دیده‌بانان عاشق خدمت و لایق این جایگاه می‌باشند

جلسه‌ی دوازدهم از دوره‌ی سیزدهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی طارم با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر امین و دبیری مسافر موسی با دستور جلسه‌ی « هفته‌ی دیده‌بان » روز سه شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر، خدا را شکر می‌کنم که دوباره فرصتی به من داد تا در کنگره ۶۰ حضور داشته باشم و از آموزش‌های کنگره بهره‌مند بشوم. از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم کمال تشکر را دارم که امروز این اجازه را به بنده دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. و همچنین از راهنمای خودم آقا عادل تشکر می‌کنم که اگر من امروز به حال خوب و آرامش رسیدم همه‌ را مدیون زحمات ایشان و تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰ می‌باشم.

دستور جلسه‌ی امروز در مورد هفته‌ی دیده‌بان می‌باشد. ابتدا این هفته را به همه‌ی دیده‌بانان محترم و ساعی کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم و امیدوارم همیشه سلامت و سرسبز باشند. ما هرسال در کنگره ۶۰ چهار تا جشن برگزار می‌کنیم. در کل این جشن‌ها بدین منظور برگزار می‌شود که من بعنوان یک رهجو وقتی به یک جایگاهی و یا به یک حال خوبی رسیدم، یک تلنگری به من وارد شود تا بدانم چه کسانی در این امر سهیم و دخیل بودند تا من به این جایگاه و آرامش برسم. یکی از این جشن‌ها، جشن هفته‌ی دیده‌بان است.

همه‌ی ما خوب می‌دانیم ریشه و بنیان کنگره ۶۰، آقای مهندس دژاکام می‌باشند و ایشان بودند که این سیستم را پی‌ریزی نمودند. ولی یک فرد به تنهایی قادر به اداره‌ی این ساختار عظیم نیست برای همین در کنگره ۱۴ دیده‌بان داریم که بعنوان ستون‌های کنگره ۶۰، بیشترین بار بعد از آقای مهندس بر روی دوش این عزیزان می‌باشد و برای این ساختار زحمات فراوانی را متحمل می‌شوند. وقتی آقای مهندس بنیان کنگره ۶۰ را بنا نهادند چون یک تفکر عظیم پشت این مسئله بود و می‌خواستند افراد بیشتری را به درمان برسانند، بالطبع به تنهایی قادر نبودند این ساختار را گسترش بدهند و تمامی امورات آن را هندل نمایند.

به همین دلیل برای این که ساختار گسترش پیدا کند آقای مهندس برای کنگره چارت مدیریتی تعریف نمودند و اولین دیده‌بان را خودشان انتخاب کردند و بعدها با مشورت دیده‌بان اولی که انتخاب کرده بودند دیده‌بان دوم را انتخاب نمودند و به همین منوال ۱۴ دیده‌بان کنگره ۶۰ انتخاب شدند. به طور کلی کارهای اجرایی و قانونگذاری سیستم کنگره ۶۰ بر عهده‌ی این ۱۴ دیده‌بان می‌باشد و همه‌ی این دیده‌بانان در حال تلاش و کوشش هستند که این ساختار کنگره ۶۰ را به نحو احسنت اداره نمایند. چون هر ساختاری برای ادامه‌ی حیات نیاز به قوانین و افراد لایقی دارد که این ساختار را حفظ نمایند.

دیده‌بانان بزرگوار کنگره ۶۰ از بین کسانی انتخاب شدند که تجربه‌ و سابقه‌ی بسیار زیادی را در امر خدمتگزاری در کنگره ۶۰ دارند. این عزیزان زحمات زیادی در کنگره ۶۰ کشید‌ند و اکثر جایگاه‌های خدمتی را تجربه نموده‌اند. ما اگر یک شرکتی را در نظر بگیریم که دارای مدیرعامل است. این شرکت چند نفر هم هئیت مدیره دارد که با مشورت و همفکری برای اداره‌ی این شرکت قوانینی را تصویب می‌کنند تا این شرکت به بهترین شکل اداره شود. کنگره ۶۰ هم دقیقا به این شکل است.

به واسطه‌‌ی بازدیدها و بازرسی‌هایی که دیده‌بانان محترم از تمامی شعبات کشور به عمل می‌آورند و نقاط قوّت و ضعف را از نزدیک مشاهده می‌کنند و برای این که این ساختار به نحو احسنت به حیات خودش ادامه دهد و در مقابل معضلات و تخریب‌ها واکسینه شود، قوانینی را برای این منظور تصویب می‌کنند و یا قوانین قدیمی که نیاز به بروزرسانی و اصلاح دارد را اصلاح می‌کنند‌. روز پنجشنبه که دیده‌بان محترم آقای اشکذری، در شعبه‌ی ما استاد جلسه بودند، یک مسئله‌‌ای برای من خیلی جالب بود.

با این که ایشان یکی از دیده‌بانان کنگره ۶۰ هستند و برای کنگره زحمات فراوانی را کشید‌ه‌اند، در صحبت‌های خودشان اصلا هیچ اشاره‌ای به زحمات و تلاش‌های خودشان نکردند و فقط از تاریخچه‌ و اهداف کنگره صحبت نمودند، این نشان از عشق، محبت و تواضع ایشان است که به من آموخت اگر من خدمتی در این بستر انجام می‌دهم نباید منتی بر دیگران بگذارم. این جشن‌هایی که ما برگزار می‌کنیم همه به منظور قدردانی و یادآوری گذشته‌ی خودمان است.

قدردانی فقط به این منظور نیست که ما یک هدیه‌ای بدهیم و اینطوری جبران کرده باشیم. نه، ما با هیچ چیزی نمی‌توانیم خدمات این عزیزان را جبران کنیم و این بزرگواران هم نیازمند قدردانی ما نیستند. این عمل قدردانی یک تلنگری به من رهجو می‌زند که با خودم فکر کنم که من در گذشته چه وضعیتی داشتم و اکنون چه وضعیتی دارم. اگر که امروز به آرامش و حال خوش رسیدم چه کسانی در این امر به من کمک و یاری رساندند و اشخاصی که در قسمت پشتیبانی این ساختار خدمت می‌کنند تا من به درمان برسم را بهتر بشناسم.

این قانون هستی است که من باید شکرگزار و قدردان باشم به قول حضرت مولانا که می‌فرماید: شکر نعمت، نعمتت افزون کند   کفر نعمت، از کفت بیرون کند. اگر قدردان و شکرگزار باشیم مطمئنا چیزهای بیشتر و بهتری را برداشت خواهیم کرد. ولی اگر بی‌توجه و ناسپاس باشیم آن داشته‌‌های خودمان را نیز از دست خواهیم داد. از این که به حرف‌های من توجه نمودید از همه‌ی شما ممنونم.

سایت خبری نمایندگی طارم