دیده‌بان؛ تجلی آموزش، خدمت و مسئولیت

جلسه چهاردهم از دور چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی کارون با استادی مسافر احسان، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر سهند با دستور جلسه "هفته دیده بان " در روز یک شنبه به تاریخ یکم مردادماه ۱۴۰۵ در ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان احسان هستم مسافر:

 بسیار خوشحالم که امروز در هفته دیده‌بان قرار داریم؛ هفته‌ای بسیار مهم و ارزشمند که آن را به جناب آقای مهندس، خانواده محترمشان و یکایک دیده‌بانان ارجمند تبریک عرض می‌کنم. همچنین خوشحالیم که در این هفته در خدمت دیده‌بان محترم، آقای ترابخانی، هستیم. ان‌شاءالله این هفته بتوانیم به بهترین شکل پذیرای حضور ایشان باشیم و جشن هفته دیده‌بان را در کنار هم به بهترین شکل برگزار کنیم و در فرصت مناسب از زحماتشان قدردانی کنیم.

هفته دیده‌بان را به تمامی مسافران و همسفران کنگره۶۰ تبریک می‌گویم. ساختاری که آقای مهندس در کنگره طراحی و مهندسی کرده‌اند، واقعاً بی‌نظیر است. کمتر جایی را می‌توان پیدا کرد که چنین ساختار منظم و دقیقی داشته باشد و همه اعضا و ارکان آن در جایگاه خود به بهترین شکل خدمت کنند. ما در سفر اول شاید حتی ندانیم چه کسانی در پشت صحنه مشغول خدمت هستند؛ معمولاً مرزبانان، راهنمایان، ایجنت و سایر خدمتگزارانی را که می‌بینیم، تصور می‌کنیم گستره کنگره به همین افراد محدود می‌شود، در حالی که حلقه خدمت در کنگره بسیار وسیع‌تر است. امروز بیش از ۱۵۰ نمایندگی در سراسر کشور داریم و هزاران نفر در جایگاه‌های مختلف، از راهنمایی و مرزبانی گرفته تا سایر مسئولیت‌ها، خدمت می‌کنند. این یکی از توفیقات بزرگ کنگره است که چگونه با برنامه‌ریزی، نظم و مدیریت دقیق، این ساختار را به پیش می‌برد. یکی از مهم‌ترین جایگاه‌ها پس از بنیان کنگره، جایگاه دیده‌بانان است. وقتی خودم وارد کنگره شدم، خواسته‌ام فقط این بود که مواد مصرف نکنم. نه شناختی از کنگره داشتم و نه حتی باور می‌کردم که واقعاً درمانی اتفاق بیفتد. اما به‌تدریج که با سیستم کنگره پیش رفتم، سفرم شکل و اصول پیدا کرد و از آموزش‌ها استفاده کردم، خواسته‌ها و نگاه من هم تغییر کرد. بعد از رهایی متوجه شدم مهم‌ترین چیزی که در کنگره پیدا کرده‌ام، «هدف» بوده و آن هدف، پیدا کردن خود واقعی است. هر کسی که وارد کنگره می‌شود، قطعاً گمشده‌ای دارد، اما شاید مهم‌ترین گمشده انسان، خودِ او باشد؛ خودش را فراموش کرده و کنگره به واسطه تمام سیستم و آموزش‌هایش، آدرس رسیدن به این خودِ واقعی را به او نشان می‌دهد.

کنگره فقط وعده رهایی از اعتیاد را نمی‌دهد؛ همان‌طور که آقای مهندس بارها فرموده‌اند، کنگره محلی برای ترک اعتیاد نیست، بلکه مکانی برای پرورش انسان و استاد است. امروز این موضوع را به‌صورت عینی در دوستان سفرکرده، راهنمایان، خدمتگزاران و در رأس آن‌ها دیده‌بانان می‌بینیم. انسان در کنگره مرحله‌به‌مرحله جایگاه‌های خدمتی را طی می‌کند؛ نگهبان می‌شود، دبیر می‌شود، مسئولیت بیشتری می‌پذیرد، مرزبان می‌شود و هر جایگاه، توانایی و آموزش جدیدی به او می‌دهد. راهنما در رهجوی خود، آینه‌ای از خویشتن را می‌بیند و گره‌های خودش را بهتر می‌شناسد؛ مرزبان دیپلماسی و مسئولیت‌پذیری را می‌آموزد و ایجنت، مفهوم بزرگ‌تری از خدمت را تجربه می‌کند. در نهایت، انسان به جایگاهی می‌رسد که می‌تواند مانند یک دیده‌بان، ببیند؛ اما این دیدن فقط دیدن ظاهری نیست. دیده‌بانان کسانی هستند که تمام فیلترها و جایگاه‌های کنگره را پشت سر گذاشته‌اند و شناختی عمیق از ساختار کنگره پیدا کرده‌اند. وقتی به یک شعبه نگاه می‌کنند، نقاط قوت و ضعف آن را می‌بینند و تلاش می‌کنند شرایطی فراهم شود تا یک سفرکرده نیز بتواند مسیر رشد و خدمت را طی کند. این برای من همیشه لذت‌بخش و شگفت‌انگیز بوده است. دیده‌بانان همان افرادی هستند که روزی مانند یک تازه‌وارد از در کنگره وارد شدند، سفر کردند و آموزش گرفتند.

آموزش برای همه یکسان است؛ همان سی‌دی که یک سفر اولی باید بنویسد، یک دیده‌بان هم باید بنویسد، اما تفاوت در میزان درکی است که از آن آموزش پیدا می‌شود. دیده‌بانان با گذر از جایگاه‌های مختلف و کسب تجربه، به توانایی‌ای می‌رسند که امروز می‌بینیم با تمام وجود و خستگی‌ناپذیر خدمت می‌کنند و در واقع نمونه‌ای از آموزش‌های کنگره را در زندگی خود به نمایش می‌گذارند.

خودم این توفیق را داشتم که در سال‌های گذشته در کنار آقای مجدیان، دیده‌بان محترم مرزبانان، چندین سال خدمت کنم و از نزدیک نحوه خدمت ایشان را ببینم. در برگزاری انتخابات، در کنار ایشان و دوستانی مانند آقای جلال و آقای شهرام، شاهد بودم که چگونه با دقت، صداقت، عمل صالح، شوق و اشتیاق خدمت می‌کنند. پس از آن نیز نزدیک به سه سال است که توفیق خدمت در کنار آقای لطفی، دیده‌بان محترم روابط عمومی و بخش OT، نصیبم شده و در این مسیر از آموزش و الگوی ایشان استفاده کرده‌ام. به نظر من دیده‌بانان نزدیک‌ترین الگوهای ما در مسیر خدمت هستند؛ افرادی که خودشان از آقای مهندس آموزش می‌گیرند و در کنار آموزش، تعهد، مسئولیت‌پذیری و اخلاق‌مداری را نیز به ما نشان می‌دهند. به دوستانی که اخیراً شال راهنمایی دریافت کرده‌اند، به‌خصوص آقا محمد، مجتبی عزیز و سایر دوستان، تبریک می‌گویم و به راهنماهایشان نیز تبریک عرض می‌کنم. رسیدن به این جایگاه نتیجه یک سال مطالعه، پشتکار، مصاحبه و عبور از فیلترهای مختلف است؛ پس می‌توان تصور کرد دیده‌بانان چه مسیر طولانی و چه مسئولیت بزرگی را پشت سر گذاشته‌اند. هرچه جایگاه بالاتر می‌رود، مسئولیت نیز بیشتر می‌شود، اما در کنگره می‌بینیم که دیده‌بانان نه آقایی می‌کنند و نه سروری؛ بلکه همچنان خود را خدمتگزار و شاگرد کنگره می‌دانند. این عزیزان سال‌ها سختی مسیر را تحمل کرده‌اند تا امروز ما بتوانیم در آرامش و آسایش از ثمره خدمتشان استفاده کنیم. به همین دلیل، قدردانی از آنان وظیفه همه ماست. ان‌شاءالله در روز حضور دیده‌بان محترم، آقای ترابخانی، بتوانیم به بهترین و زیباترین شکل پذیرای ایشان باشیم و از زحماتشان قدردانی کنیم. خدا را شکر می‌کنیم که آقای مهندس این فرصت را فراهم کرده‌اند تا یک روز در سال، از نزدیک از عزیزانی که شاید در طول سال کمتر آن‌ها را ببینیم اما نتیجه خدمتشان را در تمام بخش‌های کنگره مشاهده می‌کنیم، تشکر کنیم. در پایان از همه شما تشکر می‌کنم که به من توجه کردید.

گروه سایت نمایندگی کارون