خدمت در کنگره۶۰ هیچ قیمتی ندارد

جلسه یازدهم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گوجان با استادی راهنما همسفر مریم، نگهبانی همسفر فریبا و دبیری همسفر زینب با دستور جلسه «دیده‌بان» روز دوشنبه ۲شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ممنون و شاکر خداوند هستم که به من اجازه داد در جمع شما دوستان محبت حضور داشته باشم و از شما آموزش بگیرم. اینکه لیاقت حضور در این جمع را داشتم، برای من افتخار بزرگی است.

از آقای مهندس و خانواده محترمشان صمیمانه تشکر می‌کنم؛ چراکه بسیاری از چیزهایی که امروز در زندگی داریم، حاصل آموزش‌ها و زحمات ایشان است؛ از جمله درست زندگی کردن، داشتن آرامش و رسیدن به آسایش. ان‌شاءالله بتوانیم خدمتگزاران مفیدی برای کنگره ۶۰ باشیم.

ما در طول سال چهار جشن بسیار مهم در کنگره ۶۰ داریم: جشن همسفر، جشن دیده‌بان، ایجنت و مرزبانان، و جشن راهنما. آقای مهندس واژه‌ها و اصطلاحات خاصی را برای افرادی که در کنگره خدمت می‌کنند به کار برده‌اند؛ مانند «سفر اولی»، «سفر دومی»، «مسافر» و «همسفر». گاهی لازم است به عمق این واژه‌ها توجه کنیم. وقتی به معنای عمیق آن‌ها می‌رسیم، متوجه می‌شویم که واقعاً در چه ساختار و چه سیستم ارزشمندی در حال آموزش گرفتن هستیم.

آقای مهندس یک دانشمند بزرگ هستند. در هر دوره‌ای از تاریخ، انسان‌هایی ظهور می‌کنند که به دستاوردها و آگاهی‌هایی دست پیدا می‌کنند که ممکن است در زمان خود، ارزش و عظمت واقعی آن‌ها برای همه قابل درک نباشد. آقای مهندس نیز از جمله همین انسان‌ها هستند.

ممکن است امروز ما به‌طور کامل متوجه نباشیم که چه نعمت بزرگی در اختیار داریم؛ اما زمانی خواهد رسید که جهان در برابر علمی که آقای مهندس تولید و ارائه کرده‌اند، بیش از پیش به ارزش این دستاوردها پی خواهد برد. ایشان به اندازه سال‌ها و نسل‌های آینده، دانش و تجربه ارزشمند برای ما به یادگار گذاشته‌اند و این موضوع، بسیار مهم و ارزشمند است.

چقدر ارزشمند است که تک‌تک ما، چه همسفر، چه سفر اولی، چه سفر دومی و چه خدمتگزاری که در کنگره حضور داریم، خودمان را بخشی از پیشگامان علم و آموزش کنگره ۶۰ بدانیم.

من با مسافرم صحبت می‌کردم و به این فکر می‌کردیم که چقدر خوشبخت هستیم که در کنگره آموزش می‌گیریم. بسیاری از انسان‌ها خوشبختی را در داشته‌های مادی و ظاهری خود می‌بینند؛ اما خداوند زمانی که بنده‌اش را دوست داشته باشد، لطف‌های بزرگی در حق او انجام می‌دهد.

یکی از این لطف‌ها این است که راهنمایانی را در مسیر زندگی انسان قرار می‌دهد تا بتواند راه را از چاه تشخیص دهد. نعمت دیگری که خداوند به انسان عطا می‌کند، دوستان محبت هستند؛ دوستانی که در کنگره ۶۰ در کنار یکدیگر جمع شده‌اند.

ما هیچ رابطه خونی با یکدیگر نداریم، اما پیوندی از جنس محبت میان ما شکل گرفته است. اگر یکی از همسفرها حتی برای یک جلسه در جمع ما حضور نداشته باشد، واقعاً دلمان برای او می‌تپد و جای خالی‌اش را احساس می‌کنیم. این همان محبت و پیوندی است که در کنگره شکل گرفته است.

