ما برای تفهیم به آنهایی که نمیخواهند بفهمند و بدانند هیچ کاری نداریم، ما همه سعی مینمائیم که کلام حق را به سادهترین صورتی که بیان شده، مکتوب گردیده و به انسانها انتقال بدهیم. حال اگر کسی یا کسانی پیدا بشوند و بگویند یا بخواهند مطلب الهی را به دیگر گونه بنمایانند این از ما نیست و ما را گناهی نیست. حتماً شما به مطالبِ گذشته تا حدی آشنایی پیدا کردید که در ابتدا و میان و آخر بر انسانها گذشته و میگذرد. هیچ قانونی در جهان مادی پا برجا نمیماند اگر از عقل و فکر ناسالمی بیرون آمده باشد و این سخنان که در کلام حق نظاره مینمائید، کلام انسان نیست اگر چه از طرف انسان بیان میشود.
پیام سیدی خوشبختی

همسفر مرضیه از لژیون سردار با نگهبانی پهلوان همسفر نسرین در دلنوشته خود بیان کردند:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این نعمت بزرگ، شامل حالِ من شد و در مسیر کنگره۶۰ قرار گرفتم. تمام مشکلات و مسائلی که در زندگی وجود دارند، فرصتی برای رشد درونی و بیرونی انسانها است.
از بنیانگذار کنگره۶۰، آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان تشکر میکنم؛ چرا که حال خوش امروزم را مدیون ایشان هستم. روز اول که به کنگره وارد شدم، ذهنی پر از آشوب داشتم و با افکار مخربی همچون ناامیدی، منیت، جهل و ترس وارد لژیون شدم. بهقدری از زندگی ناامید بودم که وقتی فرزندانم پیشنهاد میدادند به تفریح برویم، آنها را به «بهشترضا» میبردم؛ چون تنها در آن مکان بود که کمی آرام میگرفتم و حالم را خوب میکرد.
وقتی وارد کنگره و لژیون شدم، صحبتهای راهنما همسفر مریم من را دگرگون کرد، جای خالی خواهری که از دست داده بودم با حضور در کنگره، پُر شد. روزهای سختی بود؛ اما ندایی در پسِ افکارم میگفت:«خوب میشود، فقط حرکت کن». همین امید بود که باعث شد در کنگره، ماندگار شوم.
از آن لحظه بود که احساس کردم وارد مکانی امن شدهام. دیگر خبری از آن اضطراب همیشگی نبود. بعد از ۳۴ سال زندگی، تازه معنی دوستداشتن را درک کردم و فهمیدم که چگونه خودم و خانوادهام را دوست داشته باشم. دیگر آرزوی مرگ نداشتم، چرا که عاشق کلهستی شده بودم.
کنگره، علمِ زندگی را به من آموخت؛ به من یاد داد که بدون هیچ چشمداشتی ببخشم؛ البته که پیش از ورود به کنگره، انفاق میکردم و به دیگران هم یاری میرساندم؛ اما با آمدن به کنگره و بهرهمندی از آموزشهای ناب آن، تفاوت «دانایی» و «داناییِمؤثر» را درک کردم و فهمیدم که دانستن، تنها کلید نجات نیست.
تاریکیهای زندگی به من آموخت که فاصله بین دانایی تا داناییمؤثر، به اندازه فاصله میان «کلام تا عمل» است، مثلث دانایی با اضلاع آموزش، تفکر و تجربه در ذهن من شکل گرفت؛ اما داناییِمؤثر زمانی متولد شد که آموختم دانستن، کافی نیست و باید در میدان عمل، آزموده شود. دانستن اینکه بخشش، زیباست دانایی است؛ اما تواناییِ گذشتن از آنچه با زحمت بهدست آوردهایم، همان داناییمؤثر است.
در کدام نقطه از جهان میتوان این حقیقتِ ناب را زیباتر از «لژیون سردار» به تماشا نشست؟ عضویت در لژیون سردار، تنها یک کمک مالی نیست؛ بلکه جشن به ثمر نشستنِ داناییمؤثر است. انسان در این جایگاه، بندهای تعلقات مادی را در دل خود باز میکند؛ نه به این دلیل که مال و ثروت ارزشی ندارد؛ بلکه ارزشِ رهایی و احیای یک نَفسْ را با تمام وجود درک کردهاست. لژیون سردار، بستر امنی است برای عبور از دانایی به داناییمؤثر.
به گفته آقای مهندس: «برای باورها هیچ ارزشی قائل نیستیم؛ بلکه باید بتوانیم حرف را بهعمل تبدیل کنیم» آنجاست که درک میکنیم بخشش، کم شدن نیست؛ بلکه چشمهای است که هرچه بیشتر از آن جاری شود، زلالتر و پربارتر میشویم. خوشا به حال مسافران و همسفرانی که از مرزِ «میدانم» عبور کردند و بهدیارِ «میتوانم» رسیدهاند.
رابطخبری: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم (لژیون سردار)
عکس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)
نویسنده: همسفر مرضیه (لژیون سردار)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زالپارس مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
63