دیده‌بانان برای رهایی یک نفر از بند اعتیاد تلاش بسیاری می‌کنند.

جلسه ششم از دور بیست و هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی پاکدشت با استادی راهنمای محترم مسافر سجاد نگهبانی مسافر علی اصغر و دبیری مسافر علی با دستور جلسه ( هفته تقدیر از دیده بان ) دوشنبه ۲ شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان سجاد هستم یک مسافر

دستور جلسه ( هفته تقدیر از دیده‌بان )

 اول از همه خدای خودمو شکر می کنم که یه بار دیگه فرصت شد من روی صندلی بشینم و از همه دوستان آموزش بگیرم.

جا داره تشکر کنم از آقای مهندس خانواده بزرگش و همه دیده بانان عزیزی که تو کنگره دارن زحمت می کشن به نحوی تا من سجاد و عزیزانی که در بند اعتیاد هستن از این در وارد بشن و به حال خوش برسن.

 هفته دیده‌بان داشتم یه صحبتی از آقای حکیمی گوش می کردم درباره جشن دیده بان ها خیلی قشنگ بود واقعا آقای حکیمی تو اون صحبت هایش فرمودند؛ مسیر کنگره این مسیری نیست که ما امروز داریم نگاه می کنیم یعنی امروز اگه من به عنوان یه تازه وارد وارد کنگره بشم از این در بیام داخل می بینم یه مکان خیلی مرتب و شیک مثل همین جایی که الان ما نشستیم با تمام امکانات در اختیار من مصرف کننده قرار داده شده که بیام اینجا و سفر کنم و به حال خوش برسم حالا من خودم قبل از کنگره زیاد با مکان های دیگه ای واسه ترک اعتیاد آشنایی ندارم ولی از عزیزانی که شنیدم قبل از کنگره مثلا طرف رو می برن تو کمپ با بدترین شرایط و با بدترین اتفاقات می خواستن این بنده خدا رو از اعتیاد دور کنن ولی الان وقتی من نگاه به این مکان می کنم می بینم چقدر تفاوت ها تو این مکان با مکان های دیگر وجود دارد، اینا همه به نظر من قدم هایی که تک تک اعضایی که تو کنگره وارد شدن و درمان شدن و موندگار شدن برای خدمت کردن و برای بازپس دادن اون چیزی که دریافت کردند در راس همه اینا دیده بان ها وجود دارن یعنی دیده بان های کنگره در راس همه خدمتگزاران بعد از آقای مهندس هستند، آقای حکیمی به عنوان نمونه هم دیده‌بان ما هم اینکه بالاخره ما تقریبا از شرایط ایشون مطلع هستیم هشت سال مداوم مسیر تهران تا اصفهان و هر روزه می رفته برای اینکه یه نفر، دو نفر و ده نفر اونجا به درمان برسن و یه بنایی اونجا برپا کنن برای اینکه افراد دیگه وارد بشن و به حال خوش برسند، این تلاش و کوشش یک دیده‌بان است حالا من مصرف کننده الان اگه بخوام از خونم از محل کارم بیام در کنگره و به درمان برسم هزار تا بهونه می‌آورم یعنی تو فکر کن خیلی از ماهایی که الان اینجا نشستیم بیشترین مسافتی که بخوایم طی کنیم برسیم به اینجا شاید پانزده بیست کیلومتر بیشتر نباشه حالا قبلا که گرمسار نبود بچه ها از گرمسار هم می‌اومدن ولی الان نه، آقا حکیمی برای اینکه یه نفر تو اصفهان به درمان برسه شنبه تهران یکشنبه اصفهان دوشنبه تهران سه شنبه اصفهان چهارشنبه تهران پنجشنبه اصفهان جمعه هم باز تهران و این نشون می ده که کار دیده بانی و کاری که این عزیزان برای من می کنند چقدر تلاش و کوشش پشتشه، آقا علیرضا به واسطه خدمتی که دارن دو هفته پیش گفت من اصفهان بودم چه جمعیت عظیمی از پهلوانها در مکانی جمع شدن برای چی برای اینکه کمک کنن یاری کنن یاری رسان باشن برای کی برای کسی که از این در وارد می شه و به حال خوش برسد، منی که امروز اینجا نشستم تو این شرایط باید چیکار کنم تو این هفته باید با تمام توان با تمام تلاشی که دارم از این دیده بانان تشکر کنم شاید برای اون دیده‌بان اون مبلغی که من در پاکت می‌ذارم خیلی حائز اهمیت نباشد که از نظر من این حائز اهمیت است که من چقدر آموزش گرفتم در این مکتبی که شماها برپا کردی تو این مکانی که شما زحمت کشیدید و اینکه چطوری میتوانیم از زحمات و تلاش های دیده‌بانان تقدیر کنم.

قبل از کنگره ما به کجا پناه می بردیم من مصرف کننده پناهم کی بود یه آدمی بود که می نشست توی حلبی که خودش هم نمی دونست خودش هم نمی تونست رها کنه خودش تو کلی از مشکلات غوطه ور بود من باید پناه می بردم که آقا منو درمان کن الانم هستن دیگه حالا شما بیرون از کنگره میاید طرف یه جایی رو درست کرده به عنوان اینکه بخواد مردم رو از اعتیاد فراری بده خودش روزی ده تا قهوه می خورد یعنی صبح که بلند می شود اگه قهوه نخورد به همه می پره ولی بزرگ ما چی صبح که بلند می شه اولین نفر تو استخر خب اینا همه به واسطه تلاش همه اعضایی است که در کنگره هستن مخصوصا در راس آقای مهندس و بعد دیده بان های عزیز که دانش را به ما انتقال میدهند وامیدوارم بتوانیم به بهترین شکل از دیده‌بانان محترم تقدیر به عمل بی‌آوریم.

ممنون که به صحبت های من توجه کردید.

تایپ، ویراستاری و ارسال: مسافر امیرحسین لژیون۱۵.