کنگره جزئی از زندگی‌ ماست

دست‌هایی که خدمت می‌کنند مقدس‌تر از لب‌هایی هستند که دعا می‌کنند و این خدمت عابدانه در حقیقت، خدمت به انسان‌ها است.

مسافر محمد صادق با آنتی ایکس مصرفی هرویین استنشاقی وارد کنگره شدند. به مدت ۱ سال به روش DST و با راهنمایی مسافر رضا سفر کردند. رشته ورزشی ایشان راگبی است. به مدت ۲۵ سال است که از دام اعتیاد آزاد و رها شده‌اند.

به مناسبت هفته دیده‌بان و حضور پرعشق دیده‌بان مسافر محمد صادق روز سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۵ گفتگویی صمیمانه و پر آموزش را با ایشان ترتیب دادیم، در ادامه توجه شما را به خواندن این گقتگوی جذاب جلب می‌کنیم.

زمانی‌ که مشکلی به وجود می‌آید و باعث ناراحتی می‌شود، مدام در حال تحلیل هستیم؛ چه‌طور باید با مشکل کنار آمد و رهایش کرد؟

آن لحظه، لحظه رها کردن نیست. آن لحظه باید فکر کنید. زمانی است که کار خود را انجام داده‌اید، تلاش کرده‌اید، عمل کرده‌اید، فکر کرده‌اید حالا می‌گویند رها کن و باید بگذارید که سیستم هستی کار خود را اجرا کند، کاملاً طبیعی است که فکر در در ذهن شما می‌آید و برای همین است که می‌گویند رها کن. اگر آن مشکل در ذهن شما نیاید که رها کردن ندارد. موضوعی در ذهن شما می‌آید که با آن درگیری و نسبت به آن شناخت دارید. به شما می‌گویند: یک میوه از کامبوج است به اسم سالو سالو، شما در ذهنت آمده؟ نه چرا؟ چون شناختی در مورد آن ندارید چیزهایی را باید رها کنید که در مورد آن‌ها شناخت دارید. طبیعی است که به سراغ شما می‌آید، روزی ۱۰۰۰ بار سراغ شما می‌آید، روزی ۱۰۰۰ بار رهایش کنید، با یک بار رها کردن که نمی‌شود رها شوید این طبیعی است.

اگر یک بار دیگر دیده‌بان شوید چه اشتباهاتی را تکرار نمی‌کنید؟

خیلی اشتباهات بوده که نمی‌توانم بگویم، اما تکرارش نمی‌کنم.

برای همسفرانی که در کنگره بدون مسافر هستند، چه صحبتی دارید؟

معنی همسفر یعنی صبر کردن، همسفر مساوی است با صبر؛ هیچ‌کاری جز صبر کردن ندارند. یک موقعی مسافر همسفر همسفرش است، یک موقعی همسفر، همسفر مسافر.

زمانی‌ که کار ضد ارزشی انجام داده‌ایم و بخواهیم که دیگر انجام ندهیم؛ چون حس خوبی از آن نمی‌گیریم باید چه کار کنیم؟

ما برای همین به دنیا آمده‌ایم. آقای مهندس می‌گویند: شما درخت نکاشته‌اید! شما با انسان سر و کار دارید. انسان گاهی سال‌ها طول می‌کشد تا از این مشکلات و معضلاتی که دارد خلاص شود؛ اما همین‌که شما از نفس اماره وارد نفس لوامه شده و به خود تذکر می‌دهید، این یک مرحله بسیار بزرگ است؛ یعنی شما ۵۰٪ کار را انجام داده‌اید.

برای مرزبان‌های جدید که امروز پیمان بستند چه توصیه‌ای دارید؟

توصیه خاصی ندارم، من خودم دوره مرزبانی بسیار عالی داشتم، دوره خدمتی بسیار لذت بخشی است؛ امیدوارم که قدرش را بدانند.

من که یک همسفر هستم از یک استان دیگر می‌توانم روزی دیده‌بان شوم؟

بله، چرا نتوانید ما فقط از تهران دیده‌بان نداریم از استان‌های دیگر هم هستند، خیلی باید تلاش کنید. در آینده تعداد دیده‌بان‌های گروه خانواده بیشتر می‌شود؛ باید دیده شوید، مرتب باشید، تلاش بسیار و مسئولیت پذیری بالایی می‌خواهد. خطراتی دارد، معیار خاصی ندارد؛ ولی آن‌هایی که بدرد این کار می‌خورند تلاش می‌کنند و قطعاٌ انتخاب می‌شوند.

