدودی از قیدوبندهای نفس اماره رها شوم. اکنون با ورود به سفر دوم، میکوشم تا زندگی را به شکلی معنادار تجربه کنم. در این مسیر، همواره آموزشهای آقای مهندس دژاکام و راهنماییهای ارزشمند راهنمای عزیزم، خانم زهرا و خانم سمیه، و دیگر خدمتگزاران کنگره ۶۰ چراغ راهم بودهاند. امیدوارم با قرار گرفتن عملی در صراط مستقیم و خدمت کردن، بتوانم قدردان این زحمات باشم.
تایپیست: همسفر بیتا رهجوی راهنما همسفر مهری (لژِون دوم)
عکاس، ویرایش و ارسال: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) نگهبان سایت
گروه خانواده نمایندگی اردبیل
- تعداد بازدید از این مطلب :
39