خداوند را شاکر و سپاسگزارم که زمانی که مسیرم سرشار از ناامیدی بود، راه من به کنگره۶۰ باز شد و این فرصت را پیدا کردم که با انسانهایی بزرگمرد، مهربان و عاشق آشنا شوم؛ انسانهایی که خواستار رهایی کسانی هستند که در تاریکی و ظلمت اعتیاد گرفتار شدهاند.
انسانهایی شایسته که با کردار، رفتار و منش خود، راه را به کسانی نشان میدهند که در عمق چاه تاریکی فرو رفتهاند. جوانمردانی که همچون ستونهایی استوار، یاور بزرگمردی هستند و پابهپای ایشان تلاش میکنند تا راه رسیدن به روشنایی و خوشبختی را برای انسانهایی هموار کنند که روزی بتوانند دوباره با آرامش نفس بکشند و زندگی کنند.
چهارده همراه که با ایشان پیمان بستهاند تا در مسیر مستقیم قدم بردارند و به راستی و درستی این راه ایمان دارند؛ انسانهایی که «دیدهبان» نام گرفتهاند. بزرگانی که مسیر را دیدهاند و امروز چراغ راه ما هستند؛ برای ما که شاید هنوز در قعر چاه تاریکی گرفتار باشیم.
شاید یکی از بزرگترین ویژگیهایشان «گذشت» باشد؛ گذشتن از بخشی از زندگی، کار و آسایش خود و خانواده، تا بتوانند آرامش را به زندگی دیگران هدیه کنند و زمین خشک و بیروح انسانها را برای رویش دانهای تازه و پربار آماده سازند.
اگر عشقی نبود، اگر گذشتی نبود و اگر مهربانی در میان نبود، چگونه ممکن بود انسانهایی چنین بزرگ، بخش زیادی از وقت و توان خود را در مسیر کنگره ۶۰ و برای رسیدن به اهداف آن صرف کنند؛ حتی اگر نتیجه این تلاش، رهایی تنها یک انسان از تاریکی باشد؟
برای رسیدن به اهداف بزرگ، باید ایمان راسخ داشت و بیشک دیدهبانان عزیز، از این ایمان برخوردارند. آنان عشق و محبت خداوند به مخلوق را درک کردهاند که عاشق خدمت شدهاند؛ مهربانی را چشیدهاند که میتوانند مهربان باشند و از برکت خدمت، چراغ زندگی دیگران را روشن کنند.
از صمیم قلب، بابت تمام زحمات، محبتها، گذشتها و خدمتهای بیدریغتان سپاسگزارم. هفته دیدهبان را با تمام عشق و ارادت تبریک میگویم و از خداوند برایتان سلامتی، سربلندی و توفیق روزافزون آرزو دارم. سایه پرمهرتان مستدام.
نویسنده: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)، نگهبانسایت
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیکآباد)
- تعداد بازدید از این مطلب :
33