English Version
This Site Is Available In English

دیده بانان کیلومترها سفر می کنند و مسائل نمایندگی ها را به شورای دیده‌بان‌ها ارجاع می‌دهند تا بررسی شود.(نمایندگی ارغوان تهران)

دیده بانان کیلومترها سفر می کنند و مسائل  نمایندگی ها را به شورای دیده‌بان‌ها ارجاع  می‌دهند تا بررسی شود.(نمایندگی ارغوان تهران)

دوازدهمین جلسه از دوره هفتاد و یکم از سری کارگاه‌های آموزشی - خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی ارغوان تهران، با استادی راهنما مسافر سحر، نگهبانی همسفر روح‌انگیز و دبیری مسافر نوریه، با دستور جلسه «هفته دیده‌بان»، در روز یکشنبه ۱ شهریورماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، سحر هستم، مسافر.

در ابتدا خدا را شاکرم که این فرصت را به من داده است که امروز در خدمت شما باشم، به‌عنوان لژیون خدمتگزار و از گروه مرزبانی و ایجنت محترم تشکر می‌کنم که این خدمت را به من سپردند. دستور جلسه این هفته، « هفته دیده‌بان‌» است.در رأس، این هفته را به جناب مهندس، خانواده محترمشان، شورای دیده‌بانان کنگره ۶۰، دیده‌بان خانم‌های مسافر، خانم مونای عزیز و اعضای کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم.

در ابتدای راه‌اندازی کنگره، آقای مهندس به‌تنهایی بودند و تصمیمات مهم برای کنگره را خودشان می‌گرفتند و به جهت اینکه کنگره روزبه‌روز وسیع و گسترده‌تر شد و انسان‌های زیادی وارد آن شدند و خواستار درمان بودند، نیاز به سیستمی وجود داشت که این کار را انجام دهد؛ چون یک نفر دیگر نمی‌توانست این حجم از مسئولیت را به‌تنهایی بر عهده بگیرد.

کنگره به شهرهای دیگر انتقال پیدا کرد و آن‌ها نیاز به مدیریت، تصمیم‌گیری و قانون‌گذاری داشتند؛ بنابراین تصمیم گرفتند که شورای «دیده‌بان‌ها» تشکیل شود. ابتدا فقط آقای مهندس بودند، سپس یکی‌یکی افراد دیگری اضافه شدند و گروهی تشکیل شد که «دیده‌بان‌های» بعدی را با رأی‌گیری و طبق قوانین خاص انتخاب می‌کردند.

فرد انتخاب‌شده می‌بایست کاملاً آموزش‌دیده باشد و موردتأیید شورای «دیده‌بان‌ها» و همچنین آقای مهندس قرار بگیرد. «دیده‌بان‌ها» باید دید عمیقی نسبت به مسائل کنگره داشته باشند.ممکن است بعضی از تازه‌واردین با «دیده‌بان‌ها» آشنا نباشند. برای شناخت این عزیزان توضیح می‌دهم.

ما شعب بسیار زیادی داریم؛ خانم‌ها ۱۰ شعبه و آقایان حدود ۲۴۰ تا ۲۵۰ شعبه در کل کشور هستند. دیده‌بان‌ها باید مسائل شعب را با دید عمیق بررسی کنند و هر دیده‌بان مسئول یک بخش است؛ به‌عنوان‌مثال: «دیده‌بان تازه‌واردین»، «دیده‌بان OT»، «دیده‌بان فالوآپ»، «دیده‌بان ورزش»، «دیده‌بان پارک‌ها» و به‌تازگی خانم مونای عزیز، «دیده‌بان خانم‌های مسافر» شده‌اند.

دیده‌بان شدن و دیده‌بان بودن، کار بسیار سختی است. باید تمام‌وقتشان را صرف کنگره کنند؛ چون به‌جز مسائل رسیدگی به مسئولیت مختص خود، دوباره مسئولیت تعدادی دیگر از شعب نیز بر عهده یکی از دیده‌بان‌هاست که باید به آن‌ها سر بزند.

ممکن است لازم باشد کیلومترها سفر کنند، در سرما و گرما، و مسائل آن شعبه را به شورای دیده‌بان‌ها ارجاع بدهند تا بررسی شود و قوانین پایه‌گذاری گردد. ممکن است برای برطرف‌کردن مشکلات موجود، قانونی را به ثمر برسانند.دیده‌بان‌ها باید از عشق جاری باشند تا بتوانند این خدمت را انجام دهند؛ چون انسان بدون عشق نمی‌تواند خدمت مفیدی داشته باشد و تمام‌وقتش را صرف کنگره کند.

من امروز به طور خاص می‌خواهم از همین‌جا از «دیده‌بان» خانم‌های مسافر، خانم مونا حاجی میر عزیز، تشکر کنم؛ چون من به‌عنوان اسیستانت تازه‌واردین در کنار ایشان خدمت می‌کنم و شاهد هستم که چقدر تلاش کردند تا خانم‌های مسافر به ثمر برسند. چقدر تلاش می‌کنند برای کسانی که در درد و رنج و بیماری اعتیاد هستند و در شهر خودشان شعبه‌ای ندارند، شعبه‌ای راه‌اندازی کنند.

ما اینجا در شعبه خودمان نشسته‌ایم؛ درست است که جا تنگ است و گرم است، برای همه همین‌طور است؛ ولی شهرهایی هستند که شعبه ندارند و شرایط سفر ندارند. ایشان به طور مداوم در تلاش برای پیشرفت خانم‌های مسافر هستند. از ابتدا فقط شعبه آکادمی و اصفهان بود و بعد شعبه‌ها یکی‌یکی اضافه شدند و این‌ها از تلاش و پشتکار خانم مونای عزیز است.

مورد دیگری که می‌خواهم بگویم، دررابطه‌با قدردانی است. همان‌طور که آقای مهندس در لایو اشاره کردند، ما باید بتوانیم با تمام توان خود، طوری که شایسته این عزیزان است، از آنان قدردانی کنیم.

این هفته، هفته «دیده‌بان» است. معلوم نیست جشن چه روزی باشد و «دیده‌بان» چه روزی به شعبه ما بیایند. آن روز، روز جشن ما خواهد بود و ما باید تمام تلاش خود را بکنیم تا طوری که بایدوشاید، از این عزیزان قدردانی کنیم.در یک پاکت تمیز و مرتب، پولی که می‌گذاریم مرتب باشد و همچنین همراه با یک دل‌نوشته، تقدیم ایشان کنیم؛ چرا که وقتی من قدردان، سپاسگزار و شکرگزار هستم: «شکر نعمت، نعمتت افزون کند؛ کفر، نعمت از کفت بیرون کند.»

واقعاً این اتفاق می‌افتد. شما به این فکر نکنید که دارید یک کادو یا یک پاکت می‌دهید؛ شما باید بدانید که قدردانی‌کردن و شکرگزاری‌کردن بابت نعمت‌هایی که در اختیار شما هستند را یاد می‌گیرید. هر چیزی را که قدردان آن نباشید، از دست خواهید داد. خیلی ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ: مسافر بهناز - نمایندگی ارغوان تهران
ویرایش: راهنمای ویلیام، مسافر الهام - نمایندگی ارغوان تهران
بازبینی و ارسال: همسفر فاطمه
عکس: مرزبان خبری مسافر فاطمه

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .