عشق اگر عمیق باشد مرز ندارد

گاهی فکر می‌کنم انسان برای دانا شدن، فقط به کتاب و مدرسه و دانشگاه نیاز ندارد؛ گاهی خود زندگی بزرگ‌ترین کتابی است که پیش روی ما گذاشته شده است. کتابی که هر صفحه‌اش با یک تجربه، یک آدم، یک اتفاق و حتی یک درد نوشته می‌شود.

سواد می‌تواند به ما بگوید چه چیزی درست است؛ اما دانایی به ما یاد می‌دهد با آنچه می‌دانیم چگونه زندگی کنیم. ممکن است انسان چیزهای زیادی بداند، کتاب‌های زیادی خوانده باشد و مدرک‌های زیادی داشته باشد؛ اما هنوز در شناخت خودش، آدم‌های اطرافش و معنای زندگی ناآگاه باشد. دانایی زمانی ارزش پیدا می‌کند که از ذهن بیرون بیاید و در رفتار ما دیده شود؛ آنجاست که دانایی تبدیل به دانایی مؤثر می‌شود.

شاید دانایی مؤثر یعنی وقتی می‌فهمم قضاوت کردن می‌تواند دل انسانی را بشکند، سعی کنم کمتر قضاوت کنم. وقتی می‌دانم محبت ارزشمند است، فقط درباره‌اش حرف نزنم و آن را زندگی کنم. وقتی می‌فهمم زمین خانه‌ی همه‌ی ماست، سهم خودم را در مراقبت از آن فراموش نکنم و وقتی از عشق حرف می‌زنم، عشق را فقط در دوست داشتن یک نفر خلاصه نکنم.

عشق، اگر عمیق باشد، مرز ندارد؛
از دوست داشتن یک انسان شروع می‌شود و می‌تواند به دوست داشتن همه‌ی انسان‌ها برسد.

می‌تواند در احترام به زندگی، در مراقبت از زمین، در مهربانی با یک موجود زنده و در سپاسگزاری از خداوند خودش را نشان دهد.

شاید زیباترین شکل دانایی همین باشد که بفهمیم هیچ‌کدام از ما جدا از این جهان نیستیم. من اگر به انسانی آسیب می‌زنم، به بخشی از همین زندگی آسیب زده‌ام؛ اگر به طبیعت بی‌تفاوت می‌شوم، به خانه‌ای بی‌تفاوت شده‌ام که خودم هم در آن زندگی می‌کنم. و اگر عشق را فقط برای خودم بخواهم، هنوز معنای بزرگی از عشق را نشناخته‌ام.

کتاب عشق، شاید کتابی باشد که با خواندنش فقط اطلاعاتمان بیشتر نشود؛ بلکه نگاه‌مان عوض شود، یاد بگیریم انسان‌ها را عمیق‌تر ببینیم، زندگی را بیشتر دوست داشته باشیم، زمین را امانتی بدانیم که باید برای آیندگان حفظ شود و در تمام این مسیر، حضور خداوند را در خلقت و در وجود انسان‌ها جست‌وجو کنیم.

دانایی مؤثر یعنی آن فهم را به زندگی آوردن.
چه فایده دارد بدانم عشق زیباست، اگر مهربانی نکنم؟
چه فایده دارد بدانم بخشیدن آرامش می‌آورد، اگر هنوز درگیر کینه باشم؟
چه فایده دارد از خدا بگویم، اگر در رفتارم نشانی از محبت و انسانیت نباشد؟

شاید در نهایت، سواد چراغی باشد که مسیر را روشن می‌کند، اما این دانایی است که به ما می‌آموزد از آن نور چگونه استفاده کنیم.

نویسنده: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی اندیشه