دیده‌بانان ویرانه‌ها را آباد می‌کنند

سومین جلسه از دور اول سری جلسات جشن دیده‌بان کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی علی عصارزاده، با نگهبانی مسافر علیرضا، استادی مسافر مصطفی و دبیری مسافر مرتضی، با دستور جلسه «هفته دیده‌بان»، روز پنجشنبه پنجم شهریورماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز گردید.

خلاصه سخنان استاد : 

سلام دوستان، مصطفی هستم، مسافر.
خدا را شکر می‌کنم و سپاسگزارم که این فرصت و رخصت به من داده شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و آموزش بگیرم. از راهنمای محترم لژیون پنجم تشکر می‌کنم که این جایگاه را به من سپردند تا بتوانم در این جلسه آموزش بگیرم.
خدا قوت و تشکر می‌کنم از دبیر، نگهبان، لژیون مرزبانی، ایجنت محترم و تمامی خدمتگزاران نمایندگی که باعث می‌شوند چراغ این شعبه روشن بماند.
با توجه به اینکه دستور جلسه این هفته «دیده‌بان» است و از ابتدای هفته در مورد این دستور جلسه توسط استادان و دوستان مشارکت‌های خوبی انجام شده، فکر نمی‌کنم مطلب زیادی باقی مانده باشد؛ ولی من هم سعی می‌کنم بخشی از اطلاعاتی را که خودم دارم در اختیار شما عزیزان قرار بدهم.
اگر بخواهیم کلمه «دیده‌بان» را بررسی کنیم، اولین چیزی که به ذهن انسان می‌رسد، نگاه کردن، مراقبت کردن و در نهایت پذیرفتن مسئولیت چیزی است که به عهده او گذاشته شده است.
در کنگره ۶۰ هم جایگاهی به نام «دیده‌بان» داریم که وظایف و مسئولیت‌های مشخصی بر عهده دارد.
اما چرا آقای مهندس احساس کردند که چنین جایگاهی باید در کنگره وجود داشته باشد؟
وقتی یک مجموعه کوچک است، شاید یک نفر بتواند آن مجموعه را زیر نظر داشته باشد، مراقبت کند و مشکلات آن را ببیند. اما وقتی یک مجموعه بزرگ می‌شود، تعداد نمایندگی‌ها افزایش پیدا می‌کند، خدمت‌ها گسترش پیدا می‌کند و مسئولیت‌ها بیشتر می‌شود، دیگر یک نفر به‌تنهایی نمی‌تواند به تمام مجموعه اشراف داشته باشد.
به همین دلیل نیاز است افرادی باشند که بتوانند با یک نگاه کلی‌تر به مجموعه نگاه کنند، مشکلات را ببینند و برای برطرف کردن آن‌ها در شورای دیده‌بانان تصمیم‌گیری و چاره‌اندیشی کنند.
بنابراین وقتی امروز به دیده‌بانان نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که یک ساختار به‌تدریج شکل گرفته است؛ ابتدا آقای مهندس بودند و بعد به مرور زمان دیده‌بانان دیگری به این ساختار اضافه شدند تا امروز که شورای دیده‌بانان کنگره ۶۰ شکل گرفته است.
هدف از تشکیل این شورا این است که ساختار کنگره حفظ شود، مشکلات بررسی شود و این مجموعه بتواند در مسیر خودش به شکل درست و پایدار ادامه پیدا کند.
دیده‌بانان ویژگی‌های مختلفی دارند؛ تجربه، دانایی، صبر، عدالت، نگاه کلی به مجموعه و گذشت.
به نظر من یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های دیده‌بانان، گذشتن از بخش مهمی از زندگی و زمان خودشان است. این عزیزان از زمان و زندگی خودشان می‌گذرند تا ما مسافران بتوانیم سفر بهتری داشته باشیم و مسیر درمان و آموزش خودمان را طی کنیم.
من می‌خواهم کمی هم در مورد دیده‌بانانی که در شهر مشهد زحمت کشیده‌اند صحبت کنم؛ عزیزانی که بخشی از زحمات آن‌ها باعث شده امروز شهر مشهد در کنگره ۶۰ جایگاه خوبی داشته باشد و چندین نمایندگی در این شهر فعالیت کنند.
اولین دیده‌بانی که می‌خواهم از ایشان یاد کنم، دیده‌بان محترم، آقای جواد فلاح هستند.
آقای فلاح خودشان سفر کردند و در جایگاه‌های مختلفی از جمله مرزبانی، راهنمایی، ایجنتی و نگهبان ورزشی فعالیت داشتند و بعد به جایگاه دستیار دیده‌بانان و در ادامه به جایگاه دیده‌بانی رسیدند.
