دیده‌بان؛ تجلی خدمت، آموزش و مسئولیت

دلنوشته ای به مناسبت « هفته دیده بان » به قلم مسافر محسن رهجوی راهنمای محترم مسافر حامد از لژیون سوم نمایندگی بیرجند؛

به نام قدرت مطلق الله

به نوبه خودم، فرارسیدن هفته دیده‌بان را به جناب مهندس دژاکام، اولین دیده‌بان کنگره ۶۰ و خانواده محترمشان، همچنین تمامی دیده‌بانان کنگره ۶۰ تبریک و شادباش عرض می‌کنم و از زحمات و تلاش‌های بی‌دریغ این عزیزان صمیمانه تشکر و قدردانی دارم؛ عزیزانی که همواره در تلاش هستند تا کنگره ۶۰ روزبه‌روز بهتر و پربارتر شود و مسافران و همسفران بیشتری بتوانند در این مسیر، آموزش بگیرند، به آرامش برسند و رهایی را تجربه کنند.

روزی که برای اولین بار وارد کنگره شدم، یکی از نخستین چیزهایی که توجه مرا به خود جلب کرد و باعث شد در کنگره ماندگار شوم، انرژی بسیار خوبی بود که در سالن کنگره احساس می‌کردم. با اینکه در آن جمعیت تنها دو نفر را می‌شناختم، احساس آرامش و خوبی داشتم؛ حسی که در آن روز شاید خودم هم دلیلش را نمی‌دانستم.

اولین روزی که در کارگاه آموزشی شرکت کردم، آقای جواد، ایجنت شعبه تربت حیدریه استاد جلسه بودند. آن‌قدر باانرژی و شوخ‌طبع بودند که اصلاً متوجه نشدم جلسه چگونه گذشت و چه زمانی به پایان رسید.

پس از سه جلسه، نوبت به انتخاب راهنما رسید. به یاد دارم روی صندلی نشسته بودم و راهنماهایی را که در لژیون بودند با دقت زیر نظر داشتم. در میان آن همه لژیون، ارتباط و احساس خوبی با لژیون سوم پیدا کردم و انتخاب خودم را انجام دادم. وقتی وارد لژیون شدم، در ابتدا کمی احساس غریبی می‌کردم؛ اما این احساس خیلی زود از بین رفت و کم‌کم متوجه شدم در جمعی قرار گرفته‌ام که می‌توانم به آن اعتماد کنم، آموزش بگیرم و قدم‌به‌قدم در مسیر درمان و شناخت خود حرکت کنم.

در هفته سوم سفرم، استاد جلسه، دیده‌بان محترم، آقای جواد فلاح بودند. آن زمان هنوز در ابتدای سفر بودم و حتی نمی‌دانستم جایگاه دیده‌بان به چه معناست و چه مسئولیت سنگینی بر عهده دارد. اما با گذشت زمان و با آموزش‌هایی که در کنگره دریافت کردم، نگاه من نیز تغییر کرد و بهتر متوجه شدم که پشت این جایگاه، چه میزان تلاش، خدمت و مسئولیت‌پذیری وجود دارد.

آقای فلاح و دیگر دیده‌بانان و خدمتگزاران کنگره، برای اینکه ما بتوانیم با آسودگی در مسیر درمان قرار بگیریم، کیلومترها در جاده‌های مختلف و گاهی در شرایط سخت و خطرناک رفت‌وآمد کرده و زحمت کشیده‌اند تا بستری فراهم شود که امروز من و امثال من بتوانیم در کنگره حضور داشته باشیم، آموزش بگیریم و به سمت رهایی حرکت کنیم.

شاید منِ مسافر در ابتدای سفر، بسیاری از این زحمات را نمی‌دیدم و درک نمی‌کردم؛ اما امروز که بیشتر می‌فهمم، وظیفه خود می‌دانم که قدر این شرایط را بدانم. شاید نتوانم پاسخگوی همه زحماتی باشم که برای من و دیگر مسافران کشیده شده است، اما می‌توانم درست سفر کنم، آموزش بگیرم و در حد توان خود با عملکردم قدردان این محبت‌ها باشم.

وقتی به این موضوع فکر می‌کنم، سی‌دی «عدالت» در دهنم مجسم می شود. قبل از ورود به کنگره، برداشت من از عدالت با آنچه امروز درک می‌کنم تفاوت زیادی داشت. آموزش‌های کنگره به من آموخت که بسیاری از اتفاقات زندگی، نتیجه عملکرد خود انسان است.

اگر امروز آقای فلاح و دیگر عزیزان در جایگاه دیده‌بانی قرار دارند، این عین عدالت است؛ چراکه برای رسیدن به این جایگاه زحمت کشیده‌اند، آموزش دیده‌اند، حرکت کرده‌اند و شایستگی آن را به دست آورده‌اند.

اگر امروز حال من خوب باشد، این نیز عین عدالت است؛ زیرا شاید درست سفر کرده‌ام، آموزش گرفته‌ام و به آنچه آموخته‌ام عمل کرده‌ام. اگر روزی حال من خوب نباشد، باز هم باید آن را در عملکرد خود جست‌وجو کنم؛ شاید بخشی از مسیر را درست طی نکرده‌ام، به اندازه کافی آموزش نگرفته‌ام، سی‌دی‌هایم را به‌درستی ننوشته‌ام یا در انجام مسئولیت‌هایم کوتاهی کرده‌ام.

امروز برای من روشن‌تر شده است که دیده‌بان بودن صرفاً یک عنوان یا جایگاه نیست؛ پشت این جایگاه، سال‌ها خدمت، آموزش، حرکت، تلاش و مسئولیت قرار دارد. ممکن است ما مسافران همه این زحمات را از نزدیک نبینیم، اما آثار آن را هر روز در کنگره مشاهده می‌کنیم؛ در آرامش و امنیت سالن، در نظم موجود، در آموزش‌هایی که دریافت می‌کنیم و در مسیری که برای رسیدن به رهایی پیش روی ما قرار گرفته است.

به نظر من بهترین قدردانی از دیده‌بانان و همه خدمتگزاران کنگره، تنها تشکر کردن با زبان نیست؛ بلکه این است که هرکدام از ما جایگاه خود را بشناسیم، درست سفر کنیم، آموزش بگیریم، به آموزش‌ها عمل کنیم و در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم. اگر بتوانم از این فرصت به‌درستی استفاده کنم و در زندگی خود تغییر ایجاد کنم، شاید این بهترین پاسخی باشد که می‌توانم به تمام زحماتی که برای برپا ماندن این بنا کشیده شده است، بدهم.

در پایان، از قدرت مطلق الله سپاسگزارم که مرا با کنگره ۶۰ آشنا کرد و این فرصت را به من داد تا در این مسیر قرار بگیرم. از جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان، تمامی دیده‌بانان کنگره ۶۰ و تمام خدمتگزارانی که برای استواری و برپا ماندن این بنا تلاش می‌کنند، صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم.

هفته دیده‌بان را به تمامی دیده‌بانان و خدمتگزاران کنگره ۶۰ تبریک و شادباش عرض می‌کنم و برای همه این عزیزان، سلامتی، سربلندی و توفیق روزافزون در مسیر خدمت و آموزش را از قدرت مطلق الله خواستارم.

مرزبان خبری: مسافر جلیل
رابط سایت: مسافر محسن لژیون سوم
ارسال خبر: مسافر جواد لژیون سوم