چرا اکثر شعبات تعداد مسافران بیشتر از همسفران است چه‌کار کنیم که یک برابری داشته باشیم؟

امروز که تعداد همسفران در نمایندگی گرگان خوب بود. بالانس بودن نباید برابری باشد، همین‌که همسفران می‌آیند خوب است. هیچ شعبه‌ای نیست که تعداد همسفر و مسافر در آن برابر باشد. همسفران درگیری‌های خود را دارند از خانه تا بچه‌ها و هزار مشکل دیگر، یک سری مسائل ایده‌آل در ذهن ما است که هیچ وقت به آن نمی‌رسیم؛ بعداً می‌فهمیم که این ایده‌آل‌ها، ایده‌آل ما بوده است. من همیشه می‌گویم نقشه‌های خداوند با نقشه‌های ما خیلی فرق دارند. نقشه‌هایی که خداوند می‌کشد؛ چیز دیگری است، چیزی‌ که انسان نقشه می‌کشد چیز دیگری می‌شود؛ ولی همیشه نقشه‌های خداوند عملی می‌شود. یک شعبه‌ای رفته بودم تعداد همسفران آن ۱۰ الی ۱۲ نفر بودند؛ اما فعال بودند. خیلی از شعبه‌ها همسفران فعال‌تر از مسافران هستند. تعداد همسفران اصلاً مهم نیست؛ سعی کنید کسانی که هستند را آموزش بدهید، کسی که آموزش دیده باشد ۱ دانه گندم را به ۷ دانه گندم تبدیل می‌کند.

یکی از تجربیات‌ خود را که در کنار آقای مهندس داشتید و حسی که از ایشان گرفته‌اید را برای ما بفرمایید؟

تجربه زیادی در کنار آقای مهندس داشته‌ام، تجربه گرفتن مهم نیست؛ اجرا کردن مهم است که خیلی سخت است. آقای مهندس یک فردی هستند که انسان‌ هستند من به معنی واقعی گفتم؛ خیلی‌ها در این جایگاه قرار می‌گیرند انسان‌نمایی می‌کنند؛ اما مهندس چیزی برای نمایش دادن ندارند همانی که هستند و این یکی از خصوصیات بارز آقای مهندس است که خودش از سخت‌ترین کارهای دنیا است. آقای مهندس آن‌قدر ساده هستند که بعضی‌ها باورشان نمی‌شود.

برای همسفرانی که چند سال است در کنگره حضور دارند؛ اما هنوز مسافرشان رها نشده‌اند چه توصیه‌ای می‌کنید؟

ما سالیان سال است که می‌گوییم در کار مسافران دخالت نکنید، فضولی نکنید، ولشان کنید؛ اگر رهایشان نکنید می‌خواهید چه‌کار کنید؟

شما زمان زیادی را در خدمت کنگره هستید و گاهی پیش می‌آید حتی چند روز از خانواده دور باشید آیا خانواده با خدمت کردن شما مشکلی ندارند؟

کنگره از اول با ما بوده است، جزئی از زندگی ما است. خانواده و بچه‌ها‌ پذیرفته‌اند با هم هندل می‌کنیم با کنگره جلو آمدیم، یک بچه که به دنیا می‌آید، بعد از ۲ سال می‌گوید من چرا ناخن دارم؟ نه چون ناخن از اول با او بوده است، ما هم از اول همین‌طوری زندگی کرده‌ایم؛ چیز سختی نیست، عادت کرده‌ایم خداوند هم کمک می‌کند.

توصیه یا نصیحتی برای همسفران دارید؟

در جایگاهی نیستم که توصیه کنم؛ اما از همسفران می‌خواهم قدر کنگره را بدانند و به راحتی از کنگره جدا نشوند؛ به قول آقای مهندس: همسفر واقعاٌ بال پرواز است. این سفر مسافر و همسفر است. نصیحتی برای شما ندارم؛ اما وصیتی دارم برای شما چون وصیت تجربه انسان است؛ برای مردن نیست برای این است که انسان‌ها تجربه می‌کنند و به بچه‌های‌ خود و اطرافیان‌ خود می‌آموزند، هر جور شده خدمت کنگره را رها نکنید؛ چون همه چیز به دست می‌آید؛ اما خدمت کنگره شاید دفعات دیگر پیش نیاید. همه چیز هست پول، زندگی، خانه، ماشین؛ ولی شاید جایگاه خدمتگزار بودن دیگر گیر شما نیاید، برای همه شما عزیزان آرزوی موفقیت دارم.

طراح سؤال و مصاحبه‌کننده: همسفر حمیرا رهجوی راهنما همسفر نصیبه (لژیون اول)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
ویرایش: راهنمای تازه واردین همسفر فهیمه
ارسال: راهنما همسفر سحر (لژیون ششم)
همسفران نمایندگی گرگان