در کنگره آموختیم که برای قدردانی، سه مؤلفه الزامی است

دلنوشته مرزبان محترم همسفر معین از لژیون مرزبانی به راهنمایی همسفر علی در رابطه با دستور جلسه «هفته دیده‌بان»

سلام دوستان معین هستم یک همسفر. مسافرم کاظم با هجده سال تخریب وارد کنگره شد؛ آخرین آنتی‌اکس مصرفی ایشان، شیره و تریاکِ کشیدنی، مدت سفر اول، ۱۰ ماه و ۱۱ روز و روش درمان، DST، داروی درمان نیز شربت OT، راهنمای مسافرم، آقا مرتضی از نمایندگی فردوسی و راهنمای خودم علی‌آقا از همسفران آقا شفا هستند. رشته ورزشی مسافرم شنا و رشته ورزشی خودم والیبال است. مسافرم چهار سال است که با دستان پرمهر جناب مهندس به رهایی رسیده است.

ابتدا هفته دیده‌بان را به تمامی اعضای کنگره ۶۰ تبریک عرض می‌کنم. ان‌شاءالله من، معین، بتوانم با تمام وجود از این عزیزان قدردانی کنم. در کنگره یاد گرفتم که چشمانم را باز کنم و ببینم چه کسانی به من خدمت می‌کنند. در زندگی روزمره و عادی، خیلی‌ها زحمت می‌کشند تا من بتوانم زندگی کنم و حالم خوب باشد؛ اما من به دلیل وجود نیروهای منفی و روش غلط زندگی کردن، قادر به دیدنِ وجود این افراد نبودم و این موضوع باعث بی‌تعادلی در صور پنهان من می‌شد. اما امروز به لطف کنگره و آقای مهندس، حداقل می‌توانم ببینم چه کسانی هستند که باعث می‌شوند من با خیال آسوده زندگی کنم؛ همین حس باعث می‌شود که من هم به اندازه توانم خدمتگزار باشم.

در کنگره آموختیم که برای قدردانی، سه مؤلفه الزامی است: اولین موضوع، درک قلبی است؛ این امر مستلزم «دیدن» است، چرا که هر کسی نمی‌تواند کسانی را که به او خدمت می‌کنند، ببیند. دومین مسئله، قدردانی با زبان است؛ به عنوان مثال گفتنِ "ممنون که هستید". این عمل مستلزم نداشتن منیت است، چرا که اگر منیت داشته باشم، قادر به انجامش نخواهم بود (پیشنهاد می‌کنم سی‌دی "منیت" از دکتر امین را گوش کنید؛ بسیار کاربردی است). و سومین مسئله که از همه مهم‌تر است، قدردانی با بخشش است؛ یعنی از پول و انرژی خود بگذرم. چون پول مانند انرژی است و گذشتن از آن، سخت‌ترین مرحله است. اما اگر این انرژی را ببخشم، حالم بسیار خوب می‌شود.

امیدوارم بتوانم در این هفته، به بهترین شکل قدردانی کنم. از اینکه وقت ارزشمند خود را در اختیار من قرار دادید، سپاسگزارم.»

سایت همسفران آقا نمایندگی شفا مشهد