وقتی به مسیر کنگره ۶۰ نگاه میکنم، همیشه یک سؤال در ذهنم میچرخد: چطور این همه آدم، با این همه تفاوت و در این مسیر پر از چالش، میتوانند اینقدر با هم هماهنگ باشند و با نظم حرکت کنند؟ چطور این مسیر برای ما امن و آرامشبخش است؟ جواب این سوال، در یک کلمه خلاصه میشود: ستونها. در هر ساختار بزرگی، همیشه ستونهایی وجود دارند که شاید در نگاه اول، خیلی جلب توجه نکنند، اما بدون آنها، کل بنا در برابر اولین طوفان فرو میریزد. دیدهبانهای ما دقیقاً همان ستونهای اصلی هستند. آنها نقش نگهدارنده را دارند. آنها هستند که فشار وزن این مسیر و مسئولیتهای سنگین آن را روی دوش خودشان میگیرند تا سقف این کنگره، روی سر همه ما امن و استوار بماند. اما ستون بودن، فقط یعنی ایستادن است؛ این کار خیلی سختتر از این حرفهاست. ستون بودن یعنی وقتی همه خستهاند، تو هنوز باید محکم باشی؛ یعنی وقتی مسیر، پیچ و خمهای دشواری پیدا میکند، تو باید با دید روشن و تصمیمهای درست، مسیر را برای بقیه باز کنی. دیدهبانها با همین نگاه عمیق و آیندهنگر، راه را برای ما هموار میکنند.
چیزی که من را واقعاً به فکر فرو میبرد این است که برای محکم ماندن این ستونها، آنها چقدر از خودشان گذشتهاند؟ آنها از ساعتهای استراحتشان، از آرامش شخصیشان و از زمانهایی که میتوانستند در کنار خانوادهشان باشند، گذشتند تا در اینجا حضور داشته باشند. این یعنی عشق؛ یعنی خدمتی که نه برای خودش، بلکه برای رشد تکتک مااست. آنها با همین گذشت، به ما یاد میدهند که چطور میتوان برای یک هدف بزرگتر، از خود گذشت. من به عنوان یک همسفر، میخواهم از اعماق قلبم بگویم که قدردان این استواری هستم. وقتی میبینم که این مسیر با نظم و دقت پیش میرود، میفهمم که چقدر دیدهبانهای ما محکم و باایمان ایستادهاند. ممنونم که با تمام توان و با عشق، این بهشت را برای ما ساخته و نگه داشتهاید. حضور شما، بزرگترین دلگرمی ما در این سفر است. سایهتان بر سر این مسیر و بر سر ما همسفران همیشه مستدام باد.
نویسنده: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فهیمه
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (نگهبان سایت)
نمایندگی همسفران خمین
- تعداد بازدید از این مطلب :
49