قدردانی با قلب، زبان و عمل

اولین جلسه از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی وکیلی یزد، به استادی راهنما همسفر فرزانه، نگهبانی همسفر ناهيد و دبیری همسفر الهام با دستور جلسه «هفته دیده‌بان‌» در روز دوشنبه ٢ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند متعال را شاکرم و سپاسگزار آقای مهندس، ایجنت و نگهبان هستم که امروز اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و روی ماه تک‌تک شما دوستان را ببینم و از آموزش‌هایتان استفاده کنم.

برخی از دستور جلسه‌ها، ساختار کنگره۶۰ را به ما معرفی می‌کنند و شناخت نسبت به این ساختار برای همه ما واجب و ضروری است؛ چرا که انسان وقتی مسیری را که می‌خواهد در آن حرکت کند بشناسد، قطعاً حرکتش بهتر خواهد بود و می‌داند که در چه مسیری گام برمی‌دارد. دستور جلسه امروز «هفته دیده‌بان» است. استادی بعضی از دستور جلسه‌ها سخت است، زیرا بیشتر آن‌ها از تجربیات شخصی گفته می‌شود؛ ولی امروز باید از جایگاه دیده‌بانی صحبت کرد، امیدوارم بتوانم حق مطلب را ادا نمایم.

اگر درباره واژه دیده‌بان تأمل کنیم، می‌بینیم که از دو بخش دیده و پسوند بان تشکیل شده‌است؛ دیده به‌معنای چشم و بان؛ یعنی مراقبت. وقتی به واژه دیده‌بان در کنگره۶۰ نگاه می‌کنیم، می‌بینیم دیده‌بان کسی است که می‌بیند، رصد می‌کند و از ساختار و گزارش آن مراقبت می‌نماید؛ اگر به ساختار کنگره۶۰ بنگریم، می‌بینیم زمانی‌که آقای مهندس اعتیاد خود را درمان کردند و به رهایی رسیدند، تنها بودند و از صفر شروع نمودند؛ اولین ساختاری که در کنگره شکل گرفت، ساختار دیده‌بانی بود. آقای مهندس فرمودند: دیده‌بان‌ها ستون‌های کنگره هستند؛ هدف ایشان از تشکیل این ساختار این بود که مجموعه حفظ شود، متکی به شخص نباشد و بتواند مسیر خود را ادامه دهد.

برای این‌که یک مجموعه بتواند به مسیر خود ادامه دهد، نیازمند اصول و قوانینی است؛ همان‌طور که می‌دانید دیده‌بان‌ها در کنگره، قانون‌گذاران آن هستند و قوانینی را برمبنای شرایط حاکم بر کنگره، در شورای دیده‌بان برای ما وضع می‌کنند. آقای مهندس نیز چهارشنبه‌ها قوانین را برای ما بیان می‌نمایند. داشتم فکر می‌کردم که انسان زمانی می‌تواند ماهیت خود را بشناسد که بفهمد در کجای کار قرار دارد؛ شاید افرادی که در سفر دوم هستند، با دستور جلسه و ساختار کاملاً آشنا باشند؛ اما برای کسانی‌که در سفر اول هستند و تازه، وارد کنگره شده‌اند این جایگاه هنوز ناشناخته است.

دیده‌بان کیست و چه کسی او را انتخاب می‌کند؟ دیده‌بان همان مسافر یا همسفری است که با ورود به کنگره، جلسه تازه‌واردین را سپری کرده، در لژیون قرار گرفته و به رهایی رسیده است. او در سفر دوم، ماهیت واقعی خود را بازمی‌یابد و درک می‌کند که در چه جایگاهی قرار دارد. زمانی‌که انسان جایگاه خود را بشناسد و شروع به خدمت کند، اگر در آن صداقت و مسئولیت‌پذیری پیشه نماید، خداوند نه تنها حرکت او را می‌بیند؛ بلکه اطرافیان و حاضرین در کنگره نیز شاهد ثمره‌ این خدمت خواهند بود.

اولین دیده‌بان را شخص آقای مهندس انتخاب کردند؛ اما دیده‌بان‌های بعدی با کمک ایشان برگزیده شدند. شکر خداوند را می‌گویم که با گسترش شعبه‌ها، تعداد دیده‌بانان ما به ۱۸ نفر رسیده است. مشاهده می‌کنیم که تمام ساختار این بنای عظیم بر دوش این عزیزان است که با عزم راسخ و گام‌هایی استوار به حرکت ادامه می‌دهند.

اگر به جایگاه‌های کنگره نگاه کنیم، می‌بینیم برای حرکت درست و اجرای آموزش‌ها، باید یک مثلث را درنظر بگیریم؛ مثلثی که در آن کار، خانواده و کنگره باید در راستای یکدیگر حرکت کنند تا بتوانیم به تعادل نسبی برسیم. با این حال، برای دیده‌بان‌ها، کنگره در اولویت است. همان‌طور که آقای مهندس نیز فرموده‌اند: دیده‌بان‌ها تمام هفته را در اختیار کنگره قرار می‌دهند؛ یعنی اگر خانواده‌ای کاری داشته باشد، اولویت با کار کنگره است؛ درنهایت تمامی این خدمتگزاران و تلاش‌های آقای مهندس برای یک هدف مشترک است؛ این‌که هر مسافر و همسفری بتواند با کمترین آسیب، به مسیر رهایی برسد.

