اولین جلسه از دور اول سری جلسات جشن دیدهبان کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی علی عصارزاده، با نگهبانی مسافر مسعود، استادی راهنمای محترم مسافر سعید و دبیری مسافر جواد، با دستور جلسه «هفته دیدهبان»، روز یکشنبه یکم شهریورماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز گردید.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، سعید هستم یک مسافر.
در ابتدا تشکر میکنم از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، مرزبان کشیک و نگهبان عزیز که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند تا در کنار شما آموزش بگیرم.
در مورد دستور جلسه «هفته دیدبان»، تشبیه زیبایی که جناب مهندس در مورد دیدبانان دارند این است که دیدهبانان، ستونهای اصلی کنگره ۶۰ هستند. اگر یک ساختمان یا هر بنای دیگری را در نظر بگیریم، پایه و اساس آن، ستونهایی هستند که بنا را سرپا نگه میدارند. دیدبانان نیز در کنگره همین نقش را دارند.
دیدهبانان عزیز باعث میشوند کنگره با وجود تمام مشکلات و شرایطی که در جامعه و محیط پیرامون ما وجود دارد، با پویایی به مسیر خود ادامه دهد و امور در کنگره و شعب مختلف به بهترین شکل انجام شود. نتیجه این زحمات این است که یک مسافر میتواند روی این صندلی بنشیند و به درمان اعتیاد برسد؛ درمانی که سالهاست در دنیا برای آن راهکارهای مختلفی ارائه شده، اما در کنگره ۶۰ به لطف جناب مهندس و دیدهبانان محترم، مسیر درمان به شکل صحیحی طراحی و اجرا شده است.
وقتی من بهعنوان یک تازهوارد وارد کنگره میشوم، راهنمای تازهواردین قوانین، اصول و روال کار را به بهترین شکل به من آموزش میدهد. این موضوع نیز دارای ساختار و قوانین مشخصی است که توسط دیدبان مربوطه رصد و پیگیری میشود تا پذیرش و آموزش تازهواردین به بهترین شکل انجام شود.
یکی از مهمترین بخشها، قسمت داروی کنگره است. ما بدون دردسر نامه دارو را دریافت میکنیم، دارو را تهیه میکنیم، طبق برنامه از آن استفاده میکنیم و به درمان میرسیم. شاید این موضوع از بیرون ساده به نظر برسد، اما پشت همین کار، زحمات و هماهنگیهای فراوانی وجود دارد که بخشی از آن بر عهده دیدبان محترم قسمت OT است و برای همه این امور برنامهریزی دقیقی انجام شده است.
حتی زمانی که فالوآپ انجام میدهم، از کوچکترین هماهنگیها گرفته تا ثبت اطلاعات و مستندسازی، همه دارای نظم و برنامه مشخصی است. همانطور که جناب لطفی همیشه میفرمایند، فالوآپها سندهای بدون نقص کنگره هستند.
همه رفتوآمدها، جلسات، فراهمکردن شرایط مناسب در شعب و حتی امکاناتی که در فصل گرما و سرما برای حضور ما فراهم میشود، بخشی از زحمات دیدبانان محترم است.
تمام این خدمات برای منِ مسافر انجام میشود تا هر شخصی، با هر میزان تاریکی و هر شرایطی که دارد، وارد کنگره شود و به حال خوش و درمان برسد.
در هفته دیدهبان، دیدبانان محترم به شهرها و شعب مختلف سرکشی میکنند و هزینههای رفتوآمد، اقامت و تغذیه نیز بر عهده خودشان است. با این وجود، هیچ منتی بر ما ندارند و با عشق و مسئولیتپذیری این خدمت را انجام میدهند؛ چون چیزی که دریافت میکنند، ارزش این همه زحمت را برایشان دارد.
اما وظیفه منِ مسافر چیست؟
برای درمان من، افراد زیادی در حال خدمت و زحمت کشیدن هستند و من روی این صندلی نشستهام و درمان اعتیاد را دنبال میکنم؛ اعتیادی که خودم ۱۸ سال درگیر آن بودم. حالا که این همه انسان برای من زحمت میکشند، وظیفه من چه میتواند باشد؟
وظیفه من قدردانی است؛ هم بهصورت زبانی و هم بهصورت عملی و با قرار دادن پاکت. البته باید بدانم که دیدبان هیچ نیازی به پاکت من ندارد. من پاکت میدهم تا نشان بدهم که زحمات این عزیزان را میبینم و قدردان آن هستم.
گاهی متأسفانه میبینیم بعضی افراد حتی در جلسات حضور پیدا نمیکنند یا برای دریافت نامه داروی خود اقدام نمیکنند؛ در حالی که تمام این خدمات در نهایت برای خود منِ مسافر است.
قدردانی باعث میشود من متوجه شوم چه زحماتی برایم کشیده میشود و این تفکر در من شکل بگیرد که اولین شخصی که به شکرگزاری و قدردانی نیاز دارد، خود مسافر است.
انشاءالله هفته دیدهبان و جشن دیدبان به شایستگی برگزار شود و بتوانیم به بهترین شکل از زحمات دیدهبانان محترم قدردانی کنیم.
در پایان، مجدداً این هفته را به جناب مهندس و تمامی دیدهبانان محترم تبریک میگویم.
از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.
تایپ و ویرایش: مسافر امیرعلی
تصویربردار: مسافر حسین
ارسال خبر: مسافر مصطفی
مرزبان خبری: مسافر مرتضی
نمایندگی علی عصارزاده مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
54