دانایی، آغازِ تغییر

همسفر اکرم:

دانایی و دانایی مؤثر، سواد واقعی انسان است.میزان دانایی فقط به مقدار سواد و اطلاعات علمی ما نیست؛ مهم این است که بتوانیم انسانی فکر کنیم و انسانی زندگی کنیم. وقتی به اطراف خودم نگاه می‌کنم، انسان‌های زیادی را می‌بینم که علم و سواد بالایی دارند، اما گاهی در ساده‌ترین مسائل زندگی خود دچار مشکل می‌شوند؛ چون دانستن زمانی ارزشمند است که بتوانیم آن را در زندگی به اجرا درآوریم. علم نباید فقط وسیله‌ای برای رسیدن به مقام و جایگاه باشد، بلکه باید در رفتار، انتخاب‌ها و زندگی ما خودش را نشان دهد. من امروز می‌دانم که زندگی کردن هم یک علم است و هم یک هنر و منِ اکرم باید علم زندگی کردن را یاد بگیرم.

من سال‌ها به دلیل منیت، کبر و خودبینی، مسیر زندگی خودم را تغییر دادم. گاهی فکر می‌کردم چون چیزهایی می‌دانم، پس حتماً درست فکر می‌کنم؛ اما نتیجه این تفکر، بحران‌های زیادی در زندگی من بود. هم خودم را آزار دادم و هم خانواده‌ام را. دانسته‌های زیادی داشتم، اما دانسته‌هایم در زندگی کاربردی نداشتند. امروز می‌فهمم که دانایی بدون عمل، فقط یک‌سری اطلاعات در ذهن است و اگر این دانایی اجرایی نشود، حتی می‌تواند تبدیل به ضدارزش شود.

سال‌ها خواب بودم و خود واقعی خودم را نمی‌دیدم. امروز بیداری و آگاهی خودم را مدیون کنگره و آقای مهندس هستم و سپاسگزار قدرت مطلق الله هستم که این مسیر سبز و پربرکت را به من نشان داد. مسیر کنگره به من کمک کرد تاریکی‌های درون خودم را ببینم؛ ضدارزش‌ها و منیت‌هایی را ببینم که سال‌ها از آن‌ها بی‌خبر بودم. یاد گرفتم که برای تغییر، اول باید خودم را ببینم و مسئولیت خودم را بپذیرم.

آرام‌آرام با آموزش گرفتن، تفکر کردن و تجربه کردن، مسیر درست را پیدا می‌کنم. امروز می‌دانم که آموزش به‌تنهایی کافی نیست و تفکر هم به‌تنهایی کافی نیست؛ باید آموزش، تفکر و تجربه در کنار هم قرار بگیرند. دانایی من نباید فقط دانستن باشد، بلکه باید به دانایی مؤثر تبدیل شود.

وقتی اضلاع مثلث دانایی مؤثر در تعادل باشند، مانند یک فیلتر عمل می‌کنند. این فیلتر کمک می‌کند خواسته‌های نامعقول نفس را بشناسیم و به آن‌ها پاسخ ندهیم. آرام‌آرام یاد می‌گیریم که قبل از هر تصمیمی تفکر کنیم، قبل از هر واکنشی خودمان را ببینیم و مسئولیت انتخابمان را بپذیریم.

این همان مسیری است که ما را به سمت تزکیه و پالایش هدایت می‌کند. با تزکیه و پالایش، از منیت و خودبینی فاصله می‌گیریم و یاد می‌گیریم فرمانبردار باشیم تا بتوانیم فرماندهی درستی داشته باشیم. فرمانده بزرگی که باید راهبری ما را بر عهده بگیرد، عقل است. وقتی عقل فرماندهی کند، دیگر خواسته‌های نامعقول نفس مسیر زندگی ما را تعیین نمی‌کنند.

من امروز هنوز در ابتدای این مسیر هستم و می‌دانم راه زیادی برای رفتن دارم، اما دیگر نمی‌خواهم فقط بدانم؛ می‌خواهم دانسته‌هایم را زندگی کنم. می‌خواهم آموزش‌هایم را در رفتارم، در خانواده‌ام و در تصمیم‌های زندگی‌ام نشان بدهم. امیدوارم بتوانم هر روز یک قدم از تاریکی‌ها فاصله بگیرم و یک قدم به دانایی مؤثر، تزکیه و پالایش نزدیک‌تر شوم.

در نهایت، می‌خواهم عقل راهبر من باشد و در مسیر صراط مستقیم حرکت کنم. از قدرت مطلق الله سپاسگزارم که فرصت این بیداری و شناخت را به من داد و از کنگره و آقای مهندس هم سپاسگزارم که راهی را به من نشان دادند که در آن، دانستن پایان راه نیست، بلکه شروع راهِ تبدیل دانایی به عمل است.

رابط خبری : همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)
همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امیرکبیر تهران