برای کسب دانایی؛ باید شاگرد و فرمانبردار خوبی بود، در این صورت است که الفبای جهانبینی و زندگی را میآموزیم و میفهمیم که انسان دارای خواستههای متعدد و گوناگونی است و این دانایی است که تشخیص میدهد کدام خواسته معقول و کدام خواسته نامعقول است؛ برای ورود خواستههای نامعقول به قلعه عقل؛ مانند فیلتر عمل مینماید و قبل از پذیرفتن تحلیل و بررسی میکند و بعد ایمان پیدا میکند که هر عملی که انجام بدهد عکسالعمل آن را خواهد دید. مسأله بعدی این است که دانایی به تنهایی باعث بهتر زیستن انسان نخواهد بود و دانایی به تنهایی نمیتواند صلح و آرامش را برای شخص فراهم کند. این هدف در صورتی به دست خواهد آمد که دانا بودن به مرحله عمل برسد؛ یعنی فرد وارد مرحله دانایی مؤثر شود و علم آموزش به دست آورده را در زندگی عملی کند و بداند که اگر گندم بکارد، گندم درو میکند؛ اگر باد بکارد، طوفان درو خواهد کرد.
شخصی که به مرحله دانایی مؤثر برسد، میداند که موادمخدر و افکار منفی روی سیستم تعادل انسان اثر منفی میگذارد و آنها را انجام نمیدهد و ایمان پیدا میکند که خداوند سریعالحساب است؛ اگر ذرهای کار خیر یا شر انجام بدهد، نتیجه آن را خواهد دید. میداند که سواد؛ یعنی توانایی خواندن، نوشتن و درک ساده که سواد به تنهایی باعث تکامل انسان نمیشود؛ چهبسا انسانهای باسوادی که وارد مقوله اعتیاد و خیلی از ضدارزشهای دیگر شدند که همین امر نشان دهنده نادانی آنها بوده است؛ پس اینجاست که به آموزشهای کنگره پی میبریم و میفهمیم که تنها حرکت در صراطمستقیم و مسیر دانایی و عمل به قوانین است که ما را به تعادل، آرامش و آسایش رهنمون میکند. امروزه با امکاناتی که در اختیار افراد قرار گرفته است، تقریباً بیسوادی در برخی از جوامع ریشهکن شده است.
اما مسئلهای که حائز اهمیت است این است که از سواد و اصولاً تحصیلات در چه مسیری استفاده میشود؟ آیا انرژی که صرف آموختن دانش میشود، در راه مثبت هزینه میشود؟ در جامعهای که سواد و دانایی در مرحله خود متوقف مانده باشد و تبدیل به دانایی مؤثر نشده باشد، افراد رشد نخواهند کرد و این چرخه معیوب ادامه خواهد یافت. مثال دانایی و دانایی مؤثر و سواد که اگر رعایت نشود، مثال حیوان بارکشی میماند که بار آن صدها کتاب باشد که به تشخیص لازم نرسیده باشد. مصداق این دستور جلسه آقای مهندس دژاکام است، نمونه بارز و سند زنده که با علم، دانایی و روش ابداعی خود را که در سایه تلاش و پشتکار و کسب آگاهی به دست آوردند، نزد خود نگه نداشتند و آن را در اختیار دیگران؛ برای ایجاد جامعهای سلامت و به دور از آلودگی قرار دادند. اِنشاءللّه که قدردان این نعمت بزرگ باشیم.
منبع: سایت گنگره۶۰
نویسنده: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ثریا (لژیون اول)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمايندگی پاکدشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
80