امیدوارم بتوانم قدردان خدمتی باشم که آقای مهندس و خانواده محترمشان برای من و برای همه ما انجام داده‌اند.

همچنین از دیده‌بانان عزیز که با تمام توان برای ما خدمت می‌کنند، صمیمانه تشکر می‌کنم. دیده‌بانان مانند سکان‌داران یک کشتی هستند؛ مراقب‌اند که این کشتی مسیر درست خود را طی کند و به صخره‌ها برخورد نکند.

ما به‌راحتی و با امنیت کامل به کنگره می‌آییم و آموزش می‌گیریم و به خانه بازمی‌گردیم، اما در جایگاه‌های بالاتر، انسان‌هایی هستند که واقعاً در حال خدمت و تلاش هستند.

دیده‌بانانی هستند که در طول هفته هزاران کیلومتر مسیر را طی می‌کنند تا به شعب مختلف سر بزنند، مسائل و مشکلات را بررسی کنند و نقاط قوت را تقویت و نقاط ضعف را برطرف کنند.

عزیزانی هستند که از زندگی، زمان و انرژی خود می‌گذرند؛ حتی گاهی روزها و هفته‌ها خانواده‌های خود را نمی‌بینند تا بتوانند در مسیر خدمت به دیگران قدم بردارند. این عزیزان، نمونه‌هایی از عشق، ایثار و بخشش هستند.

ما در کنگره ۶۰ به حضور خود در این جمع ارزشمند می‌بالیم و امیدوارم بتوانیم قدر این نعمتی را که خداوند به ما عطا کرده است، بدانیم. البته قبل از هر چیز، این موضوع را به خودم یادآوری می‌کنم.

دیده‌بانان در کنگره ۶۰ دو مسئولیت بسیار مهم بر عهده دارند. یکی از مسئولیت‌های آنان تدوین و تصویب قوانین کنگره ۶۰ است و هر یک از این عزیزان نیز در بخش‌های مختلف، مسئولیت‌ها و وظایفی را بر عهده دارند و برای پیشرفت و استحکام این ساختار تلاش می‌کنند.

قدردانی از این عزیزان، در واقع فرصتی برای تمرین و یادگیری است. زمانی که از خدمتگزاران کنگره ۶۰ قدردانی می‌کنیم، در حقیقت در حال تمرین قدردانی و کار کردن روی خودمان هستیم. به نظر من، خدمت در کنگره ۶۰ قیمتی ندارد و ارزش آن قابل اندازه‌گیری نیست؛ چراکه خدمت می‌تواند باعث باز شدن گره‌های درونی، به‌ویژه گره خودخواهی، در وجود تک‌تک ما شود.

خدمت کردن فرصتی است برای اینکه از خودمان عبور کنیم، محبت را تجربه کنیم و یاد بگیریم چگونه بدون چشم‌داشت برای دیگران مفید باشیم.

در پایان، امیدوارم بتوانیم به نحو شایسته‌ای قدردان زحمات و خدمات آقای مهندس، خانواده محترمشان، دیده‌بانان و تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰ باشیم و بتوانیم با عمل و خدمت خود، پاسخ شایسته‌ای به این همه محبت و آموزش بدهیم.

از خداوند می‌خواهم به همه ما توفیق دهد که قدر این نعمت بزرگ را بدانیم و بتوانیم در مسیر خدمت، محبت و آموزش، قدم‌های مؤثری برداریم.

از همه عزیزانی که برای این مسیر ارزشمند تلاش می‌کنند، صمیمانه سپاسگزارم.

مرزبانان کشیک: همسفر صوفیه و مسافر جعفر
ویرایش و ارسال: همسفر صوفیه( مرزبان خبری)
عکاس : همسفر تارا رهجوی همسفر سمانه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی گوجان