یازدهمین جلسه از دوره نوزدهم کارگاههای خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی بنیان مشهد، با نگهبانی مسافر جواد، استادی مسافر حسین و دبیری مسافر هادی، با دستور جلسه «هفته دیدهبان» روز سهشنبه، سوم شهریورماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا از ایجنت محترم، راهنمای لژیون نهم، مسافر سلمان و مرزبانان عزیز تشکر میکنم و به مرزبانان جدید که بهتازگی خدمت خود را آغاز کردهاند، تبریک میگویم.
همچنین هفته دیدهبان را به جناب آقای مهندس دژاکام و تمامی دیدهبانان کنگره ۶۰ تبریک عرض میکنم.
چهارشنبه هفته گذشته، جناب آقای مهندس در صحبتهای خود درباره کنگره ۶۰ فرمودند: «زمانی که کنگره را راهاندازی کردیم، به این فکر بودیم که اگر روزی من حضور نداشتم، افرادی باشند که بتوانند کنگره را اداره کنند و اجازه ندهند از مسیر اصلی خود خارج شود. برای ادامه این مسیر، به افراد متعددی نیاز است که یکی از مهمترین آنها چهارده دیدهبان کنگره هستند.»
دیدهبانان باید با کمترین اشتباه و بهصورت خالصانه خدمت کنند و الگویی بینقص برای اعضا باشند، به همین دلیل، این هفته فرصت مناسبی است تا از دیدهبانان کنگره ۶۰ قدردانی کنیم؛ بزرگوارانی که از وقت، انرژی و زندگی خود و خانوادهشان میگذرند تا ما بتوانیم با آرامش و آسودگی در مسیر درمان و آموزش حرکت کنیم.
مسیر کنگره مانند یک اتوبان است و به قول راهنمای محترم من، آقا سلمان که همیشه در جلسه لژیون میفرمایند، مسیر کنگره بسیار راحت و هموار است اما همانطور که ورود به این مسیر آسان است، ممکن است فرد بهراحتی نیز از سیستم خارج شود و دچار لغزش گردد.
به همین دلیل باید قدر کنگره60 را بیشتر بدانیم و با تمام وجود از زحمات بنیان کنگره، دیدهبانان و تمامی خدمتگزاران این مجموعه قدردانی کنیم.

در کنگره ۶۰، قدردانی به دو شکل انجام میشود: قدردانی قلبی و قدردانی عملی. قدردانی عملی در این هفته از طریق تهیه و تقدیم پاکت انجام میشود.
دیدهبانان نیز مانند خود ما، روزی مصرفکننده بودهاند و مسیر درمان را طی کردهاند. همین موضوع یکی از دلایل موفقیت کنگره ۶۰ است؛ زیرا افرادی که امروز در جایگاههای مختلف خدمت میکنند، درد و شرایط افراد تازهوارد را بهخوبی درک میکنند اما سؤال این است که چه اتفاقی میافتد که فردی پس از ورود به کنگره ۶۰، درمان میشود و در ادامه میتواند به جایگاههایی مانند راهنمایی یا دیدهبانی برسد؟
اگر بخواهم از تجربه خودم صحبت کنم، زمانی همسرم منزل را ترک کرده بود و من با پسر سهسالهام که در صندلی عقب خودرو خواب بود، در مسیر رفتن به خانه بودم، ناگهان کاپوت خودرو بالا زد و هوا نیز بسیار سرد بود. به دلیل خماری، کنار جاده توقف کردم تا مواد مصرف کنم. از شدت خماری خوابم برد و زمانی که بیدار شدم، متوجه شدم تلفن همراهم را دزدیدهاند. پسرم نیز در صندلی عقب، از شدت سرما خودش را مچاله کرده بود. چه چیزی باعث میشود فردی با چنین شرایطی، پس از ورود به کنگره ۶۰ تغییر کند و از یک مصرفکننده به راهنما یا دیدهبان تبدیل شود؟

جناب آقای مهندس در یکی از سیدیهای خود میفرمایند: «ما در اینجا استاد پرورش میدهیم.» واقعاً نیز همینطور است. کنگره ۶۰ با آموزشهای خود، مسیر رشد و تعالی انسان را فراهم میکند. یکی از ابزارهای مهمی که کنگره در اختیار ما قرار میدهد، محبت است. دکتر امین نیز این موضوع را بهخوبی توضیح دادهاند؛ بسیاری از مشکلات ما تنها با محبت حل میشوند و تا زمانی که محبت وجود نداشته باشد، گرههای درونی ما باز نخواهند شد.
در پایان، از توجه و سکوت شما و از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، سپاسگزارم.
مرزبان خبری: مسافر هوتن
عکاس: مسافر سیدمحمد لژیون چهارده
نگارش: مسافر بشیر لژیون نهم
ویرایش و ارسال: مسافر علی لژیون چهارده
- تعداد بازدید از این مطلب :
66