در این سیدی درباره مفهوم حرکت صحبت میشود. در ابتدا به این نکته اشاره میشود که در سکون، هیچ زایشی وجود ندارد و همهچیز در حرکت شکل میگیرد. اگر به طبیعت نگاه کنیم، نمونه بسیار زیبایی از حرکت را در آب روان میبینیم. آب زمانی که با مانعی روبهرو میشود، متوقف نمیشود؛ اگر مسیر سمت راست بسته باشد، راه دیگری پیدا میکند و اگر آن مسیر هم بسته شود، از سمت دیگری حرکت خود را ادامه میدهد تا در نهایت مسیرش را پیدا کند و سرازیر شود، بدون اینکه با مانع درگیر شود. این موضوع میتواند برای ما انسانها نیز یک الگوی بسیار ارزشمند باشد. زمانیکه در زندگی با مشکلات و موانع روبهرو میشویم، لازم نیست تمام توان خود را صرف جنگیدن با مشکل یا گله و شکایت از شرایط کنیم.
گاهی لازم است نگاهمان را تغییر دهیم، راه دیگری پیدا کنیم و به حرکت خود ادامه دهیم. مهم این نیست که مشکل چقدر بزرگ است؛ مهم این است که ما در برابر آن چه واکنشی نشان میدهیم و آیا برای پیدا کردن راهحل قدمی برمیداریم یا خیر. در ادامه، درباره آبهایی صحبت میشود که حرکت ندارند. آبی که در یک نقطه ساکن بماند، به مرور گنداب میشود. این آب دیگر زلال و جاری نیست؛ چون حرکتی ندارد. انسان هم اگر در مشکلات خود متوقف شود و هیچ تلاشی برای تغییر شرایط نداشته باشد، به مرور در افکار و نگرانیهای خودش گرفتار میشود. گاهی وقتی مشکلی برایمان پیش میآید، به جای اینکه به دنبال راهحل باشیم، شروع به گله و شکایت میکنیم: «خدایا چرا من؟ چرا فرزند من؟ چرا مسافر من؟ چرا این اتفاق برای من افتاد؟» و گاهی آنقدر در این چراها غرق میشویم که همه دنیا را مقصر مشکلات خود میدانیم، جز خودمان.
در حالی که این وادی به ما یادآوری میکند که مسئولیت زندگی هر انسانی در درجه اول بر عهده خودش است. دیگران میتوانند به ما کمک کنند، راهنمایی کنند و در کنارمان باشند؛ اما در نهایت این خود ما هستیم که باید تصمیم بگیریم و مسئولیت زندگی و انتخابهای خود را بپذیریم. پذیرفتن مسئولیت به این معنا نیست که قرار است همه مشکلات را به تنهایی حل کنیم؛ بلکه یعنی به جای اینکه منتظر بمانیم دیگران شرایط زندگی ما را تغییر دهند، خودمان برای تغییر قدم برداریم. وقتی مسئولیت زندگی خود را میپذیریم، مانند همان آب روان میشویم؛ اگر یک مسیر بسته باشد، مسیر دیگری را امتحان میکنیم و اجازه نمیدهیم مشکلات ما را در یک نقطه متوقف کنند.
اگر مسئولیت کارها و زندگی خود را نپذیریم و فقط در مشکلاتمان بمانیم، ممکن است به مرور گرفتار افکار نادرست، ناامیدی و حتی خرافات شویم. ذهن انسان نیز مانند آب است؛ اگر در آن حرکت و تفکر سازنده وجود نداشته باشد، ممکن است به جای اینکه راهحل پیدا کند، در همان افکار محدود و تکراری گرفتار شود. وادی هشتم به من یاد میدهد که برای رسیدن به مقصد، باید حرکت کنم. شاید همیشه مسیر مشخص نباشد و شاید در طول راه با موانع مختلفی روبهرو شوم؛ اما همین حرکت کردن است که به مرور راه را برایم نمایان میکند. قرار نیست از همان ابتدا تمام مسیر را ببینم؛ کافی است قدم اول را بردارم و در ادامه، مسیر خودش را نشان خواهد داد. خدا را شکر میکنم که در مسیر آموزشهای کنگره۶۰ قرار گرفتهام و از آموزشهای ناب و ارزشمند آقای مهندس بهره میبرم. امیدوارم بتوانیم این آموزشها را فقط در حد شنیدن و دانستن نگه نداریم، بلکه در زندگی خود به کار بگیریم و با حرکت درست، مسیر زندگیمان را پیدا کنیم.
منبع: وادی هشتم
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سردار)
رابط خبری: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سردار)
ویرایش و ارسال: همسفر پرنیا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی2
- تعداد بازدید از این مطلب :
109