تدبیر آقای مهندس در تفکیک مسئولیت‌ها برای من بسیار تحسین‌برانگیز است؛ هر دیده‌بان مسئولیت مشخصی دارد؛ به‌عنوان نمونه یکی دیده‌بان امور مالی است و دیگری مسئولیت بخش سردار را برعهده دارد. هیچ‌کس در کار دیگری دخالت نمی‌کند. فعالیت دیده‌بان‌ها در ساختمان اداری سیمرغ متمرکز است که هریک دفتری مجزا دارند. علاوه‌بر امور دفتری، به‌دلیل زیادی شعب هر دیده‌بان از میان خدمتگزاران، دستیارانی را انتخاب می‌کند تا در ساختمان اداری و همچنین در شعب خدمت کنند.

تعداد شعبه‌ها به‌قدری زیاد است که اگر دیده‌بان بخواهد هر هفته به یک شعبه سر بزند، قطعاً با کمبود زمان مواجه خواهد شد؛ بنابراین دستیاران منتخب، به‌صورت ماهانه از شعب بازدید می‌کنند تا کار کنگره، همان‌طور که شاهد هستید، منظم و دقیق پیش برود.

خدا را شاکریم که آقای مهندس هفته‌ای را برای قدردانی از دیده‌بانان تعیین کرده‌اند تا ما نیز با این ساختار بیشتر آشنا شویم. مطالب بسیاری در سایت وجود دارد که هر دیده‌بان صحبت کرده است؛ قطعاً شما عزیزان نیز لایو چهارشنبه را دیده‌اید‌؛ اما وظیفه تک‌تک ما به‌عنوان عضوی از کنگره چیست؟ چگونه می‌توانیم محافظ این ساختار باشیم؟ باید بدانیم عزیزانی که در این جایگاه خدمت می‌کنند از وقت، خانواده و کار خود می‌گذرند؛ بارها فکر کرده‌ام که اگر وقتشان را صرف کار شخصی خود می‌کردند، قطعاً درآمد بسیار بیشتری داشتند، هرچند ما به‌عنوان اعضاء هدیه‌ای به آن‌ها تقدیم می‌کنیم؛ اما بر ما واجب است که قدردان باشیم.

واقعاً چه زمانی می‌توانیم به درستی قدردانی کنیم؟ تاریکی اعتیاد برای همه ما قابل درک است، من شخصاً در جایگاهی بودم که بر سر دو راهی قرار داشتم؛ در دو راهی ماندن یا رفتن. درست است که ماندن را انتخاب کردم؛ اما تمایلی به حضور در جمع نداشتم یا مسافرم به‌گونه‌ای رفتار می‌کرد که در هر جمعی که حاضر می‌شدیم، آن‌جا را ترک می‌نمود. ناخودآگاه، چقدر از فامیل فاصله گرفته بودم! یادآوری گذشته برای این نیست که غبار اندوه بر دلم بنشیند؛ بلکه برای این است که بدانم اکنون که در این جایگاه هستم، انسان‌هایی از خودگذشتگی کرده‌اند تا من امروز با حالی خوش از اصفهان به یزد بیایم؛ حالم خوب باشد، زبانم با مسافرم یکی شود و از زندگی لذت ببرم.

آقای مهندس فرمودند: قدردانی در کنگره باید به سه روش انجام گیرد؛
اول، قدرشناسی در قلب؛ ما باید قلباً قدردان باشیم. استاد امین فرمودند: جایگاه حس انسان، قلب او است؛ باید دید با چه حسی قدردانی می‌کنم؟ آیا با این حس می‌آیم که کنگره پولی شده‌است و حالا باید پولی در پاکت بگذارم یا با حس قدردانی از آموزش‌هایی که طی این سال‌ها یا ماه‌ها فراگرفته‌ و به اجرا درآورده‌ام؟

دوم، قدردانی با زبان؛ گاهی حتی من نوعی، نسبت به مسافرم یا اطرافیانم سرشار از محبت و قدردانی هستم، اما آن را به زبان نمی‌آورم؛ درحالی‌که اطرافیان نیز دوست دارند محبت و قدردانی ما را بشنوند.

سوم و مهم‌تر از همه قدردانی با عمل؛ در کنگره این کار را با تقدیم هدیه انجام می‌دهیم، هرکس بر مبنای توان خود پاکتی تهیه می‌کند که باید تمیز و آراسته باشد؛ وضعیت مالی هرکس متفاوت است، مسافران اغلب بخشنده‌تر از همسفران هستند. من به مسافرم گفتم: چرا باید به همه دیده‌بان‌ها پاکت بدهیم؟ مثلاً همین مبلغ را برای یک دیده‌بان بدهیم؛ اما مسافرم گفت: نه، وقتی از دیده‌بان‌ها قدردانی می‌کنیم، فرقی ندارد؛ باید برای همه آن‌ها این کار را انجام دهیم، این برای من آموزش بزرگی بود. جای همگی سبز، چهارشنبه تهران بودیم؛ در دفتر هر دیده‌بانی که قدم می‌گذاشتیم، آموزش و حس خاص خودش را به ما منتقل می‌کرد.

ان‌شاءالله بتوانیم در این هفته‌ای که در آن قرار داریم، به بهترین نحو از دیده‌بان محترم جناب آقای دکتر امین، قدردانی کنیم؛ سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش دادید.

تقدیر نگهبان دوره جدید همسفر ناهید از نگهبان دوره قبل همسفر فاطمه

تقدیر دبیر دوره جدید همسفر الهام از دبیر دوره قبل همسفر مرضیه

مرزبانان کشیک: همسفر مهناز و مسافر مصطفی
تایپیست: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر ناعمه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر مهدیه
همسفران نمایندگی وکیلی یزد