دانایی ربطی به سواد ندارد

جلسه هفتم از دوره سوم سری کارگاه‌ آموزشی خصوصی همسفران آقا نمایندگی خواجو، با استادی مسافر محترم علی، نگهبانی؛ همسفر سهیل و دبیری همسفر‌ مهدی با دستور جلسه: "دانایی، دانایی موثر و سواد" روز شنبه ۷ شهریور ماه۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

بسیار سپاسگزارم که فرصتی فراهم شد تا در خدمت شما عزیزان باشم. خوشحالم که در جمع شما حضور دارم و می‌توانم از آموزش‌های شما بهره بگیرم.

جلسه امروز درباره دانایی، دانایی موثر و سواد است. همچنین دستور جلسه هفته دیده‌بان را داریم که به دلیل تعداد زیاد شعبه‌ها و خدمت‌هایی که دیده‌بانان عزیز انجام می‌دهند، برنامه‌های مربوط به آن طی چند هفته برگزار می‌شود.

ما در کنگره یاد گرفته‌ایم که سپاسگزاری فقط در حرف نیست، بلکه باید در عمل نشان داده شود. حضور، مشارکت، پاکت‌ها و دلنوشته‌هایی که با عشق آماده می‌شوند، نشان‌دهنده این است که آموزش‌ها به درستی منتقل شده‌اند.

یکی از آموزش‌های مهم کنگره، تفاوت بین دانایی و سواد است. من زمانی تصور می‌کردم کسی که مدرک بالاتری دارد، حتماً دانایی بیشتری هم دارد، اما بعد از ورود به کنگره متوجه شدم که این دو موضوع با هم تفاوت دارند.

سواد، دانشی است که انسان در یک زمینه خاص مانند پزشکی، مهندسی یا هر علم دیگری کسب می‌کند؛ اما دانایی، توانایی درست زندگی کردن، درست تصمیم گرفتن و درست رفتار کردن است.

افرادی هستند که شاید سواد زیادی ندارند، اما از دانایی بالایی برخوردارند. در زندگی خودم فردی را دیدم که تحصیلات رسمی نداشت، اما به دلیل رفتار، آرامش و قدرت حل اختلاف، مورد احترام همه بود. در مقابل، ممکن است فردی سواد بالایی داشته باشد، اما به دلیل نوع رفتار و گفتارش دیگران را از خود دور کند.

در وادی‌ها نیز آمده است که انسان خردمند کسی است که بتواند دشمنان خود را به دوست تبدیل کند، اما انسان نادان ممکن است دوستان خود را به دشمن تبدیل کند.

من هم در گذشته به دلیل نداشتن دانایی، بسیاری از اطرافیان خود را از خود دور کرده بودم؛ اما با آموزش‌های کنگره متوجه شدم که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری دارم. هرچه انسان بیشتر می‌آموزد، بیشتر متوجه می‌شود که در برابر عظمت هستی هنوز چیزهای زیادی را نمی‌داند.

همچنین موضوع منیت بسیار مهم است. زمانی که انسان تصور کند همه چیز را می‌داند و نیازی به آموزش ندارد، از مسیر رشد دور می‌شود. انسان دانا کسی است که همیشه خود را نیازمند آموزش بداند.

در ادامه می‌خواهم درباره دیده‌بانان عزیز صحبت کنم. هفته دیده‌بان فرصتی است برای قدردانی از کسانی که بخش بزرگی از زحماتشان برای ما دیده نمی‌شود.

بسیاری از کارهایی که دیده‌بانان انجام می‌دهند، خارج از دید ماست. آن‌ها زمان زیادی را برای کنگره، شعبه‌ها و آموزش انسان‌ها صرف می‌کنند؛ در حالی که خودشان خانواده، همسر و فرزند دارند و خانواده‌هایشان نیز با صبوری این مسیر را همراهی می‌کنند.

خدمت این عزیزان نمونه‌ای از عشق بلاعوض است؛ یعنی انجام دادن کاری بدون انتظار دریافت پاداش. اگر زمانی را که آن‌ها برای کنگره می‌گذارند صرف مسائل شخصی و اقتصادی خود می‌کردند، شاید به جایگاه‌های دیگری می‌رسیدند، اما انتخاب کرده‌اند که برای بازگشت انسان‌ها به آغوش خانواده و جامعه خدمت کنند.

امروز اینکه ما در محیطی مناسب، با آرامش و امکانات لازم آموزش می‌گیریم، نتیجه سال‌ها تلاش و تفکر خدمتگزاران کنگره است.

بنابراین سپاسگزاری از دیده‌بانان نباید فقط یک کار ظاهری باشد. یک نوشته کوتاه یا مبلغی در یک پاکت، بدون احساس و عشق، مفهوم واقعی قدردانی را منتقل نمی‌کند. همان‌طور که برای عزیزان خود ارزش قائل می‌شویم و برای آن‌ها با عشق هدیه انتخاب می‌کنیم، باید در سپاسگزاری از خدمتگزاران نیز این حس را نشان دهیم.

موضوع دیگری که اهمیت دارد، مشارکت‌های روزهای پنجشنبه است. حضور و مشارکت شما عزیزان باعث افزایش انرژی جلسه و معرفی بهتر مسیر آموزش می‌شود. همان‌طور که هر مغازه‌ای یک ویترین دارد و آنچه در ویترین قرار می‌گیرد بیشتر دیده می‌شود، مشارکت شما نیز می‌تواند ویترین تجربیات و آموزش‌های کنگره باشد و افراد بیشتری را با این مسیر آشنا کند.

از همه شما عزیزان سپاسگزارم که به صحبت‌ها گوش دادید. امیدوارم با آموزش، خدمت و عشق، این مسیر را در کنار یکدیگر ادامه دهیم.

از آقای مهندس، دیده‌بانان عزیز و تمام خدمتگزارانی که برای رشد و آرامش انسان‌ها تلاش می‌کنند، تشکر می‌کنم.

عکس، صدا: همسفر مهدی لژیون سوم

ویرایش: همسفر فرزاد لژیون دوم

ارسال:همسفر امین لژیون اول

گروه سایت همسفران آقا نمایندگی خواجو