اگر بخواهم از زحمات ایشان صحبت کنم، واقعاً مطالب زیادی وجود دارد. من در چندین شعبه به‌عنوان ایجنت، زیر نظر ایشان خدمت کردم و واقعاً از هر نظر برای من الگو بودند.
یکی از نمونه‌های زحمات ایشان، نگهبانی در بخش ورزش مشهد است. با برنامه‌ریزی و پیگیری‌هایی که انجام دادند، بچه‌های مشهد توانستند در رشته‌های مختلف به مقام‌های خوبی برسند.
آقای فلاح تمثیل «ساکنین آباد، ویرانه‌ها را آباد می‌کنند» هستند.
واقعاً کسی که با آقای فلاح کار کرده باشد، جز خوبی، زحمت و مسئولیت‌پذیری چیزی از ایشان نمی‌تواند بگوید.
دیده‌بان محترم، آقای مهدی سنچولی هم در جایگاه دستیار دیده‌بانی خدمت کردند و حتی ملک شخصی خودشان را در اختیار کنگره ۶۰ قرار دادند و امروز ما شاهد فعالیت نمایندگی زال‌پارس هستیم.
یکی دیگر از کارهای مهم ایشان، برنامه‌ریزی و پیگیری برای ساخت و توسعه امکانات کنگره بود که امروز ما پورتال را می‌بینیم.
همچنین دیده‌بان محترم، آقای بابک لطفی که در هفته دیده‌بان مهمان ما هستند، بدون شک یکی از عوامل اصلی پیشرفت کنگره در شهر مشهد بوده‌اند.
ایشان اولین ایجنت نمایندگی مشهد بودند و برای اینکه افرادی که نیازمند درمان بودند بتوانند در کنگره سفر کنند، مسیر تهران تا مشهد را طی می‌کردند و برای پیشرفت و گسترش کنگره در مشهد زحمات زیادی کشیدند.
امروز اگر در مشهد چندین نمایندگی داریم و این مسیر ادامه پیدا کرده، بخشی از آن نتیجه زحمات همین عزیزان است.
خیلی از مشکلاتی که برای شعب مشهد پیش می‌آمد، با پیگیری و کمک آقای لطفی حل می‌شد. ایشان سال‌ها در بخش روابط عمومی مسئولیت داشتند و در جایگاه‌های مختلف خدمت کردند و زحمات زیادی برای بچه‌های مشهد کشیدند. امروز هم که دیده‌بان آموزش هستند، همچنان در حال خدمت و آموزش می‌باشند.
واقعاً حق زیادی به گردن بچه‌های مشهد دارند.
وقتی به مسیر این عزیزان نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که روزی مثل ما مسافر بودند و در حال سفر کردن بودند. سال‌ها در کنگره ۶۰ خدمت کردند، آموزش گرفتند و زحمت کشیدند تا به این جایگاه رسیدند.
وقتی این مسیر را می‌بینیم، تازه متوجه می‌شویم که باید از چه چیزی قدردانی کنیم و از چه کسانی باید تشکر کنیم.
من از تمام زحمات و خدماتی که این عزیزان در طول سال‌های گذشته کشیده‌اند، تشکر و قدردانی می‌کنم و امیدوارم این ساختاری که امروز وجود دارد، بعد از ما هم ادامه پیدا کند و نسل‌های بعدی بتوانند از آن استفاده کنند.
دوستان، قدردانی مثل هدیه تولد نیست که بخواهیم صرفاً به کسی لطف کنیم. قدردانی یعنی تشکر و قدرشناسی.
مثل زمانی که خداوند را شکر می‌کنیم. خداوند نیازی به شکر ما ندارد، ولی نعمات خودش را در اختیار ما قرار داده و این شکرگزاری در نهایت به نفع خود ماست.
قدردانی از دیده‌بانان هم همین‌طور است. ما با قدردانی از این عزیزان چیزی به آن‌ها اضافه نمی‌کنیم؛ بلکه در واقع قدر نعمت و خدمتی را که در اختیار ما قرار گرفته می‌دانیم.
امیدوارم در جشن دیده‌بان، نمایندگی عصارزاده بتواند بهترین عملکرد را داشته باشد و به بهترین شکل ممکن از این عزیزان قدردانی کند.
ممنونم که با سکوت به صحبت‌های من گوش دادید.

در ادامه جلسه انتخابات نگهبانی روزهای پنجشنبه برگزار گردید . 

مسافر احمد با اکثریت آرا به عنوان نگهبان پنجشنبه ها انتخاب گردید .

تصویربردار : مسافر یداله
تایپ و ویرایش : مسافر امیرعلی
ارسال خبر : مسافر احمد
مرزبان خبری : مسافر مرتضی

نمایندگی علی عصارزاده